Elzinga: Gelukkig weten Fier op Leeuwarden en CU hoe bedrijfsleven werkt
(tekst: ict-ondernemer en oud-raadslid D66 Wietse Elzinga op zijn weblog)
Culturele Hoofdstad 2018 — De kip en het ei
De gemeenteraad van Leeuwarden houdt het nog even spannend: doen we als stad mee aan de race om de titel Europese Culturele Hoofdstad 2018 of niet? Ik begrijp uit een enkel berichtje in een regionale krant dat veel politieke partijen de financiering van het evement te vaag vinden en dan met name de ingeboekte bijdrage van het bedrijfsleven. Een klassiek geval van de kip en het ei. Om te beginnen weet, op de samenstellers van het bidbook en de raadsleden na, niemand met welke plannen en projecten de gemeente Leeuwarden de strijd wil aangaan. Geen bedrijf gaat zeggen:”Dat is een leuk evenement waar ik wel in wil investeren!” Blanco cheques worden ook door het bedrijfsleven niet uitgedeeld. Raadsleden die hun stem voor deelname laten afhangen van meer zekerheid en duidelijkheid over de financiering door het bedrijfsleven vragen het onmogelijke.
Stel het bidbook bevat de uitvoering van een Friese opera op het Wilhelminaplein te Leeuwarden. Er zullen kosten gemaakt moeten worden voor het operagezelschap en een accommodatie, zeg een grote tent met een podium en stoelen of banken voor het publiek om op te zitten. Dan begint het rekenen. Bij hoeveel uitvoeringen en zitplaatsen komen de investeerders (publiek, privaat of een combinatie) uit de kosten? Mensen met een wiskunde achtergrond herkennen dit type problemen die wel worden aangeduid met operations research. Er is wellicht een optimum te vinden voor de omvang van de accommodatie (groter meer zitplaatsen, maar duurder dan een kleinere), het aantal uitvoeringen (meer personeelskosten) en de verwachte inkomsten. In plaats van een aantal uitvoeringen direct achter elkaar, maakt een spreiding over een langere periode van bijvoorbeeld een maand de rekensom nog ingewikkelder. En dan hebben we het nog maar over één evenement. Het zal duidelijk zijn dat geen bedrijf dit soort rekensommen gaat maken wanneer zelfs niet duidelijk is of Leeuwarden wel deelneemt aan de titelstrijd. Pas wanneer de stad de titel Culturele Hoofdstad 2018 in de wacht heeft gesleept zullen potentiéle investeerders gaan kijken en rekenen of er iets te verdienen valt.
Gelukkig zijn er bij de partijen Fier op Leeuwarden en de ChristenUnie mensen actief die snappen hoe het bedrijfsleven werkt. We mogen er rustig vanuit gaan dat het Friese bedrijfsleven in actie komt wanneer de stad in het hart van de belangstelling komt te staan. Van het College van B&W van Leeuwarden kan onmogelijk gevraagd worden zekerheid en duidelijkheid te bieden over de financiele bijdrage van het bedrijfsleven. Het bidbook zelf is het resultaat van de inspanningen van een onverwachte samenwerking tussen verschillende groepen uit de regionale samenleving, er is geen reden aan te nemen dat zoiets ook niet bij de uiteindelijke financiering kan gaan gebeuren.
Meer berichten
- Symen Tamminga: Er wordt te weinig melk gedronken en kaas gegeten
- Ik heb hem in de raad gezegd: was lekker bij je kinderen gebleven als je dat zo mooi vond
- PvdA-raadslid Dirk Visser: Dit land heeft een goede sociaal-democratische partij nodig
- Geen vee meer op dijken door droogte
- ‘Een leeuw is eigenlijk iemand, die bang is voor niemand’ , zeg ik tegen een mevrouw die het boekje ‘Gedichten van den Schoolmeester’ koopt.
- Drie kunstenaars Rein de Valk, Marten Alkema en Nieske Blaauw, drie werelden in De Nieuwe Smederij in Ferwert
- Hoge luchtvochtigheid in Friesland maakt hitte fysiek zwaarder: risico op hittestress
- ‘Gezond ouder worden vraagt om inzicht, niet om steeds meer scans’
- Geld genoeg, maar niet voor jou
- Met Joris spreken we onder meer over de niet-gevoelde urgentie van de hybride oorlog waarin we ons bevinden
- Geert Schaaij start offensief tegen beleggingsfraude: Mijn naam wordt misbruikt
- Gemeente verprutst monumentaal stadsgezicht – Teruggetrokken voegen dichtgesmeerd
- Computer zelf moet ontremming op sociale media corrigeren
- ING: Groei horeca valt vrijwel stil – Prijzen stijgen met 5 procent – Consumenten vinden prijzen veel te hoog
- En weer staan gemeente en buurtbewoners lijnrecht tegenover elkaar, nu aan het Zwitserswaltje
- Inflatie stijgt in juli naar 3,2 procent – Kleding is tijdelijk goedkoper
- Zijn waterschapsverkiezingen een goed plan? Een paar twijfels
- De blinde vlek op het Ruiterskwartier: Hoe Leeuwarden blind en zonder audit trail boetes uitdeelt
- PvdA-raadslid Afrah Abdullah: Niemand praat met mij – Ik maak me zorgen over wat de splitsing in de partij teweeg gaat brengen
- Eric Jansen: Ik hou mijn hart vast
- Paul Krugman in Pakhuis De Zwijger
- Abel Reitsma: Het CDA staat voor een redelijke en genuanceerde politiek – ‘Papa, waarom ga je weer weg?’
- Caroline de Groot (Partij voor de Dieren): De hoofdofficier was laaiend, ik werd direct op het matje geroepen
- Impact sociaal werk nauwelijks vertaalbaar in klinkende statistiek
- André Keikes: Mes en vork? Nee, vork en lepel
- Sietske Poepjes: Ik heb nog nooit zoveel kift meegemaakt
- Crowdfundingactie voor restaurant Eccoci Qua staat op 18.204 euro
- Beton, bluf en gebakken lucht: Waarom het Werelderfgoedcentrum Waddenzee en Cambuur uit hetzelfde vaatje tappen
- Zomermarkt Nije Leije gaat niet door
- Zorgen over leefbaarheid rondom opvanglocatie Harlingertrekweg
- De hang naar steeds groter heeft al veel charmante zaken kapot gemaakt
- Kunst is meer dan een gevoel. Het houdt ons bij de wereld en bij elkaar
- Huishoudens kochten vooral meer duurzame goederen
- Jerre Hakse: Je moet hier wel vreselijk aan de bel trekken om een beetje lawaai te krijgen
- ‘Benut Europese ruimte om middenhuur vlot te trekken’
- Praten met kinderen over hitte en klimaat begint bij wat ze zien en voelen
- Laten we het vooral van de positieve kant bekijken (expositieruimte brugwachtershuisje)
- Van Hulsen en zijn Franse, lange sigaren rokende vrouw Marguerite (Meta) Boucher waren lange tijd autoriteiten in het Leeuwarder en Friese galeriewezen
- Hein Kocken: Ik heb het gehad met de galeries
- Daar is dit boek uitermate geschikt voor, zeg ik. Het laat zich lezen als een inburgeringscursus




