Elzinga: Friese samenleving is tot veel in staat

(tekst: ict’er en oud-raadslid D66 en weblogger Wietse Elzinga)

Culturele Hoofdtad 2018 — Even reflecteren

Wat een jaar geleden bijkans voor onmogelijk werd gehouden is alsnog realiteit geworden. Voor de kandidaatstelling van Leeuwarden voor de strijd om de titel Culturele Hoofdstad 2018 is een bidbook met plannen ingeleverd. Het illustreert dat de Friese samenleving tot veel in staat is, het blijft te vaak onzichtbaar en onbenut. Het is duidelijk dat provinciale politici en hun ondersteunende ambtenaren niet weten te inspireren wegens een gebrek aan een sprankelende visie op de toekomst van Fryslân. Bedenken we collectief toch iets?

Uit uiteenlopende reacties hier en daar valt op te maken dat nut en noodzaak van het project Leeuwarden CH 2018 niet door iedereen wordt begrepen. Er is missiewerk te verrichten want ook zonder het winnen van de hoofdprijs vragen bepaalde problemen nog steeds om een oplossing. Stel dat een hogere bestuurslaag Friesland laat opgaan in een groter geheel. Dan is het wel handig om te weten welke aspecten en elementen van de Friese samenleving de moeite van het behouden waard zijn en hoe je een en ander structureel in het vat giet. Wint Leeuwarden de strijd om de titel Culturele Hoofdstad 2018 dan kun je dat op een leuke manier met z’n allen ontdekken en anderen duidelijk maken waarom Friesland Friesland moet blijven.

Het heden lijkt niet op het verleden en de toekomst zal zeker niet op het heden lijken. Ver vooruit kijken, zeg richting 2040 of welk jaartal dan ook, is een onzinnige bezigheid: er valt geen zinnig woord over te zeggen. Ook in de toekomst zullen mensen in dit deel van de wereld een boterham willen verdienen. Geen idee waarmee je over enkele tientallen jaren een boterham mee kunt verdienen, belangrijk is dat er in Friesland een (kennis)infrastructuur ontstaat zodat jongere generaties over een adequaat verdienvermogen kunnen beschikken. Je kunt niet alles weten en dat hoeft ook niet als je maar weet welke kennis waar te krijgen is en die kennis weet te benutten zodat er geld in het laatje komt. Ook op dit terein is er missiewerk te verrichten.

Of het bidbook er ook zou zijn geweest wanneer er geen deadline was waag ik te betwijfelen. Een ander onderontwikkeld puntje derhalve, het getuigt doorgaans niet van sterkte wanneer je pas in actie komt in geval van externe gebeurtenissen en beperkende randvoorwaarden. Veel mensen die ik tegen kom vinden de gang van zaken rond het project Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 helemaal niks en niet zelden zijn dat mensen die zelf nog nooit in een vergelijkbaar project hebben geparticipeerd. Ook in het bedrijfsleven verlopen projecten van enige omvang zelden van een leien dakje, ze weten het alleen beter af te schermen voor de buitenwereld. Het project LCH 2018 mag dan niet voor de schoonheidsprijs in aanmerking komen – Leeuwarden anno nu is trouwens het resultaat van allemaal van dit soort projecten – het is een mooi vertrekpunt voor een kansrijk vervolg. We doen gewoon alsof de dames en heren politici er niet zijn.

cultuur middenstanders