Een weldenkend, humaan college met oog voor de burgers zou in de eerste plaats moeten streven naar een stevig sociaal beleid

(tekst: Arend Schalekamp)

LEEUWARDER PRIORITEITEN.

Ik las een artikel van Geert Dales waarin hij Hugo de Jonge de maat neemt voor diens falend beleid als gevolg van grenzeloze ijdeltuiterij, poseerdrift en lichtzinnigheid die wat hem betreft niet zonder consequenties mag blijven en waarin hij tevens Hugo’s narcisme hekelt. Op zich kan ik Dales hierin geen ongelijk geven, maar ik vraag me wel af of hij de man is die De Jonge zijn vet mag geven. Immers, niet gehinderd door enige bescheidenheid timmerde ook Geert meermalen ijdel, luidruchtig en narcistisch aan de weg.

Ik zal niet refereren aan ‘zijn’ Amsterdamse noordzuidlijn die 11 jaar te laat werd opgeleverd en die het dubbele heeft gekost van wat aanvankelijk werd beraamd; jarenlang was Dales de kop van Jut die Amsterdam met een financiële molensteen had opgezadeld. Ook zal ik niet verwijzen naar InHolland, bij welke Hogeschool hij een sterk gedistantieerde bestuursstijl hanteerde; daardoor en door gesjoemel met diploma’s werd hij vroegtijdig geloosd. Dat was trouwens nadat hij de Leeuwarder bevolking met een kater had achtergelaten. Maar vooruit, ik zal het tevens niet hebben over zijn woning in Amsterdam die hij een paar jaar aanhield toen hij burgemeester was in de Friese hoofdstad en die hij liet betalen door de gemeente Leeuwarden. Wél roep ik het door hem geëntameerde megalomane project Nieuw Zaailand in Leeuwarden in herinnering toen hij daar burgemeester was. Het Zaailandplein moest kleiner en gezelliger worden gemaakt door er een nieuw Fries Museum, winkels, kantoren en appartementen te bouwen. Het centrum van de stad veranderde een paar jaar in een bouwput en het kostte minimaal 120 miljoen euro. Vrijwel geen enkele Leeuwarder zag er het nut van in, maar na een kul-referendum ramde Dales door. Terwijl Leeuwarden geslagen achterbleef vertrok Dales naar InHolland, waar het salaris hoger was en waar hij doorging met het zaaien van rampspoed.

In plaats van armoedebestrijding lag Geerts’ prioriteit bij een geldverslindend, overbodig megalomaan project.

Datzelfde geldt overigens voor zijn opvolger als burgemeester in Leeuwarden, Ferd Crone, die zo heel graag uitpakte met Culturele Hoofdstad 2018. Een project dat ongeveer hetzelfde gekost zal hebben als Nieuw Zaailand en waarvan de gemeente geen cent terugziet. Een project waarvoor bovendien moest worden samengewerkt met Valetta, één van de crimineelste en corruptste piratennesten op Aarde. Europese Culturele hoofdsteden zijn het best bewaarde geheim van Europa. Vrijwel niemand weet nog welke de culturele hoofdsteden waren en hoe hun programma’s eruit zagen ondanks de individuele en lokale successen die werden geboekt. Daarom moet van een cultureel hoofdstadjaar niet meer worden verwacht dan het is: een uit de hand gelopen feest en een prestigeobject van megalomane bestuurders, dat in alle gevallen veel meer heeft gekost dan het heeft opgeleverd en voor de desbetreffende steden ooit op zal leveren. Er valt niet in te zien waarom Leeuwarden, of all places, daar een uitzondering op zou kunnen vormen.

Het is maar waar de prioriteiten liggen, want tijdens de periodes Dales en Crone en nu nog steeds onder Sybrand van Haersma Buma hoort Leeuwarden in Nederland bij de steden met de armste buurten, de meeste werklozen, de meeste tienerzwangerschappen en het hoogste aantal jongeren dat een beroep doet op jeugdzorg. De gemeente staat regelmatig bovenaan in de armoedelijstjes.

De diepe kloof die is ontstaan tussen (heel) rijk en (heel) arm in Nederland kan niet pregnanter worden weergegeven dan met voorbeelden uit Leeuwarden. De wijk Blitsaerd staat hoog op de ‘statusscorelijst’ (boven bijvoorbeeld Loosdrecht en Wassenaar), maar Leeuwarden staat ook met een aantal wijken in de top-10 van armste wijken, terwijl daarnaast een paar van de slechtste wijken voor kinderen om op te groeien ook in de Friese hoofdstad liggen. Armoede heeft veel invloed op opgroeiende kinderen. In Leeuwarden is de splitsing alarmerend zichtbaar, want naast de slechtste wijken heeft de stad ook wijken die hoog in de top-100 staan van beste wijken om in op te groeien. De rijkdom straalt je tegemoet in wijken als bijvoorbeeld Blitsaerd, De Zuidlanden, het Bonifatiuspark, waar geen huurhuis is te vinden, de schrijnende armoede is duivels in wijken als de Wielenpolle en de Schepenbuurt.

In Leeuwarden wonen te veel mensen die in armoede leven, die de zorgpremie en huishuur niet kunnen betalen, mensen die niet elke dag een warme maaltijd hebben, burgers die zorg mijden en medicijnen niet kunnen betalen en te veel kinderen die opgroeien in armoede. Een weldenkend, humaan college met oog voor de burgers zou in de eerste plaats moeten streven naar een stevig sociaal beleid en voorrang moeten geven aan armoedebestrijding.