Een kleine brug in Wergea kost meer dan een grote brug

(uit het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders)

Een kleine brug in Wergea kost meer dan een grote brug      

‘Je wordt gewoon voorgelogen.’ Dat zegt Huub Bots, bewoner aan de Hilleburen in Wergea. De gemeente Leeuwarden is van plan een voetgangersbrug over de Wargastervaart ter hoogte van de P. Wijbengastrjitte te leggen met als doel een extra ontsluiting te realiseren voor de nieuwbouwwijk Grut Palma. Een groot aantal bewoners van Wergea is tegen de komst van de brug, in ieder geval tegen déze brug, die volgens hen te groot uitvalt. Maar de brug is al klaar en ligt in Harlingen te wachten op plaatsing.

Het is een kwestie die vaker voorkomt: de gemeentelijke overheid heeft het beste met haar burgers voor, alleen willen zij dat niet begrijpen. Op de tekeningen ziet de Stringbrêge er pico bello uit. Op de plaats waar de brug is ingetekend is geen onkruid te ontwaren. Je hoort het de ambtenaren en de wethouder zeggen: wie kan er tegen een dergelijke upgrading van het dorp zijn?

Twee rechterlijke uitspraken laten een ander geluid horen. Ze hebben bewoner Huub Bots in het gelijk gesteld. Het bestemmingsplan staat de bouw van de brug niet toe. Als we de zaak afpellen zegt Bots: ‘Die juridische zaken waren natuurlijk niet nodig geweest als de gemeente maar enigszins naar ons had geluisterd.’ Inmiddels zijn we jaren verder. En net als bij de problematiek rond festivals in de Groene Ster stapelen de juridische procedures zich op. Ook hier lijkt het erop dat de gemeente Leeuwarden vrij spel heeft om ongelimiteerd door te procederen. Er is geen raadsfractie die hier een halt toeroept of er in het openbaar vragen over stelt.

Officieel worden in Nederland regelland de procedures keurig op schrift gesteld, maar tijdens min of meer onofficiële bijeenkomsten van de werkgroep die is ingesteld om het geschil met de gemeente te effenen is gebleken dat wat er op schrift staat nogal verschilt met wat er wordt gezegd. Dit fenomeen herkennen we van de problematiek rond De Skalm in Stiens en ook rond het Europaplein in Leeuwarden. Wat er in het laatste geval gebeurde, gebeurde hier opnieuw. Twee ambtenaren werden van het project Stringbrêge gehaald om de verhitte discussies niet nog verder te laten oplopen. ‘Bij de eerste besprekingen in De Bidler werd gesproken over een ‘bruggetje’. We hadden, toen we daarna informeerden, nog geen vergunningsaanvraag gezien.’

‘Je mag als bewoner alleen nog maar praten over de kleur van de reling op de brug’, zegt Bots, zittend op zijn houten bank voor zijn woning. Op de straat die voor zijn woning loopt, parallel aan de Wargastervaart, heeft de gemeente Leeuwarden officieel recht van overpad. Het stuk kade behoort toe aan de eigenaar van de aanpalende woning. ‘Ik geloof dat de gemeente het recht van overpad inmiddels anders ziet. Ze kwamen een tijdje terug aanzetten met het plan om de kades op te knappen, die zou te rommelig zijn. Wie kan daarop tegen zijn, denk je. Maar dan moesten de bewoners hun stuk kade wel afstaan aan de gemeente.’

De bewoners zijn niet tegen een brug, hoewel ze de noodzaak niet direct zien. Huub Bots: ‘Uit het overleg kwam naar voren dat de voorkeur uitging naar een draaibrug van beperkte omvang.’ Dat zou ook nog eens minder kosten, zoals een verontwaardigde architect Rein Hofstra uit Grou onlangs in deze krant berekende. Hofstra verwonderde zich over de ondoorgrondelijke logica die de gemeente hanteert en heeft hierbij de bewoners aan zijn kant.

‘Er wordt tijdens het overleg met de werkgroep (bestaande uit twee bewoners uit het oude dorp, twee uit de nieuwbouw Grut Palma, een uit de rand van het dorp en ambtenaar Hans Faber) gewoon gezegd: we mogen bouwen wat we willen. Terwijl er twee rechterlijke uitspraken liggen die het tegendeel zeggen.’ Om de leefbaarheid in Wergea op peil te houden, vinden de Wergeasters het van belang om de recreatievaart door het dorp te behouden. De vrees dat uiteindelijk de doorvaart wordt stopgezet is niet geheel ondenkbeeldig, nu de brugwachter van de hoofdbrug in het dorp al heeft aangegeven de nieuwe Stringbrêge als extraatje niet te kunnen bedienen in het bedachte schema. ‘Er wordt nu tijdelijk een extra brugwachter ingeschakeld’, zegt Bots. Maar voor hoelang? ‘Als ik vraag of de woningen, die niet gefundeerd zijn, schade kunnen ondervinden van de bouwwerkzaamheden, krijg ik als antwoord: dat zien we later wel.’

Huub Bots vermoedt dat de Stringbrêge een prestigeobject is dat coûte que coûte uitgevoerd moet worden naar het idee van een van de initiatiefnemers: dorpsgenoot en het voormalige PvdA-raadslid Wietse Martens. Zijn toenmalige fractieleider Lutz Jacobi, bewoner van een pand in de wijk Grut Palma, heeft inmiddels, volgens Bots, afstand genomen van de brug. Van haar hoeft het allemaal niet meer.

Op 6 juli liet de gemeente Leeuwarden via een persbericht weten dat overleg met de werkgroep (team brug) niet tot het door de gemeente gewenste resultaat heeft geleid. De bewoners wiens voorkeur voor een eenvoudig uitgevoerde draaibrug, een wens die al lang bekend was, al voor de klaarstaande brug werd gebouwd, kregen nul op het rekest. Zoals architect Hofstra al betoogde is het wonderlijk dat een in omvang kleinere brug meer geld kost dan een grotere brug. Desondanks trekt het college die kaart en zegt doodleuk: Het extra geld voor een nieuwe brug ‘past niet binnen de budgetten. Het college vindt dit wat betreft de inzet van publieke middelen niet verantwoord.’ En gaat over tot de orde van de dag. Bots spant opnieuw een procedure aan.

Andries Veldman