Doodgoed dat D66, maar win je er de oorlog mee?

Vanmiddag had ik Dirk-Jan aan de lijn. Of was het Jan-Dirk? Een doodgoede jongen, D66. Maar win je er de oorlog mee? Niet dat dit mijn dagelijks criterium is ter beoordeling van de medemens, maar in het geval Dirk-Jan Kimsma zat het toch een beetje anders.

Dirk-Jan had mij ooit gevraagd – of misschien had ik het wel spontaan aangeboden – om campagnetips te verstrekken voor zijn partij. Ik vertelde hem dat als ik campagne voor zijn partij zou voeren ik die lelijke groene campagnejassen meteen zou verbieden. Daarnaast zou ik onverwachte acties organiseren met bijvoorbeeld de schrijver Ozcan Akyol, die heerlijk controversieel de wereld in kijkt, daar steek je nog eens iets van op. Niet omdat je daar nou meteen stemmen mee wint, maar gewoon omdat ik als campagneleider zoiets mooi vind. En als ík dat mooi zou vinden, dan zijn er vast ook anderen die dit mooi vinden. Volgens mij zou je zo moeten redeneren. Zo maak ik ook een blad en een site, gewoon omdat daar dingen in staan die ik mooi of interessant vind. Dingen die volgens mij belangrijk zijn om te melden. Eigenlijk trek ik me bij het maken van deze dingen van niemand wat aan. Op deze manier zou ik een campagne voor een politieke partij organiseren.  Zo verstrekte ik nog wel wat andere tips aan Dirk-Jan. Gratis en voor niets. D66 heeft, voor zover mij bekend, geen gebruik gemaakt van mijn suggesties, dat hoefde ook niet. Met boegbeeld Alexander Pechtold zeilde men met vier zetels de Leeuwarder raadszaal in. Een verdubbeling.

Ik denk niet dat er opnieuw een verdubbeling voor D66 in zit. Tegen de tijd dat we in Leeuwarden weer naar de gemeentelijke stembus mogen is de magie van Pechtold uitgewerkt. Bovendien bakt D66 in Leeuwarden niks van het oppositievoeren.

Neem nou Bomen Harry (Van der Molen, CDA), die de taak overgenomen lijkt te hebben van Isabelle Diks (PAL/GroenLinks). Als het verhaal van de Bomenridders hier klopt, en vooralsnog twijfel ik daar niet aan, een verhaal waaruit je kunt opmaken dat het bomen- en groenbeleid in onze gemeente een farce is, dan zou je van de fractie van D66 een stevig kritisch geluid verwachten. Dat geluid blijft uit. Ook andere partijen (oppositie en coalitie) zouden aan de bel moeten trekken, maar in plaats hiervan worden er alleen hele voorzichtige opmerkingen geplaatst. Opmerkingen waaruit de verantwoordelijke wethouder kan concluderen: niks aan de hand, recht zo die gaat. Bomen Harry hakt er in zijn betoog vreemd in om. Hij probeert iets te verdedigen wat niet te verdedigen valt.

Het uitblijven van een stevig debat, niet alleen over groenbeleid, in de Leeuwarder gemeenteraad roept de vraag op waarvoor men iedere maandag op komt draven. Voor de gevulde koek bij de koffie? Het bloedeloze gezelschap legitimeert door zich zo coulant op te stellen voortdurend de richting die door de ambtenaren is gekozen, voor wie de wethouder als spreekbuis dient. Om het minste of geringste worden raadsleden in vaak besloten sessies bijgepraat. Als u het niet snapt, kom dan vooral langs, we leggen het u graag uit.

Dirk-Jan Kimsma belde mij op om debatten te organiseren. Hij had al iets op papier. Of ik mee wilde brainstormen. Ik had al nee geroepen, maar het is zo’n vriendelijke jongen dat ik hem heb gezegd dat ik erover na zou denken.

Andries Veldman

d66