De hal van het Leeuwarder station is een tochtgat geworden

Foto: Simon van der Woude

De hal van het Leeuwarder station is een tochtgat geworden

Uitleggen is risico nemen. Toch zou ik hiervoor kiezen in het geval van de hal en de perronkappen van het Leeuwarder station. Organisaties die de behoefte voelen om iets mede te delen doen dit vooral in de vorm van een eenrichtingsmededeling. Ze verzuimen daarbij vaak om uitleg te geven. Aan een uitleg zit risico verbonden. De ontvanger kan zeggen: ja, ammehoela, dat zeg je nu wel, maar ik ben het er niet mee eens. Dat is nou net niet de bedoeling van de eenrichtingsmededeling, vinden veel organisaties. Die mededeling moet zo compact mogelijk opgesteld, vaak in de vorm van een persbericht, om zo weinig mogelijk vragen op te roepen.

De mededeling die ik enkele weken geleden van Prorail ontving over het verwijderen van de perronkappen boven de westelijke perrons van het station in Leeuwarden was duidelijk. Er zou met vliegende vaart worden gehandeld. Maar eerst nog vlug een persbericht de deur uit. Niemand zou dan kunnen zeggen: wat is hier aan de hand? Nog voordat iemand er erg in had, stond de pneumatische ijzerzaag al klaar. De kappen moesten plots weg vanwege het alom gerespecteerde argument van veiligheid. En snel een beetje. Gevaar lag op de loer. Wie kan er nou tegen veiligheid zijn?

Of het nu gaat om Diederik Samsom, die tot voorkort langs de deuren ging om zijn PvdA-beleid uit te leggen, om politievoorman Gerrit van de Kamp die onlangs bij Jinek verregaande hulpeloosheid demonstreerde of om de organisatie Prorail: allen zijn zij met hun organisatie in meer of mindere mate losgeraakt van het publiek waarvoor zij werken. Samsom ging van deur tot deur terwijl er voor hem toch efficiëntere manieren waren om zijn beleid aan te prijzen. Politievoorman Van de Kamp klaagt wanneer het hem uitkomt en is zich er niet van bewust dat de organisatie die hij dient al jarenlang met de rug naar de bevolking toe staat. Prorail moet bij het minste of geringste met het water voor de dokter en lijkt niet bereid tot uitleg aan het publiek.

Uitleg betekent namelijk dat je meer vertelt dan je van plan was geweest. Uitleg wordt in de regel pas gegeven wanneer de mededeling gefaald heeft en de burgemeester een sporthal moet afhuren voor een voorlichtingsbijeenkomst om erger te voorkomen. Uitleg betekent dat je je bloot moet geven en deugdelijke argumenten moet aandragen voor de beslissingen die je wilt nemen. Uitleg betekent dat je je kwetsbaar op moet stellen en naast het tentoonspreiden van vakmanschap openstaat voor nuttige suggesties en kritische vragen..

Ad Fahner attendeerde mij er onlangs op dat de overkappingen van de perrons mogelijk gered zijn, dat had hij gelezen in de Leeuwarder Courant. Of ze echt gered zijn, is nog maar de vraag, maar het lijkt de goede kant op te gaan. Dat betekent dat het persbericht (de mededeling) die Prorail eind vorig jaar de wereld in stuurde niet deugde. Er had voorafgaande aan het vraagstuk ‘opknappen of afbreken van de perronoverkapping’ beter onderzoek moeten worden verricht. Dat onderzoek wordt nu uitgevoerd terwijl de kappen en historische palen ternauwernood van de schroothoop gered zijn.

Ook over de inrichting van het station ben ik niet of nauwelijks door Prorail ingelicht. Prorail hoort, neem ik aan, toch bij de organisaties die transparantie hoog in het vaandel hebben staan. Van het informeren van de gebruikers over de vernieuwde stationshal is mij niets gebleken. Laat staan dat de duizenden dagelijkse bezoekers hier inspraak in hebben gehad. Was dat zo geweest, dan zouden de nieuwe looproutes heel wat logischer vormgegeven zijn, nu botsen sommige reizigers gewoon tegen elkaar op. Ook zou niemand het in zijn hoofd hebben gehaald om de verwarming uit de hal te slopen. Daardoor is er een immens tochtgat ontstaan zodat de deuren van de Albert Heijn en de AKO sinds kort voor een deel gesloten zijn. Soms lijken wij burgers, al zijn we op het station ook met duizenden per dag, bijzaak.

Andries Veldman

station