Week van uitersten na eerste Dutch Blockchainhackathon ( http://blockchainhackathon.eu ) waarin de Friese gedeputeerde van economische zaken zijn tournee langs ondernemers is begonnen. Volgens de gedeputeerde lijden Friese bedrijven aan het door hem bedachte suikerbroodsyndroom. Smaakt prima, maar wel steeds hetzelfde. Het Friese bedrijfsleven moet meer ambitie tonen, meer exporteren en innoveren. Hoe dat allemaal moet mogen de bedrijven zelf uitzoeken, veel meer dan subsidies heeft hij niet in de aanbieding en een op visie gestoeld samenhangend beleid zeker niet. Blockchain is een potentieel ontregelende technologie, de provincie Friesland vond het in tegenstelling tot de twee andere noordelijke provincies niet nodig financieel te participeren in het genoemde evenement. Slechte zaak, je geeft ermee blijk niet te snappen wat de kansen van deze wereld zijn. Volgens de initiatiefnemer verovert blockchain tussen nu en drie jaar de wereld, dat is schromelijk overdreven. We staan in Friesland nog niet op achterstand.
Zodra ik in gewoon Nederlands kan uitleggen wat blockchain is zal ik niet nalaten dat op deze plek te doen. Het gaat in ieder geval om een gedistribueerde database met (zakelijke) transacties. Mensen die bekend zijn met de werking van het Internet weten dat het Domain Name System (DNS) een gedistribueerde database is. Een database waarin domeinnamen aan IP-adressen worden gekoppeld. De belangrijkste protocollen van het Internet zijn Transmission Control Protocol en het Internet Protocol (TCP/IP). Het IP bevat de afspraken over de adressen. Tik in de adresbalk van een webbrowser iets in van de vorm wie.wat.waar en de browser raadpleegt het DNS om het bijbehorende IP-adres te krijgen. De nullen en enen worden vervolgens tussen de IP-adressen getransporteerd conform TCP.
De fysieke computersystemen waarop het DNS draait moeten in de lucht gehouden worden en dat kost geld. Iedereen die weleens een domeinnaam heeft aangevraagd weet dat daar kosten aan verbonden zijn, nodig om de vereiste infrastructuur in de benen te houden. Is een domeinnaam toegewezen dan is het raadzaam die niet onmiddellijk wereldkundig te maken, de DNS-systemen moeten die nieuwe naam repliceren en dat kost wat tijd. Bij blockchain is er ook sprake van een gedistribueerde database, de computers waarop een en ander draait kosten geld en de vraag is dus: wie gaat dat betalen? Bij blockchain is er per definitie geen sprake van een centrale autoriteit, de exploitanten worden betaald in Bitcoins. De rekeningen zullen ongetwijfeld in lokale harde pegels voldaan moeten worden, hoe dit in de praktijk werkt weet ik (nog) niet. Organisaties zoals banken en (semi-)overheden die toch al hun eigen infrastructuur in de lucht houden zijn bij blockchain in het voordeel.
In Nederland zie je aangaande blockchain veelal hijgerige hype voorbij komen, in het Verenigd Koninkrijk zijn ze wat verder. Op de volgende, ietwat lange, link valt een voor (semi-)overheden nuttig document te lezen: http://www.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/492972/gs-16-1-distributed-ledger-technology.pdf . Nederland loopt overigens op dit terrein bepaald niet voorop. De gedeputeerde voor economische zaken roept Friese bedrijven op ambitieus te zijn, wij inwoners van Friesland roepen de gedeputeerde op ambitieus te zijn. Toeristen kunnen in 2018 in het kader van Leeuwarden Culturele Hoofdstad hun consumpties met een mobiel apparaat in een (Friese) digitale munt betalen. Dat lijkt mij wel wat. De ondernemers die die Frisians of Bitcoins krijgen bijgeschreven verzilveren die na afloop bij de nieuwe bank van Friesland. Volgens de Noordelijke Ontwikkelingsmaatschap moet de implementatie een makkie zijn.
