De burgemeester van Leeuwarden heeft een verstandige vrouw

Foto: Simon van der Woude

(Ook deze zomer weer enkele prachtige verhalen uit ons archief; najaar 2019)

Vrouw te zijn van een burgemeester, dat valt vast niet mee. Dat bleek mij tijdens de afscheidsreceptie van onze burgemeester FERD CRONE in het Beursgebouw. Zijn vrouw CUNE, op het ergste voorbereid, had van tevoren de leden van haar operakoor ANIMATO gevraagd om haar te helpen de middag door te komen. Groot gelijk had ze; wie heeft er zin in zich een hele middag op te houden met overenthousiaste mannen in glimmende blauwe pakken?

Tijdens de afscheidsreceptie stond Cune Crone ook niet naast haar afscheidnemende man toen die door een lange rij pakken werd gecomplimenteerd. De vrouw van de burgemeester zal gedacht hebben: het is jouw feestje, je redt je er maar mee. Ze stond mooi achteraf bij haar twee dochters en bij de leden van haar Leeuwarder operakoor, die van harte hadden voldaan aan haar verzoek.

De afscheidsmiddag in het Beursgebouw was begonnen met een merkwaardig symposium. Tegenwoordig zijn symposia door pr-managers doodgeorganiseerde bijeenkomsten waarvan de uitkomst bij aanvang vaststaat. Je vraagt je af waar het vrije debat is gebleven, zeker nu dit gebouw is omarmd door de wetenschap. Ooit kruisten in ditzelfde gebouw JOOP DEN UYL en HANS WIEGEL voor een bomvolle zaal de degens. Als werknemer van de Postgiro (toen nog Postcheque- en Girodienst) ging ik daar met collega’s naartoe. Zo’n confrontatie wilde je voor geen goud missen. Het kalk spatte van de muren. Nu krijg je bij lezingen een flesje water door behulpzame gemeentelijke assistenten uitgereikt, om te voorkomen dat je van verveling flauw zou kunnen vallen. Het meest opmerkelijke van dit symposium was nog wel de evolutie die Crone had meegemaakt. Daar waar Crone in het begin van zijn ambtstermijn voortdurend de loftrompet stak over de drijfmest van de boerenbedrijven waarmee huizen verwarmd zou kunnen worden, ging zijn aandacht nu uit naar de melk waar twee cent per liter bij zou moeten om de boeren te ondersteunen. Een opmerkelijke ommekeer.

Crone had jarenlang wat met mest. Zo ging hij ooit op sjouw met een mestleiding die mestvergistingsinstallaties boven de stad, richting Hallum, met elkaar zou moeten verbinden. Is jammerlijk mislukt. Zo hebben wel meer bestuurders een riedeltje op de Leeuwarder bevolking losgelaten, meestal zonder tastbaar resultaat. Bijvoorbeeld de riedel van onze oud-wethouder ISABELLE DIKS, die tijdens toespraken steevast slaakte: Leeuwarden, fossielvrij in 2020. Ze mag wel opschieten. En collega HENK DEINUM zal vast niet meer herinnerd willen worden aan het prestigieus opgetuigde spel- en ontwikkelingsinstituut Gameship aan de Willemskade, waarmee hij jarenlang tijdens zijn lofredes pronkte. Miljoenen aan gemeentelijke en provinciale euro’s werden er in dit instituut gepompt, maar tijdens mijn zondagse wandeling zag ik onlangs dat een partij deuren in de directiekamer van het leegstaande gebouw klaar stond voor verkoop. Toch nog wat.

Het plan voor provinciale opcenten voor de melk zou ontsproten zijn aan het brein van Cune, zo zei Crone. Maar daar geloof ik niks van. Voor zo’n naïef plan om de boerenmiljonairs en de tussenhandel te ondersteunen is de vrouw van de burgemeester veel te verstandig. Niettemin zag ik KEES DE KONING, de voorman van de Dairy Campus, op een van de voorste rijen glunderen. Ik ben benieuwd hoe het met de mestvergister achter op zijn terrein gaat. Ook HEIN SCHUMACHER, de ceo van FrieslandCampina, was in zijn nopjes. Die bestond het zelfs om de mega-problematiek van de landbouw cosmetisch te verzachten door een duit in het zakje te doen van een weidevogelclub. Lef kun je de mannen in de glimmende blauwe pakken niet ontzeggen.

Zo’n afscheidsreceptie is een en al geglunder van blauwe pakken die in hun nopjes zijn. Naast mij nam PIER BAARSMA, baas van uitgever NDC, plaats. Ik complimenteerde hem met de gunstige resultaten uit zijn sector. Stilletjes hebben de krantenuitgevers de weg omhoog weer gevonden. Nu de inhoud van hun uitgaven nog. Voor mij zeeg de burgemeester van Groningen, PETER DEN OUDSTEN neer. Hij was wat aan de late kant. Waarschijnlijk was hij nog druk doende geweest met de CBS-uitkomsten waarin zijn stad als hoogste scoorde op de lijst van arme steden. Hij nam plaats naast BERNARDUS VAN HAERSMA BUMA, oud-burgemeester van Sneek en vader van. Naast Baarsma zat onze wethouder FRISO DOUWSTRA die, als ik het goed heb gezien, een anjer op zijn revers had gespeld. Of hij hiermee in de voetsporen van PRINS BERNARD wil treden moeten we afwachten. Zou zo maar kunnen. Douwstra wekt nog altijd de indruk permanent verbaasd te zijn in welke wereld hij terecht is gekomen en vraagt zich zichtbaar af hoe hij dat toch geflikt heeft. Die knijpt zich bij het ontwaken nog iedere morgen in de arm en slaakt de kreet: ik ben wethouder! Het Rabo-inspiratiereisje dat Douwstra à raison van 6750 euro naar Japan maakte, heeft hem net dat zetje in de goede richting gegeven.

Even verderop zat een bruin verbrande HAYO APOTHEKER, waarnemend burgemeester van niet meer bij te houden welke gemeente nu weer. Hij zat tijdens de lezing over biodiversiteit, of ging het over de wormen, op zijn telefoon te typen. Waarschijnlijk was hij bezig een tafeltje te reserveren in het illegale restaurant De Brouwerij van Dockum waarvan hij de handhaving op de regels zojuist had opgeschort en daarmee zijn ambtenaren voor paal zet. In Palermo aan de Ee is alles mogelijk.

Misschien kan Apotheker nog een advies leveren aan zijn collega ROEL SLUITER, burgemeester van Harlingen, die zich in alle bochten wringt om te voorkomen dat de Menaldumer pandjesbaas PIET SIDERIUS zich definitief vestigt in een A-locatie bij de aankomst van de veerboten. Horecaman IDO SIDERIUS, die hier het voormalige Chinees-Indisch restaurant op verzoek van PIET op een andere wijze nieuw leven in wil blazen, denkt dat op de achtergrond een oude erfenis uit de Leeuwarder wijk Achter de Hoven meespeelt. Dat zou zo maar kunnen. Ten tijde van het wethouderschap van Sluiter in Leeuwarden was er namelijk al sprake van handjeklap tussen de ene en de andere partij. Apotheker, gepokt en gemazeld als het gaat om curieuze financiële- en vastgoedtransacties, is vast genegen om onder het genot van een copieuze maaltijd in het illegale De Brouwerij te adviseren hoe de hazen zouden moeten gaan lopen. Om Siderius de voet dwars te zetten wil Sluiter het bestemmingsplan van de horecazaak wijzigen. Dat brengt de pandjesbaas wederom in een mooie positie om eisen te stellen en gemeenschapsgeld binnen te hengelen. Mocht Apotheker geen raad weten, dan kan onze afscheidnemende burgemeester wellicht hulp bieden. Die kent inmiddels alle ins en outs van de warme kant van zijn stad.

Ook bij de uitreiking van een penning voor verdienste aan Crone was zijn vrouw in geen velden of wegen te bekennen. Heel verstandig. Mogelijk dat ze hem geadviseerd heeft: je kunt zo’n ding ook weigeren. Om de haverklap worden er in onze stad penningen en medailles uitgedeeld, waarbij je je afvraagt: ze doen toch gewoon hun werk? Sommigen aanvaarden zelfs penningen voor onbewezen diensten. Neem nou de penning die oud-wethouder HENK DEINUM onlangs bij vertrek kreeg. Ik heb het begeleidende persbericht er nog even bij gepakt waarin staat waarvoor de gigantische bestuurder het edelmetaal in ontvangst mocht nemen. Achtereenvolgens worden in dit bericht opgesomd: Blokhuispoort (niet afgemaakt; kampt met grote tekorten), Zuidlanden (de grootste molensteen ooit om de nek van de gemeente Leeuwarden) en Neushoorn (een financieel debacle van heb ik jou daar; de nieuwe poptempel wordt nu gedwongen om een samenwerking aan te gaan met schouwburg De Harmonie; het café is al gesloten). En dan ook nog op een achternamiddag die penning in ontvangst nemen. Nee, blijf erbij uit de buurt. Onze oud-burgemeester Crone heeft een heel verstandige vrouw.

Voor de toespraken begonnen verliet ik het Beursgebouw. Ik moet het allemaal wat doseren. Ook ERICA SCHAPER, voorzitter van de raad van bestuur van NHL Stenden Hogeschool, zag ik voortijdig vertrekken. Die moet aan de bak met de discutabele diploma’s die ze uitreikte en waar al haar studenten nu onder lijden. Veel bonter kun je het eigenlijk niet maken. Die is de hele zomer zoet om haar instelling door de keuringsdienst van het ministerie te krijgen. JOUKE DE VRIES, voorzitter van de raad van bestuur van de Rijksuniversiteit Groningen waaronder het Beursgebouw waarin Campus Fryslân valt, sprintte nog even op mij af. Van de ‘kritische journalist’, zoals hij zei, wilde hij nog even weten wat ik van zijn opgeknapte pand vond. Fantastisch, zei ik, nu nog even vol studenten zien te krijgen. De teller stond dit voorjaar op 27.

’s Avonds stond de damesfiets met het vlaggetje van onze burgemeester geparkeerd op de stoep van snackbar ’t Vliet (voorheen Braaksma). Mevrouw Crone zal hem wel gewaarschuwd hebben: Niet te veel drinken, ik kook niet. En morgen fit, want we gaan verhuizen. Verstandige vrouw.

En die twee cent op een liter melk? Die past mooi in het rijtje: Fossielvrij Leeuwarden en Gameship.

Andries Veldman