Commissaris Jorritsma: Werkgelegenheid naar Groningen? Dat is een gevoel

‘Dat is een gevoel.’ Commissaris van de koning John Jorritsma vindt niet dat er veel werkgelegenheid van Friesland naar Groningen verhuist. ‘Dat is een gevoel’, aldus de commissaris die vanmorgen antwoord gaf op een vraag van een leerling van gymnasium Beyers Naudé in Leeuwarden. Als we dit gevoel maar vaak genoeg herhalen dan gaan we er zelf in geloven. De cijfers wijzen volgens de commissaris anders uit. Jorritsma had meteen de crux van de mediales waaraan hij deelnam te pakken. Er zit veel ruimte tussen gevoel en werkelijkheid, dat bleek na 70 minuten lesgeven in de klas van Auke Zeldenrust (ook medewerker van Omrop Fryslân).

Jorritsma vertelde over zijn optreden bij Nieuwsuur gisteravond. Donderdag werd hij gebeld, vertelde voorlichter Marcel de Jong. Dan wordt er onderhandeld. Hebben we genoeg ruimte, kunnen we onze boodschap kwijt, denkt de kijker niet: wat doet die man daar? Het zijn vragen die met de redactie van Nieuwsuur worden besproken. Jorritsma: ‘Je bespreekt vooral waarover je het niet zult hebben. Je moet je beperken tot één boodschap.’ Conclusie Jorritsma: ‘Het is een toneelstukje.’

De commissaris vertelde dat hij de pluriforme media een warm hart toedraagt en verheugd is dat er in zijn provincie nog voldoende media zijn. Maar optimistisch is Jorritsma allerminst. Niet alles gaat naar Groningen, verklaarde Jorritsma, maar hij is wel bang voor het grote mediabedrijf NDC. ‘Over vijf jaar ziet de mediawereld er volstrekt anders uit. Er komt een moment dan zit hier in Leeuwarden alleen nog maar de drukpers van NDC.’ Toch weer Groningen.

Jorritsma vindt dat de media hem van achter naar voren mogen controleren. Hij maakt er ook geen geheim van wat hij de hele dag zoal doet. Maar pak die controle dan wel goed aan.

Een sneer deelde hij vanmorgen graag uit. ‘Een snoepreisje naar de Olympische Spelen. Die vraag werd mij drie keer gesteld (door Omrop Fryslân), maar niemand vroeg mij naar de echte reden waarom ik daar was.’ Ook bij de nieuwe marketingpersoon die Friesland moet bevrijden uit de sfeer van de eeuwige bootjes en braderieën ging het op de kop verkeerd met de media. Jorritsma had overigens niet het idee dat er veel mis ging bij de procedure. Zijn commissie had geen goed gevoel bij de kandidaten. ‘Ben jij het nou. Moet hij het zijn?’ Het waren legitieme vragen die over tafel gingen. ‘En dan zeg ik: bij twijfel niet inhalen.’ Er ontstond veel gedoe en overleg met de hoofdredacteur van de Leeuwarder Courant. ‘En dan presenteren we een nieuwe kandidaat, en wie is er niet? De krant die zoveel kritiek uitte op de procedure! Dat begrijp ik dan niet. Wat een armoei!’

‘Hoeveel van jullie lezen er nog kranten?’ Een klein deel van de klas steekt hun hand op. ‘Wie gebruikt sociale media.’ Bijna alle handen gaan omhoog. Ook weer zoiets. Houdt Joop Atsma een prestigieuze lezing over media, met kritiek op de media, valt dat weer niet te lezen in diezelfde media. ‘Atsma had het over het gebruik over sociale media en verbaasde zich over het feit dat Leeuwarder Courant en het Friesch Dagblad hier vrijwel niets mee doen. Kijk eens naar de Volkskrant hoe die dat oppakken.’ Maar de kritiek op het eigen medium haalde de krant niet, constateerde de commissaris.

De teloorgang is af te meten aan het kievitsei. ‘Toen ik hier voor het eerst dit eitje in ontvangst mocht nemen, dat waren Obama-achtige toestanden. Dit jaar waren er maar vier journalisten. Jammer, jammer. Soms publiceren de media persberichten van de provincie inclusief taal- en spelfouten. Jammer, jammer.’