Beter een halve finale dan….

(tekst: Jurgen Straver)

‘Ik was liever twintigste geworden dan vierde’, vertelde een geëmotioneerd handbalster voor de camera van de NOS, vlak na de verloren strijd om de bronzen medaille tegen Noorwegen. Een waterpolocoach in de studio meldde dat de meiden hartstikke trots moeten zijn, maar dat het nog even moet landen.

Maar hoe zit het nu met ons land? Het lijkt wel of we een halvefinale-trauma hebben opgelopen in Rio. Op de beslissende momenten lijken we te falen. Alleen de hockeydames haalden de finale. De anderen strandden in het zicht van de haven. De wedstrijden daarna verloren we allemaal. Dus geen brons voor de hockeyheren, de volleybalsters en de handbalsters. En ook geen goud voor de hockeydames. Het beachvolleybalduo Brouwer/Meeuwsen vormde nog een uitzondering met het behaalde brons. Maar geldt een duo als team?

Trots zijn op een vierde plaats, zegt misschien genoeg over een land waar meedoen blijkbaar belangrijker is dan winnen. Hoe kun je zo ooit hoofdprijzen pakken? Is een killersmentaliteit een vies woord in Nederland? Een atlete, die tweede wordt en zegt dat ze goud heeft verloren, krijgt de wind van voren. Maar als alle Nederlandse teams een beetje meer Dafne in hun gelederen hadden, zouden we dan ook niet meer goud hebben gewonnen?

sport