Beeldvorming wint het van feiten – Wachtlijst voor een sociale huurwoning in Leeuwarden is 42 maanden

Foto-Weidevogelgebied Hounspolder bron Leeuwarder Courant

(tekst: uit het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders)

Vanaf de publieke tribune

Beeldvorming wint het van feiten

Het college zou eens een kijkje moeten nemen in het AZC in Assen, het verdienmodel van Zwanenburg

Ook wij als redacteuren van Liwwadders die de vijftig al een tijdje zijn gepasseerd en nog steeds bij onze ouders op zolder wonen hebben de moed al bijna opgegeven om ooit nog een gezin te stichten

Wanneer je als gemeente een beleid voert dat niet helemaal strookt met je uitgangspunten is het belangrijk dat je je pr goed op orde hebt

Wachtlijst voor een sociale huurwoning in Leeuwarden is 42 maanden

door redactie

In het vorige nummer van Liwwadders wist Gijs Jacobse, wethouder voor Gemeentebelangen Leeuwarden, te vertellen dat de besluitvorming rond de ROL een feest voor de democratie is. De omwonenden van de Troelstraweg, waar dit nieuwe asielzoekerscentrum gepland is, alsook de mensen op de publieke tribune of de kijkers van de livestream zullen hier toch heel anders over denken.

Informatie die achtergehouden wordt, raadsleden die te kort schieten in hun controlerende taak en pas in actie komen na informatie uit WOO-verzoeken van burgers of berichten uit de media, dit alles uitmondend in een motie van afkeuring van de oppositie. Een waarlijk feest.

De beeldvorming wint het van feiten. Ook de manier waarop het nieuwe AZC wordt gepresenteerd, niet alleen door Jacobse, maar ook door de rest van het college. Een gezellig woonwijkje in het groen dat een integraal onderdeel uitmaakt van de omgeving waar je op een zondagnamiddag met je kinderen doorheen wandelt, ondertussen een praatje makend met de bewoners die je graag uitnodigen om een hapje mee te eten, zoals dat in hun cultuur gewoon is.

Het college zou eens een kijkje moeten nemen in het AZC in Assen, het verdienmodel van Zwanenburg die dankzij de ROL, na een eerdere mislukte poging, nu ook nog een aantal woningen kan bouwen aan de Troelstraweg. Een AZC met hekken en een slagboom. Bewakers die je vragen naar je legitimatiebewijs en je pas het gebouw in laten gaan wanneer je opgehaald wordt. Zo ziet het leuke woonwijkje van Jacobse en consorten eruit.

Wat deze verkeerde voorstelling van zaken betreft, is Jacobse hier niet uniek in. Wie als geïnteresseerde of belanghebbende de raadsdebatten volgt, kan zonder enige moeite flink wat onzin uit zijn mouw schudden wanneer hij na afloop de publieke tribune verlaat of de livestream uitzet.

Een feit is ook maar een mening

Om eens een voorbeeld te noemen: woningnood. Wij hebben er allemaal slapeloze nachten van. De burgemeester, de raadsleden, de wethouders, alle gemeenteambtenaren in schaal acht of hoger, en ook u die dit leest. Waar vinden we straks een woning? Ook wij als redacteuren van Liwwadders die de vijftig al een tijdje zijn gepasseerd en nog steeds bij onze ouders op zolder wonen hebben de moed al bijna opgegeven om ooit nog een gezin te stichten.

Ja, wat een onzin. Dit is echter wel de manier waarop het college de bouwplannen van De Hem en woningbouw in het Potmargegebied erdoor heeft gedrukt. Bouwen, bouwen, er is woningnood! Woningnood wordt hierbij opgerekt tot iets algemeens waar iedereen onder gebukt gaat, terwijl het voornamelijk om starters en jongeren gaat en mensen met een laag besteedbaar inkomen. Zo wordt woningnood de toverspreuk om dure huizen te bouwen op plaatsen waar veel verzet tegen is.

Tijdens het raadsdebat over woningbouw in De Hem, grenzend aan de Hounspolder, een vogelbroedgebied, had de woordvoerder van de PvdA-fractie het ook over jongeren die wanhopig op zoek waren naar een woning. Dit terwijl slechts vijftien procent van het aantal woningen bestemd is voor sociale huur. De rest is voor het gros van de inwoners van Leeuwarden onbetaalbaar. Ditzelfde geldt voor woningbouw in het Potmargegebied. Ook hier weer het woningnoodverhaal en de wanhopige jongeren. Dit keer van de woordvoerder van GroenLinks. Woningen voor jongeren komen daar niet.

De groene stad

Wanneer je als gemeente een beleid voert dat niet helemaal strookt met je uitgangspunten is het belangrijk dat je je pr goed op orde hebt. Een van de speerpunten in het coalitieakkoord is de groene stad. Een groene, gezonde en klimaatbestendige omgeving voor onze kinderen en toekomstige generaties. Zo zijn er allerlei plannen om de binnenstad groener te maken. Het is een mooi initiatief. Het krijgt dan ook volop aandacht in de lokale media. Of het nu om het stukje groen gaat bij het Beursgebouw of bij de Waag, de pers is altijd aanwezig wanneer de wethouder de eerste schop in de grond steekt.

Wordt de binnenstad, voor het winkelend publiek en de toerist de etalage van Leeuwarden, aantrekkelijker gemaakt, in de rest van de stad is daar weinig van te merken. Het aantal bomen en de stukjes groen die straks in het centrum geconcentreerd worden bieden nauwelijks enig compensatie wat betreft de kaalslag die er straks plaatsvindt in De Hem, het Potmargegebied en Oud-Oost.

Zoals gezegd, als je als college dit soort plannen wilt verkopen moet je zorgen voor een goede pr alsook een raadsmeerderheid die je de nodige lippendienst bewijst.

Om een voorbeeld te noemen: de woningbouw in het Potmargegebied. Hier moeten voor al die nieuwe woningen flink wat bomen worden gekapt, waar het nodige verzet tegen was. Namens GroenLinks wist Pim Astro echter te vertellen dat wat die bomen betreft hier eigenlijk geen sprake was van echte natuur. Het hanteren van de bijl was voor hem geen probleem. Pas na een verbaasde reactie van Otto van der Galiën (LIJSt058) gaf hij een andere draai aan zijn uitspraak.

Ook Sikko Klaver van Gemeentebelangen Leeuwarden deed wat als coalitiegenoot van hem verwacht werd. ‘Liever inbreiding dan uitbreiding!’ riep hij uit. Een dooddoener en een valse keus. Met zo’n argument kun je de hele Prinsentuin wel volbouwen. ‘O, u vindt dat niet wenselijk? Dan hebt u er zeker ook geen probleem mee dat uw kinderen of kleinkinderen straks aangewezen zijn op een kartonnen doos onder een brug.’

Een stuk groen dat opgeofferd wordt voor woningbouw en een parkeerterrein terwijl er in de rest van de stad, De Zuidlanden, het WTC-gebied en het Spoordok nog genoeg ruimte is. De wethouder wist echter te vertellen dat er meer groen bijkomt omdat het beetje groen wat overblijft nu publiek toegankelijk wordt. Toegegeven, dat is knap bedacht. Je moet er maar opkomen. Een tip voor GroenLinks: hetzelfde argument kun je ook gebruiken wanneer er kritiek komt om in Oud-Oost op de voetbalvelden van Cambuur 550 woningen te plaatsen. De buurtbewoners hadden natuurlijk liever een park gezien. Gelukkig voor deze mensen komt er uiteindelijk meer groen bij dan er verdwijnt omdat de paar groenstroken die overblijven nu publiek toegankelijk zijn.

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst

Opmerkelijk in de debatten over woningbouw in Leeuwarden is de rol die jongeren hierin spelen. Tot nu toe werd woningnood onder jongeren voornamelijk gebruikt als gelegenheidsargument om woningbouw te realiseren op plekken waar vanuit de bevolking veel verzet tegen is.

Gelukkig is de gemeente de jongeren nog niet helemaal vergeten. Na Culturele Hoofdstad 2018 wordt het nu tijd om in 2028 European Youth Capital te worden. NHL Stenden heeft al een onderzoek gedaan naar de waarden die jongeren in Leeuwarden belangrijk vinden. Zij kwamen uit op gezondheid, stabiliteit, plezier maken, verbinding en zorgen voor elkaar (het zijn gelukkig ook de waarden die ouderen belangrijk vinden). Een belangrijk thema staat er echter niet bij. Die vinden we terug in de eerste versie van het bidbook. ’Waar sommigen snel betrokken raken en evenementen organiseren, kan het voor anderen al een grote stap zijn om simpelweg het huis uit te gaan.’

Dat laatste is een waar woord. De wachtlijst voor een sociale huurwoning in Leeuwarden is 42 maanden. Wat de particuliere verhuur betreft: sla de Leeuwarder Courant er maar op na. Dan nog maar een paar jaar bij je ouders blijven wonen. Maar in Youth Capital Leeuwarden is dat geen thema waar jongeren zich druk om maken.

Het hele feest gaat de gemeente zo’n zeven miljoen euro kosten. Wanneer je jongeren echt serieus neemt, zou je ook een enquête kunnen houden. Wat willen jullie? Een feestje waarbij jullie kunnen grachtsurfen en wij als bestuurders ons weer kunnen profileren? Of gaan we voor jullie woningen bouwen?

Dat zou pas echt een feest van de democratie zijn. De slingers hangen nog in de raadszaal.