Voorzichtig vertel ik haar dat dit boek niet het niveau haalt van Lieve Joris

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 10 september

Ietwat vertwijfeld kijk ik naar de tafels waarop dit weekend boeken en fotoboeken over monumenten in Friesland liggen uitgestald. Het is namelijk Open Monumentendag. Alleen heeft het organiserende comité besloten alleen in de dorpen boven Leeuwarden monumenten open te stellen. De kans dat er geïnteresseerden in de Rode Loper langs komen is hierdoor wel uiterst klein geworden vrees ik.

Maar net als ik me even later bij een kop koffie opwind over de restaurantrecensie van Hiske Versprille in de Volkskrant, die denkt zeker dat er buiten Amsterdam nauwelijks restaurants bestaan, staat er een oudere man met een boekje in zijn hand om af te rekenen. Tuinhuisjes in Friesland, eentje van mijn monumententafel. Deze heb ik nog niet zegt hij blij. Die over Groningen en Drenthe wel. Heeft u zelf ook een tuinhuisje, vraag ik. Maar dat blijkt niet het geval. Hij verzamelt alleen boekjes over tuinhuisjes. Ja, een mens moet een hobby hebben, zeg ik terwijl ik hem het pinapparaat toeschuif. Even later ligt er weer een boek voor me van dezelfde tafel: Van Fûgelsang Tot Fogelsanghstate, over de 17e eeuwse state in Veenklooster. Verdomd er komen toch mensen voor deze boeken vandaag, denk ik blij. Ik weet dan nog niet dat dit meteen ook de laatste boeken van de monumententafel zijn die ik verkoop.

Alhoewel. Ik verkoop nog wel het boek over Middeleeuwse kerken van Peter Karstkarel. Dat boek ligt al maanden op een tafeltje en deze vaste klant draait er al een paar weken omheen. Maar vandaag geef ik hem een dusdanige korting waardoor hij het wel moet kopen.

Daarna is het een uurtje stilletjes in de Boekenpassage. Behalve dan af en toe een stel buitenlandse toeristen die foto’s van de Rode Loper maken en dan doorlopen. En een mevrouw die vraagt af we voor haar zoon een fotoboek over de Tweede Wereldoorlog hebben. Ik laat haar wat boeken zien, maar die hebben volgens haar allemaal teveel tekst. Kan uw zoon niet lezen, vraag ik. Maar dat schijnt hij volgens haar wel te kunnen. Ik ga weer aan tafel zitten want hier heb ik geen zin meer in.

Daarna ben ik een kwartier lang op zoek naar een cd met de Goldbergvariaties van Bach. En verdomd ik vind hem ook nog in een doos met ontelbare cd’s. Je kunt dit soort dingen ook heel gemakkelijk op Spotify vinden, zeg ik tegen de mevrouw die er om vroeg. Maar ze heeft niets met internet zegt ze en rekent blij een euro af. De volgende klant mag zelf weer zoeken, denk ik als ik weer aan tafel vriendelijk zit te knikken naar mensen die alleen maar voorbij lopen zonder naar de boeken te kijken.

Twee studentes maak ik blij met de boeken Developmental Psychology en Life with the painters of la Ruche, een boek over Russische schilders in Parijs tussen in de periode tussen de beide Wereldoorlogen.

Ik heb verder geen tijd om met ze te kletsen want er staat een mevrouw bij mijn tafel met het boek Vertrouw op Allah, maar bind wel je kameel vast. Ze is er helemaal blij mee. Ze vertelt dat ze gek is op reisverhalen, vooral die van de schrijfster Lieve Joris. Voorzichtig vertel ik haar dat dit boek niet het niveau haalt van Lieve Joris. Maar dat hindert niet. Een jonge journaliste alleen in Egypte. Dat moet goed zijn. Als ze wegloopt vraag me af of ik haar had moeten vertellen dat ik het boek gelezen heb en dat ik het een heel vervelend en saai boek vind.

Een man die al een tijdje heeft rondgeneusd, komt met een mooi uitgevoerd boekje met verhalen van de Japanse schrijver Kenzaburo Oë aanzetten. Ik had het zelf nog willen lezen, maar gelukkig ligt er nog een boek van deze schrijver. Dat moet zo meteen maar mee naar huis.

Als ik de dozen met boeken binnen zet die buiten op de stoep staan, tikt een man me op het schouder. Hij wil een boek van W.F. Hermans afrekenen. Een heilig van de horlogerie. Het verhaal van een filosoof die geen werk kan vinden en daarom in een leegstaand paleis iedere dag de 1473 klokken opwindt.

Een filosoof is net een beginnend boekverkoper, denk ik als ik naar huis loop. Die weet ook nooit waar hij aan toe is. En dan kom ik een kennis tegen die een biertje in de stad gaat drinken. Ik draai me om en loop met hem mee. Zie je wel, je weet nooit hoe het loopt, filosofeer ik tevreden op het terras.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat

Let op: 17 september open tot 00.00 uur tijdens de Museumnacht (met luitspeler Martin Pals)