De hermelijnvlooien van de pers slijmen, likken, vragen niet door en schenden massaal de journalistieke code

(tekst: Geert Dales, oud-burgemeester van Leeuwarden)

KONINKLIJKE DOORGEEFLUIKEN

De hermelijnvlooien van de pers slijmen, likken, vragen niet door en schenden massaal de journalistieke code

Toen Jan Hoedeman, stukjesschrijver bij het Algemeen Dagblad en regionale kranten en met een vis van 32 centimeter recordhouder amateurhengelen in Nederlandse wateren, nog een gevierd parlementair journalist bij De Volkskrant was trof ik hem op een dag in het meest incestueuze oord van Den Haag, de bar van perscentrum Nieuwspoort.

Kort daarvoor was hem bij de krant de rol van ‘verslaggever Koninklijk Huis’ toebedeeld. Het leek mij geen promotie en ik maakte er een min of meer grappige opmerking over die de grote Hoedeman, bekend van de instink-interviewtruc ‘het hoedemannetje’, in woede deed ontsteken. Dat journalisten lange tenen en dikwijls weinig gevoel voor humor hebben was mij bekend, maar de uitgebreide en in heftige bewoordingen vervatte uitleg over het belang van royalty-verslaggeving die ik over me heen kreeg verbaasde me zeer van zo’n professional. Kennelijk zag hij in dat aan verslaglegging over het koninklijk huis weinig journalistieke eer te behalen viel.Tegen beter weten in raasde en tierde hij voort, waardoor we slaande ruzie kregen die nog moest worden gesust door het toevallig aanzittende hoofd communicatie van het ministerie van Justitie.  

Lees hier verder