Beste Ronald Giphart, jij weet helemaal niks van koks

Foto: Liwwadders

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 11 december

Hij past hier wel, denk ik als ik de lichtjes van de kerstboom aansteek. Mooi vintage. De boom niet natuurlijk, die is waarschijnlijk net uitgegraven ergens op een Duitse kerstboomkwekerij, maar de ballen en vooral de lampjes doen me denken aan de jaren ’70. Niet zo’n slinger met honderden ledlampjes maar een stuk of vijftien van die grote, die nog hun best doen om op echte kaarsjes te lijken. Tevreden kijk ik vanachter mijn espresso naar de boom en pak een boekje dat op tafel ligt. Citygids Leeuwarden, staat er op. Maar als ik het boekje opensla, word ik niet langs verborgen plekjes in onze stad geleid, maar blijkt het een bijbel te zijn. Waarom wordt dit Citygids Leeuwarden genoemd?, denk ik. Ik ben niet erg bijbelvast maar ik meen toch zeker te weten dat de bijbel in Leeuwarden ongeveer het zelfde is als een bijbel in Amsterdam of Meppel.

Dan wil mijn eerste klant afrekenen. Het ABC van de Bijbel, fascinerende antwoorden op boeiende vragen over het meest bijzondere boek aller tijden. Ik denk dat hier de meningen wel over verdeeld zijn, zeg ik tegen de jongen die het boek koopt. Hij kijkt me niet begrijpend aan. En hij hoeft de Citygids Leeuwaren er ook niet bij. Zelfs niet als ik zeg, dat hij die voor niks mag meenemen. De volgende klant, weet al die fascinerende antwoorden en boeiende vragen zeker al, want die wil een echte bijbel afrekenen. Wil je ook nog een leuke Citygids Leeuwarden?, probeer ik tevergeefs. Ik wil dat boekje van mijn tafel.

Als daarna een vrolijke mevrouw met de dvd Varia Americana, een vierdelige documentaireserie van de EO over het leven van Abraham Kuijper in Amerika, staat te zwaaien, is het wel even genoeg. Ik donder die rottige kerstboom er weer uit als het vandaag zo doorgaat, denk ik, het moet hier geen evangelische boekhandel worden.

Gelukkig vraagt een leuk meisje me daarna om een boek van Jan Cremer. De vader van haar vriendje is een Cremer liefhebber. Er staat er nog eentje weet ik, Made in USA. Het boek met de 5 omslagen. Als hij liefhebber is, heeft hij deze vast al, zeg ik. Maar dat hindert niet, ze moet gewoon een cadeautje hebben. Om in de smaak te vallen, vraag ik. Ze knikt. Als ze ook nog het boek Innocent when you dream, een verzameling interviews met Tom Waits koopt, kan ze volgens mij niet meer stuk bij haar aanstaande schoonfamilie. Maar Tom Waits is voor haar zelf, hoor ik. Het meisje wordt hierdoor nog leuker. Even overweeg ik uit adoratie het Tom Waits nummer The Briar and the Rose voor haar te zingen. Maar helaas zijn er meer mensen die mijn aandacht nodig hebben. Wel stel ik mijn oordeel over de kerstboom bij, die mag vandaag nog blijven.

An introduction to textile finnishing is het volgende boek dat de winkel uitgaat. Staat er ook in hoe ze scheuren in spijkerbroeken maken?, vraag ik. Maar het boek is uit 1948, toen er nog niet moedwillig versleten kleren verkocht werden.

Het is een cadeautje voor mijn vrouw, zegt een man die zich lichtelijk geneert voor zijn aankoop, lijkt het. Het kookboek van Pierre Wind, De kers op de appelmoes. Gelukkig maar, zeg ik om hem op zijn gemak te stellen, je zal het zelf maar in je kast moeten hebben. Ik vertel niet dat het een verschrikkelijk leuk boekje is dat ik zelf wel in de kast heb.

Een mevrouw die The secret of magic, een roman over burgerrechten in Amerika van Deborah Johnson gekocht heeft, blijft even bij de kerstboom staan als ze er langs loopt. Zulke lichtjes hadden we vroeger bij mijn ouders ook in de kerstboom, roept ze van een afstandje naar me. Volgend jaar doen we een roze kunstkerstboom met duizend flikkerende ledlampjes, roep ik terug.

Thuisgekomen tover ik Tom Waits’ cd The Black Rider uit Spotify en blader ik in het meegenomen boekje Troost van Ronald Giphart over een arrogante kok. Ik wil een dubbele regenboog achter mijn tanden, mijn maag in opperste staat van bevrediging brengen, roept de kok in het boek van Giphart. Beste Ronald, denk ik als ik dat lees, jij weet helemaal niks van koks. Een kok denkt als hij kookt alleen maar hoe hij zo snel mogelijk die kloterige biefstukken voor dat zeikstel dat laat binnenkwam, de keuken uitkrijgt. En of hij dan op tijd klaar is om voor sluitingstijd in een kroeg nog een biertje kunnen drinken. Ik lees niet verder.

Klaas Kasma, kok en boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat