Wildwest woningmarkt vraagt om strenge bureaucratie

(tekst: Sociale Vraagstukken – foto Simon van der Woude; lage koopprijs pand hoek Bij de Put wekt verwondering op; te koop aangeboden door gemeente Leeuwarden)

Wildwest woningmarkt vraagt om strenge bureaucratie

In deze tijd van krapte op de woningmarkt doen vastgoedbedrijven enorm goede zaken. Dat leidt tot uitbuiting en ellende, net als in de 19e eeuw. Daarom is de tijd rijp voor weer een minister van Volkshuisvesting, vindt Jos van der Lans.

Onlangs vond ik een keurige persoonlijk aan mij gerichte brief van een mij totaal onbekend vastgoedbedrijfje op mijn deurmat, waarin ik als eigenaar van een Amsterdamse woning hulp kreeg aangeboden om via dit alleraardigste bedrijf de woning te verhuren of – nog beter – aan de afzender te verkopen. De briefschrijver bleek precies op de hoogte dat ik er zelf niet woonde (mijn dochter woont er) en bood zichzelf aan om mij te ontzorgen van de zware verantwoordelijkheid die het bezit, onderhoud en  verhuur met zich mee brengt. Dat kon ik beter aan een professioneel bedrijf overlaten.

Aasgieren op de woningmarkt

Ik zal niet de enige zijn geweest die een dergelijke brief in ontvangst mocht nemen. Als ware aasgieren stropen beleggers en vastgoedbedrijfjes de Amsterdamse woningmarkt af om alles wat los en vast zit in exploitatie te nemen. Nergens is hun kapitaal zo rendabel als op de woningmarkt, niet alleen in Amsterdam, maar in alle stedelijke gebieden van het land, waar de vraag naar woningen het aanbod verre overtreft. Wie geen vermogen inbrengt, heeft het nakijken en is een dankbare prooi want ja… wonen moeten de mensen toch. Dus zijn onvermogende zoekers op de woningmarkt tegenwoordig al snel de helft van hun inkomen kwijt aan woonlasten. Ondertussen moeten ze meer dan tien jaar wachten op een sociale huurwoning.

Lees hier verder