Klaas Kasma: ‘Als er geen exploitatietekort is, dan kan het geen cultuur zijn’

Foto: Klaas Kasma

(tekst: uit het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders)

Het vervelende van deze coronatijd vind ik dat er geen ander nieuws meer is. Al een jaar lang gaat het in de kranten en op de televisie nergens anders over dan over covid, besmettingen, ic-bedden of juist het tekort daaraan, avondklokken en Urker kerkgangers die voor de dienst nog even met een SUV over een journalist proberen te rijden. Nou ja, soms is er wel eens een berichtje over een lekkere bende bij de Belastingdienst, nieuws over een witwassende bank of een gevallen kabinet. Maar verder is het een en al corona. En altijd als ik daar dan wat moedeloos van word kijk ik even op de website van deze fantastische krant. En daar zag ik zomaar een foto van onze ex-wethouder Isabelle Diks.

Na eventjes in de Tweede Kamer te hebben meegedraaid is ze tegenwoordig wethouder in de stad Groningen. En daar zitten ze nu tegen haar aan te zeuren of ze het wachtgeld dat ze ontving van onze gemeente ook echt terugbetaald heeft, zoals beloofd. Maar als je die foto goed bekijkt, dan kun je toch wel weten dat ze dat allang gedaan heeft. Ze had altijd de rondingen en rolletjes waar ik van zo van houd en op de foto leek het wel of ze verschrikkelijk afgevallen was. En dat doe je natuurlijk als je minder geld voorhanden hebt. Automatisch eet je slechter als je zorgen hebt. En geloof me, als je wilt afvallen zijn minder eten en geldzorgen de twee beste ingrediënten om dat te realiseren. Ik mis Isabelle nog steeds.

Als zij nog wethouder van cultuur was geweest, was ons mooie Zaailand ontsierd geweest door die monstrueuze woorden NEE JONGE JA JUH, JA JONGE NEE JUH. Een grapje tijdens de Culturele Hoofdstad, maar na afloop hadden die toch gelijk weggehaald moeten worden. En Isabelle was wat cultuur betreft wel van het weghalen. Denk aan Parnas.

Gelukkig hebben ze bij de rechtbank schijnbaar niet veel te doen en ontdekten de rechters dat ze tijden het veroordelen van hardrijders en winkeldieven niet meer naar buiten konden kijken omdat de ramen zo smerig waren. Dus de letters eraf en een installatie om de ramen te wassen ervoor in de plaats. En voordat iedereen nu over me heen valt dat het Kunst was of andere typische Liwwadder uitspraken, wil ik jullie nog even herinneren aan een andere kunstuiting op het plein die iedereen die nu schande spreekt over de weggehaalde woorden toentertijd meteen mee begon te slopen. Inderdaad ja: de spiegeleieren. Volgens mij was ik de enige Liwwadder die ze wél mooi vond.

Waar die letters gebleven zijn, weet ik niet. Waarschijnlijk naar de Gemeentewerf. Maar ze hadden natuurlijk ook heel mooi bij wethouder Friso Douwstra in de tuin kunnen staan en dat die er dan op had gepast tot er een van zijn gedroomde spoortunnels gegraven was waar die letters mooi gepast hadden. Dan hoef je er niet zo lang naar te kijken als je er met de trein voorbijraast.

Maar ook al mis ik Isabel een beetje, eigenlijk is het maar goed dat ze weg is. Want die had bijvoorbeeld met Zalen Schaaf meteen korte metten gemaakt. Geen soft gedoe zoals een prijsvraag uitschrijven, gewoon weg ermee. Als er, ondanks de tonnen subsidie, geen exploitatietekort is, zoals bij bijvoorbeeld bij het kindje van Henk, de Neushoorn, kan het nooit cultuur zijn. Want de basis van de Liwwadder cultuur bestaat uit exploitatietekorten en tonnen ontoereikende subsidie. En bij Schaaf gaat het net een beetje anders. Die redden zich zo ook wel. Je zou verwachten dat de wethouder die erover gaat (hij moet overigens niet vergeten  de letters van het Zaailand in de spoortunnel van Friso te zetten), daar blij mee is. Maar nee. Ik weet het niet, misschien heeft hij van een projectontwikkelaar wel ingefluisterd gekregen dat er ook heel leuk appartementen van Schaaf te maken zijn. Maar lieve mensen, laat dit niet gebeuren. LIWWADDERS HEBBEN RECHT OP SCHAAF ZOALS HET IS. Niet aankomen. Zo is het goed. Laat de exploitant en alle vrienden en vrijwilligers hun gang gaan. Dan weten we in ieder geval zeker dat er na corona ook nog wat te beleven is in Liwwadden. En anders, ja, dan moet je het maar weer afwachten.

Klaas Kasma, kok in Leeuwarden