Wijkpanel Camminghaburen: Waarom hebben we nog een bezwarencommissie? Opdoeken die lui!

Koopmans – Foto: Ymblanter

UPDATE: Gemeentebelangen heeft vragen gesteld aan het college, ook over de rol van de Leeuwarder ambtenaar; een ambtenaar heeft inmiddels contact opgenomen met het wijkpanel.

‘Waarom hebben we nog een gemeentelijke bezwarencommissie? Opdoeken die lui.’ Anton Doele van het wijkpanel Camminghaburen laakt de handelswijze van de gemeentelijke bezwarencommissie. Zijn rechterhand Frits Klein Meulekamp is eveneens verbolgen over de gang van zaken van deze zogenaamde onafhankelijke commissie die bezwaren van burgers over het gemeentelijke beleid toetst. ‘Er deugt niks van hoe ze procedureel omgaan met ons als bezwaarmakers.’

Wat is er aan de hand? Het wijkpanel Camminghaburen keert zich al geruime tijd tegen een in hun ogen onveilig fietspad langs het Nieuwe Kanaal dat inmiddels aangelegd is tussen de wijk Camminghaburen en de Indische buurt ten oosten van de binnenstad, bij de Tweede Kanaalsbrug. Het panel vindt het fietspad, dat voor een deel langs een hoofdvaarroute ligt, onveilig en vindt dat mogelijkheden voor overleg hierover bewust zijn genegeerd. Doele: ‘Het plan lag er al zonder dat er overleg was geweest met de wijk.’ Klein Meulekamp: ‘Toen het plan uiteindelijk werd besproken, konden we er niks meer aan wijzigen. We werden voor een voldongen feit gesteld. Ambtenaar Harry Oppewal liet weten dat er vrijwel niets meer aan het plan kon worden veranderd.’

Anton Doele: ‘Aan de noordkant van de Grovestins wilden ze een verbinding tussen wijk en fietspad schrappen. Fietsers zouden terug in de wijk moeten om vervolgens hun weg naar de binnenstad te vervolgen. Dat hebben we kunnen keren.’ Klein Meulekamp: ‘Net zoals we het verwijderen van lantaarnpalen voor een deel weer hebben kunnen herstellen. Ook zo’n prachtig plan, van wethouder Isabelle Diks – het Donker Belicht –, ik zie het rapport nog voor me. Bij de afslag van de Grovestins voor de brug bij de wijk Schieringen wilden ze alle lantaarnpalen weghalen. Hoe haal je het in je hoofd! En waarom draai je niet eerst de lamp in de paal uit om te kijken of je plannen aan de verwachtingen voldoen? De gemeente: het is een bijzondere organisatie. Nu moeten tweehonderd van de vierhonderd lantaarnpalen weer teruggeplaatst worden. We zijn al met al anderhalf jaar met deze palen bezig geweest. En nu weer anderhalf jaar met het fietspad. Gelukkig gaat het met het groen in de wijk de goede kant op. Als het gaat over het groen en het groenbeheer wordt eindelijk eens naar de bewoners geluisterd.’

Wat de twee wijkvrijwilligers nog het meest dwars zit, is de houding van de bezwarencommissie. Klein Meulekamp: ‘Voorzitter Van der Wal van de commissie heeft op 14 mei 2018 een duidelijk advies gegeven waaraan de gemeente niet heeft voldaan. Hij adviseerde de twee partijen om in overleg te gaan om er zo uit te komen. Daarbij werd een tijdpad vastgesteld waaraan de ambtenaar van de gemeente Leeuwarden zich niet heeft gehouden. De projectleider reageerde gewoon niet. Vlak voor de deadline kwam hij met allerlei excuses en stelde ons voor om een datum te prikken na de door de commissie vastgestelde periode. Daarna werd door de commissie gewoon uitspraak gedaan. Zo gaan die dingen in Leeuwarden. Het is een farce.’

Anton Doele: ‘Als je de burgers nog meer wilt vervreemden van de politiek, dan moet je zo met ze omgaan.’ Frits Klein Meulekamp: ‘We zijn geen kleine jongens. We werken met hart en ziel aan deze wijk waar 12000 mensen wonen, meer dan een stad als Dokkum. We stellen veel vrije tijd ter beschikking om de wijk leefbaar te houden en regelmatig word je dan geconfronteerd met obstructie, ongeïnteresseerdheid of anderszins. De gemeente wilde per se het fietspad aan de noordzijde van de Kanaalweg opheffen om winkelcentrum De Centrale ruim baan te geven. Men danst naar de pijpen van de investeerder en heeft, in dit geval, veel te weinig oog voor de fietsers die hier dagelijks langs moeten rijden. Er wordt gewoon over je heen gewalst.’

In het Multifunctionelecentrum van de wijk komen de paperassen op tafel. De ene brief volgt op de andere. In het stuk in de krant worden de bezwaren nauwgezet uiteengezet. Doele: ‘Je kunt bezwaar maken tot je een ons weegt. De plannen zijn voorgekookt en als wijk doe je er nauwelijks toe. Ik vind dat de burgemeester van Leeuwarden eens van zich moet laten horen. Kan dit allemaal gewoon zo maar?’