Opinie: Geen regenboogvlag maar de Friese vlag

Illustratie KP

(Tekst: VVD Fyslân)

Zeven fracties in de gemeenteraad van Leeuwarden plaatsen vraagtekens bij het feit dat Fryslân de enige provincie is die zich nog geen regenboogprovincie mag noemen, stond zaterdag in deze krant. De elf provincies die dat wel zijn, hijsen jaarlijks op 11 oktober – de wereldwijde ‘Coming Out Day’ – de   regenboogvlag, sinds eind jaren zeventig het symbool van de homobeweging. De zeven fracties spreken de hoop uit dat ook snel op het Friese provinciehuis de regenboogvlag trots zal wapperen. Want, zo stellen zij, provincies die zich aansluiten laten zo zien dat ze zich sterk maken voor de veiligheid enacceptatie van lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders, afgekort LHBT’ers.

Wat mij betreft blijven we de enige provincie die zich geen regenboogprovincie noemt. Niet omdat wij ons niet hard willen maken voor de veiligheid en acceptatie van LHBT’ers. Integendeel zelfs; het is in- en intriest dat we anno 2018 hierover nog moeten discussiëren. Maar wel omdat wij het zijn van homo, lesbienne, biseksueel of transgender zo normaal vinden dat er daarom geen aparte vlag gehesen hoeft te worden. In mijn optiek benadruk je door het hijsen van zo’n vlag juist het tegendeel.

Ik realiseer me dat niet iedereen het zijn van homo, lesbienne, biseksueel of transgender accepteert en dat LHBT’ers te maken hebben met discriminatie, pesterijen, intimidatie of geweld. Niet alleen wereldwijd, maar ook nog steeds in Nederland. Vreselijk en onacceptabel! De keerzijde van het hijsen van de regenboogvlag is het risico dat we juist daardoor het beeld in stand houden dat het zijn van lesbienne, homo, biseksueel of transgender anders of niet normaal zou zijn. Al dan niet onbewust. En dat is nu juist iets wat ik niet wil.

Iedereen in dit land is gelijkwaardig en tegelijk verschillen we allemaal op velerlei wijze van elkaar. Discriminatie op grond van seksuele geaardheid, afkomst, religie of leeftijd kan en mag niet getolereerd worden. De regenboogvlag staat, zoals gezegd, symbool voor de homobeweging. Met het hijsen van de regenboogvlag wordt dan ook geen recht gedaan aan alle andere mensen die zich ook geconfronteerd zien met discriminatie, op andere gronden dan de LHBT’ers. Het gelijkheidsbeginsel en het discriminatieverbod geldt voor iedereen en is niet voor niets vastgelegd in het eerste artikel van
onze Grondwet.

De VVD hecht veel waarde aan dit artikel, dat ook wel de vlag op de grondwet wordt genoemd. Dit fundamentele grondrecht, dit fundament onder de Nederlandse samenleving, deze verworvenheid na tijden waarin het niet bestond, daar heb je als individu, samenleving en overheid voor te staan. Niet alleen in woorden, maar ook in daden. Met betrekking tot de LHBT’ers heeft de VVD altijd het voortouw genomen. Door het mogelijk maken van het huwelijk tussen twee personen van hetzelfde geslacht, de mogelijkheid tot adoptie door homostellen en door het steunen van de Gay Straight Alliances; een netwerk van leerlingen dat ervoor zorgt dat LHBT-jongeren weerbaarder worden en zich veiliger voelen op onder andere scholen. Maar ook door het eisen van zwaardere straffen bij geweld tegen of discriminatie van LHBT’ers. Stuk voor stuk zaken die door het overgrote deel van onze samenleving – gelukkig – omarmd worden.

Heel lang heerste in Europa de overtuiging dat er geen volk was met een groter vrijheidsbesef dan de Friezen. ‘Vrijheid is een religie voor de Friezen’, zei de noord-Friese revolutionair Harro Harring ooit. Laten we onze Friese identiteit kracht bij zetten door als ‘aparte’ eend in de bijt van de twaalf provincies géén regenboogvlag te hijsen, maar de Friese vlag. Deze unieke vlag, met pompeblêden als harten, die staat voor het eigenzinnige Friese volk. De Friese vlag als symbool voor het leven in vrijheid als mens, in welke vorm dan ook, en als garantie voor ieders veiligheid en gelijkwaardigheid. Een boodschap die je niet eenmalig moet uitdragen, maar elke dag.

Avine Fokkens-Kelder
Fractievoorzitter VVD in Provinciale Staten van Fryslân

politiek