Hennie van der Most in De Smalle Brug in Stiens: Heineken? Dat zijn boeven!

Weer zo’n mooi zomers verhaal opgediept uit ons archief (mei 2018)

‘Heineken? Dat zijn boeven. Wat is de kostprijs van zo’n biertje nou helemaal. Een duppie? Ik denk minder. En waartoe worden jullie gedwongen om het te verkopen? Ik bedoel maar.’ Hennie van der Most is een smout pratende Tukker en hij komt graag langs om, wat hij noemt een lullepot te verkopen. Dat deed hij dinsdagavond staande op de trap in het van top tot teen gerenoveerde horecabedrijf De Smalle Brug in Stiens. Over de zogenaamde topbedrijven die door de overheid in bescherming worden genomen is hij slecht te spreken. ‘Heineken zet transportondernemers onder grote druk. Dit betalen we en anders zoeken we een ander. Zo gaat het ook met bakkerijen die groot zijn gegroeid. Daarin zit een gevaar. Je kunt geen kant meer op en de afnemer bepaalt de prijs.’ 

Na afloop zittend in de voorraadkeuken tussen de emmers fritessaus en de balen meel komt zijn ergernis pas echt naar boven. Die is vooral gericht tegen de managers en de wat hij noemt overname ondernemers. Dat zijn volgens hem geen ondernemers die hart voor de zaak tonen. Van der Mosts pijlen zijn steevast gericht op de banken en de overheid ‘die meer respect zouden moeten hebben voor het midden- en kleinbedrijf. Dat zijn de échte ondernemers en die worden keer op keer gepakt. Dat zijn de ondernemers die voor werkgelegenheid zorgen en niet zoals de overname ondernemers die werkgelegenheid kopen en bij doorverkoop hun zakken vullen.’

Van der Most kent het klappen van de zweep. Ook hij maakte gebruik van zo’n overname ondernemer die zijn zaak kocht. ‘Ook ik vulde mijn zakken en zag vervolgens hoe de onderneming achteruit kachelde.’ Nog altijd heeft hij zijn handen vol aan de tientallen bedrijven (voornamelijk in de horeca, ijzerhandel en recreatiesector) waarvan hij eigenaar is. Vijfhonderd man personeel wordt door managers aangestuurd. Ook Van der Most kan niet zonder. Hij kent de beide zijden van de medaille. ‘Het meeste succes had ik met bedrijven die ik zelf had ontwikkeld, waar ik steeds bij betrokken was en continu zorgde voor goed personeel. Bedrijven die ik zelf gedraaid had en die ik heb afgemaakt.’ Maar waarom dan steeds meer bedrijven? ‘De uitdaging, de spanning. Ik ben een bouwer.’

Bouwer Van der Most investeert, als dat kan, jaarlijks zo’n vijf à zes miljoen euro in zijn bedrijven. Een zucht gaat door de voorraadkeuken waar eigenaren Eline en Sijmen de Vries het verhaal aanhoren en in discussie gaan. Van der Most zegt dat hij zware klappen heeft gehad. ‘Wij zitten in de horeca en in de bouw, dan heb je dat.’ Van een van zijn bedrijven is de ozb in zes jaar tijd bijna verdubbeld. Daar heb je de gemeente weer klinkt het tussen de potten zilveruitjes. Ook het pretpark Kalkar, de voormalige Duitse kerncentrale, loopt niet lekker. De prijzen in de bouw – hij werkt met zijn eigen bouwondernemingen – zijn naatje. ‘Ik heb een zware trap gehad.’ En weer klinkt het verwijt in de richting van de overheid ‘die niet begrijpt dat je, bij het bedrijf met de verdubbelde ozb, dertig gezinnen in hun onderhoud voorziet.’

Maar in moeilijke tijden komt de echte ondernemer bovendrijven. ‘Dan heb je niks aan managers of zzp’ers, dat zijn de beunhazen van vroeger.’ Het mooiste bedrijf is volgens Van de Most een familiebedrijf. ‘Net zoals dit horecabedrijf van Eline en Sijmen de Vries en Marten en Janet Sinnema. Twee families die durven investeren en iets opbouwen. Dat doe je met passie en doorzettingsvermogen. Mijn definitie van ondernemen is: nooit je doel bereiken.’

Hennie van der Most werd gestrikt door autohandelaar Martin Ketellapper die het telefoonnummer van de ondernemer ontdekte in het gouden boekje van vader Reitze.