Hennie van der Most gestrikt voor opening De Smalle Brug Stiens

Ondernemer Hennie van der Most is gestrikt om vanavond de opening te verrichten van café-restaurant De Smalle Brug in Stiens. De Smalle Brug is het nieuwe bedrijf van Eline en Sijmen de Vries, eigenaren van café De Tuolle. IJzerhandelaar Van der Most werd bekend door bijzondere aankopen en een afwijkende visie op ondernemen.

===============

(eerder gepubliceerd in het Stadsblad Liwwadders)

Café De Tuolle bij Stiens begon ooit als een klein huiskamercafé aan de doorgaande weg tussen Leeuwarden en Holwerd en is inmiddels uitgegroeid tot een professioneel horecabedrijf waar geen nee te koop is. Achter het bedrijf staat een loods waarin een volledig geoutilleerd cateringbedrijf is gevestigd. Sijmen de Vries: ‘Wekelijks verzorgen we van hieruit twee of drie bedrijfsfeesten of bruiloften.’ Eline en Sijmen de Vries tekenden onlangs het koopcontract van café restaurant De Smalle Brug in Stiens.

De Tuolle oogt bescheiden, net als de Friese naam die ontleend is aan het bekende melkerskrukje, je rijdt er zo aan voorbij, maar de naam en de activiteiten van het horecabedrijf klinken als een klok. De activiteiten worden deze zomer uitgebreid nu het majestueuze horecapand De Smalle Brug in het centrum van Stiens is aangekoscht. Eline de Vries: ‘We zijn er eens goed voor gaan zitten. Het is niet niks om zo’n bedrijf te laten renderen. We hebben er goed naar gekeken en we denken dat het gaat lukken.’

De Tuolle kent een roemruchte geschiedenis die zestig jaar geleden is ontstaan. ‘Er was al in de tijd dat mijn vader Gabe in 1957 begon, sprake van een klein café, soms met één klant per dag.’ De uitbater had nog een paar beesten op stal om in zijn levensonderhoud te voorzien. Het waren cafés die je hier en daar in het noorden nog wel aantreft, waar de horecafunctie beperkt bleef als bijbaan en andere werkzaamheden zorgden voor beleg op het brood. De vrouw, het kasteleinske, dreef in veel gevallen het café, het huishouden en haalde soms de brug op, terwijl de man op het land de kost verdiende. Ook in De Tuolle kwam in de periode na 1957 de aanvullende verdiensten van het land. ‘Mijn vader was loonarbeider bij de boer en toen ik het bedrijf met mijn vrouw in de jaren negentig overnam, werkte ik als freelancer in de bouw.’

Pas in de jaren zeventig begon er loop in De Tuolle te komen. ‘Twee jongens uit Leeuwarden zeiden tegen mijn vader dat hij muziek in het café moest gaan draaien. Daar konden ze zelf wel voor zorgen.’ Ze kochten twee draaitafels en een bescheiden discotheek was geboren. Het bezoekersaantal op zaterdagavond sprong van tachtig via honderdvijftig naar tweehonderd en verder. Eline: ‘Ze kwamen overal vandaan: Hallum, Sint Anne, Britsum en ook uit Gytsjerk. We deden om half acht de deur open en om acht uur was iedereen aanwezig.’ Sijmen: ‘Uit de bus uit Hallum strompelden zomaar veertig man en die gingen keurig om half twaalf weer met de laatste bus naar huis. Het café van mijn ouders Renske en Gabe stond een beetje bekend als ‘het café met de bijbel’. Als het een beetje kon, dan was de deur voor de zondag gesloten.’

In 1998 namen Eline en Sijmen het bedrijf over. Er werd verbouwd en geïnvesteerd in catering. ‘De jeugd ging hoppend van disco naar disco. Gingen ze naar Berlikum, waar ze ontdekten dat het er toch niet zo gezellig was als gehoopt. Dan waren ze snel weer terug.’ Van de discocultuur in Friesland is weinig meer over. Bekende discotheken zoals in Berlikum, Quatrebras, Marrum en Leeuwarden legden achter elkaar het loodje. Sijmen: ‘Eind jaren negentig, begin tweeduizend liep het bezoekersaantal ook in De Tuolle sterk terug. In 2005 hebben we besloten: dit willen we niet meer. De knop ging om. Op afspraak was het café geopend voor feesten en partijen en dat is tot heden nog altijd het geval.’ Eline: ‘Jongeren onder de achttien mogen geen alcohol meer consumeren. In mijn omgeving vraag ik wel eens aan ouders: waar zitten jullie kinderen tegenwoordig? Nou, thuis op de bank te gamen, zeggen ze dan. Ze houden niet van dat lawaaierige in cafés. Daar kijken we toch wat van op.’ Sijmen: ‘Een tijdje kwamen ze nog bijeen in de zuipketen, maar dat is ook al weer verleden tijd.’

Met het team van De Tuolle kan het bedrijf goed uit de voeten. Eline: ‘Elk weekend is hier wel wat te doen. Bezoekers vinden het prettig dat ze hier goed kunnen parkeren.’ Sijmen: ‘We hebben een gepensioneerde kok, de heer Groen, in dienst en hij verzorgt de catering. Twaalf jaar stond hij achter het fornuis van het WOK-restaurant bij Cornjum.’ Het team wordt af en toe nog versterkt door Gabe (83) en Renske (83). Sijmen: ‘Mijn vader haalt de glazen op en mijn moeder houdt de wacht bij de muntjes. Ze stond als ‘beppe’ dertig jaar lang bij de deur van De Tuolle.’

Het concept van De Tuolle blijft in stand, ook nu ze De Smalle Brug in Stiens hebben overgenomen van Klaas Pekel. ‘Met mijn compagnon Martin, samen exploiteren we pizzeria Verona in Stiens, waren we aanvankelijk geïnteresseerd in het shoarmapandje bij de kerk dat nu is afgebroken. Er kleefden te veel haken en ogen aan en toen ik mij naar De Smalle Brug keerde zei ik: kijk, als we toch iets willen. Meer uit gekkigheid, maar kort na deze uitspraak ben ik op Pekel toegestapt met als resultaat dat De Smalle Brug door ons is overgenomen en wordt verbouwd tot grand-café met de allure van weleer en met inpandig pizzeria Verona. Het moet een bedrijf worden dat je enigszins kunt vergelijken met het Wapen van Leeuwarden. Een prachtzaak waar je kunt eten en borrelen en waar het een het andere niet stoort.’ Eline: ‘We doen alles stap voor stap. Eerst pakken we alles voor aan en de keuken. Later kijken we wel naar de achterkant: de grote zaal en het koetshuis.’ Sijmen: ‘We openen in de loop van mei en gaan open op woensdag tot en met zondag vanaf elf uur.’