Het is weer zover. De zoveelste Cambuurtrainer de laan uitgestuurd. Waarom?

Foto: Pogrebnoj Alexandroff

(tekst: Rob de Jong)

Cambuurs utopia

Het is weer zover. De zoveelste Cambuurtrainer de laan uitgestuurd. Waarom? De heren voetballers scoren te weinig doelpunten en behalen daardoor te weinig punten. En dan weet je wat er gebeurt. In de onmetelijke wijsheid van de bestuurders rest dan nog slecht de ultieme oplossing; de trainer ontslaan en bidden dat de tsunami aan negatieve geluiden een halt wordt toegeroepen. Gerrit Kloosterman van de LC-sportredactie legt de verantwoordelijkheid zelfs bij de voorzitter: is hij nog wel capabel om SC Cambuur door de stormachtige tijden te loodsen?

Lange tijd in mijn werkzame leven stond ik vaak middenin de kern van dat soort stormen in de wandelgangen van het stadion. Ze werden altijd aangewakkerd door beslissingen op bestuurlijk niveau. Hoe vaak gebeurde het niet dat na een nederlaag de sfeer in de derde helft werd bepaald door teleugestelde supporters die emotie de boventoon lieten voeren en eisten dat er moest worden ingegrepen. Hoe en waarom werd nooit duidelijk. En dan komt het: zowel de bezoldigde bestuurders als de heren die vanwege hun maatschappelijke verdiensten een toezichtfunctie hebben, konden niet meer logisch denken. Ze raakten het spoor volkomen bijster. Gevolg, nog meer onrust en rumoer op sociale media.

Ook het ontslag van Marinus Dijkhuizen valt in categorie kortetermijndenken. Hij heeft de leiding over een selectie vol amateurs. Degenen die vorig seizoen de bal nog naar een teamgenoot konden schieten, zochten hun heil elders. De Jupiler League bracht geen uitdaging meer. Toch huppelde de vorige selectie bijna geluidloos de eredivisie binnen. In een gesprek op de golfbaan vertrouwde voorzitter Ype Smid mij toe dat een promotie nog te vroeg kwam. Hij had de hoop dat promotie samen zou vallen met de ingebruikname van een nieuw stadion. Of je dergelijke hoogtepunten zou kunnen plannen!  Mijn mening dat de bouw nog wel een aantal jaren zou duren en dat je intussen in de eredivisie zou kunnen rijpen, werd respectvol en glimlachend genegeerd.

Voor de ontslagen trainer, Marinus Dijkhuizen, was het leven de afgelopen maanden geen rozengeur en maneschijn.

De doelpunten en wedstrijdpunten bleven intussen schaars in de Friese hoofdstad. Voor de ontslagen trainer, Marinus Dijkhuizen, was het leven de afgelopen maanden geen rozengeur en maneschijn. Spelers worstelden met vormcrises of een gebrek aan zelfvertrouwen. Ook voetbaltechnisch was er wel het nodige op aan te merken. Het gevolg is dat de degradatiezone nu binnen bereik lijkt te komen.

Nee, toppers voetballen er niet meer bij de SC. Zwoegende, hardlopende en goedwillende topamateurs wel. Maak daar als trainer maar eens chocola van.

De hondstrouwe supporters moeten hun hoge verwachtingen en de hoop op betere tijden maar even laten varen, want niemand zal het straks beter doen bij Cambuur dan de sympathieke Marinus Dijkhuizen. Of lukt het Sipke Hulshof samen met de kersverse Foeke Booy andermaal de hoop in de harten van de hondstrouwe supporters te laten terugkeren? Met deze selectie? Ik betwijfel het sterk.

Wel ben ik natuurlijk uitermate nieuwsgierig naar het verhaal achter de huidige ellende. Een verloren seizoen dreigt en wie is daar verantwoordelijk voor? Kloostermans verhaal in de LC wordt de ouverture van een spannende reeks. Je moet er toch niet aan denken dat in het nieuwe stadion straks de derby tegen Harkemase Boys wordt gespeeld.

Rob de Jong