Fotograaf Henk Bleeker

Queenie – Foto: Hans Bleeker

‘Als fotograaf kom ik overal en waar ik ook ben, ik wil daar het beeld creëren waardoor de werkelijkheid boven zichzelf uitstijgt.’ Die tekst staat pontificaal op mijn website. Wat ik daarmee bedoel? Eigenlijk zou ik eenvoudig kunnen verwijzen naar mijn foto’s die ook op mijn site staan. Dat zegt voldoende. Of nog beter: je zou couturier Ronald Kolk moeten vragen hoe hij over mij, en mijn werkwijze denkt. Ronald Kolk ontmoette ik nadat mijn fotolaborant in Amsterdam, waar ik mijn contactafdrukken liet maken, mij op hem attendeerde. Hij zei, hij kende uiteraard mijn werk: daar zou je eens mee moeten gaan praten. Sinds 2002 heb ik rond de collectie van Kolk veertig steengoede foto’s gemaakt, noem het gerust een bescheiden oeuvre. Mijn werk handelt om scherp geformuleerde verhalen. In slappe hap heb ik geen zin.’

‘Momenteel werk ik aan mijn billenproject. Of bollenproject. getiteld Flesh for Fantasy Wederom een helder verhaal buitengewoon scherp in beeld gebracht. Geen concessies. Het project handelt over de oervrouw, het ei, de oorsprong. De vrouwen zijn stuk voor stuk in charge.’

‘De naakte vrouwen op de bollen zouden hier mooi in de brasserie van het Fries Museum kunnen hangen. Wat zeg ik? Ze móeten hier hangen. Het is een edgy serie. Als je die vrouwen op een rij ziet dan is het: bam! Dat komt binnen. Daar wordt over gesproken. Dan heb je wat in huis. Ik heb er nu 34 gefotografeerd en ben op zoek naar nog enkele vrouwen. De vrouwen die ik heb geportretteerd wilden allemaal graag. Het zijn stuk voor stuk krachtige individuen die wat te melden hebben. En met zo’n opvatting passen ze precies bij mijn manier van werken en leven.’

‘Dit vak bestaat uit netwerken. Zo gaat dat ook met mijn werk voor Quote magazine. Een verzamelaar verkoopt mijn werk, uit de serie met Amerikaanse cowboys, nu via de veilingsite Catawiki, daar heb ik weinig bemoeienis mee. Op de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, waar ik ben afgestudeerd, worden je kaders bepaald. Daar leer je kijken naar wat van belang is en wat niet. Dat is vooral een kwestie van weglaten en je concentreren op waar het werkelijk om gaat. Keuzes maken en scherp blijven observeren. Tegelijkertijd wil ik verkopen. Wat je maakt moet lekker en aantrekkelijk zijn. Bij mijn vrouwen met de billen en de bollen is het verhaal belangrijk. Ik zie mezelf niet als modefotograaf maar als kunstfotograaf.’

‘Een deel van mijn collectie hing lange tijd in galerie Prins aan de Gracht in Amsterdam, gestopt na het overlijden van galeriehoudster Yvonne Lasschuit Schouwenaar. Eigenlijk zou ik weer zo’n galerie in het centrum willen hebben, waar architect Cees Dam exposities opent en de fotowerken als zoete broodjes wegvliegen, zoals daar gebeurde. Of zou dit in Leeuwarden op een mooie plek ook kunnen?’

fotograaf