Eric Hoekstra bij Kuzu in De Ossekop

Tunahan Kuzu – Foto: PvdA

Kuzu Denkt in de Ossekop

Uitgeput en verzadigd laat ik mijn denkbeeldige vriendin thuis achter. Ik noem haar Swaantje, niet Sylvaantje. Wat een integratie nadat we in elkaar geïmmigreerd waren! Make love, not war.

“Doe de groeten aan Kuzu”, roept de denkbeeldige me na. Want de thema’s zullen vanavond wel immigratie en integratie zijn.

Tunahan Kuzu is namelijk  te gast in café “De Ossekop”. Het zoude niet geheel haram zijn geweest om hem naar Café “De Varkenskop” te laten komen.

Zodoende marcheer ik nu met mijn gebronsde sportschoolbody door het miezerige Leeuwarden. In de verte hoor ik wolvengehuil. Zeker grijze wolven, denk ik, en lach tegen mijn spiegelbeeld in het glas van Bakker Bart.

Ah, de Turken, ik mag ze wel. Gezagsgetrouw en vol geloof in een Sterke Leider. Net als ik dus, want ik geloof in Mezelf.

Het partijprogramma van DENK heb ik kort bestudeerd. Het is een soort van PvdA-manifesto, maar dan met speciale pro-Moslim maatregelen. Extra opleidingen voor Moslim-geestelijken. Turks op school om de integratie te bevorderen (van NL in Turkije?). Aandacht voor de Moslimminderheid in Myanmar, dat soort werk. En 1000 agenten exclusief om racisten op te pakken. 1000 Antiracisme cops! Beeft, gij boze boeren!

Zo wandel ik de PvdA-Nachtmerrie binnen die DENK heet, op locatie in Café De Ossekop. En PVV-nachtmerrie. Daar zijn PvdA en PVV het alvast over eens! Bien etonné de se trouver ensemble, zullen wij latinisten met de Franse slag maar zeggen.

Die verbazing zal Tunahan Kuzu ook wel delen, als hij dit café vol witte mannen en vrouwen binnenwandelt. He, daar is Sietze Faber van het Friesch Dagblad. “Vindt U het ook zo erg dat Wilders is veroordeeld?”, vraag ik hem zoetsappig. Als door een wesp gestoken verbergt hij zijn feesthoedje.

Maar genoeg gekheid. Ik stel me voor aan Kuzu en vraag hem dit: volgens het partijprogramma wil DENK migrantenquota bij de overheid. Is Kuzu dan ook te porren voor een Friezenquotum bij Friese overheden? En als het dan een zwarte Fries is, sla je twee vliegen in één klap. Maar een Friezenquotum zit er bij Kuzu niet in, wat ik dan weer discriminatie vind. Waar zijn 1000 agenten als je ze nodig hebt?

Tijdens het inborrelen ontwaar ik behalve Kuzu nog 2 leden van de Partij Denk, meegereisd vanuit Rotterdam. Er zit echter geen enkele Leeuwarder Turk bij. Het overige publiek behoort allemaal tot de Partij Drink. Ik ben zelf geheelonthouder, net als mijn moslimbroeders, en anders dan hun rook ik zelfs niet, terwijl ik celibatair leef. Maar dit terzijde.

Dan kondigt Andries Veldman de spreker aan, en besluit met de woorden: “Als we tempo maken, kunnen we het 8 uur journaal nog halen.”

Kuzu is vlot van de tongriem gesneden. Zijn Nederlands is perfect dus ik houd mijn “Wat & Hoe Turks” op zak. Hij komt met een enthousiast inclusiviteitsverhaal en waarschuwt voor het xenofobisch nationalisme, dat gevoed wordt door politieke partijen en media. Hij wijst op toenemend racisme, bijvoorbeeld van werkgevers die geen allochtone stagiaires meer willen.

Maar dan gooit het Liwwadder publiek de kont tegen de krib. Ik hoor iemand mompelen: en hoe zit het met xenofobisch nationalisme in Turkije? Een ander legt uit dat hij allochtone stagiaires heeft gehad maar dat die steevast te laten kwamen en een grote mond gaven.

Kuzu vertelt hoe hij zo’n beetje als enige Turk in zijn klas in Maassluis is opgegroeid. Iemand mompelt: daarom is het met jou wel goed gegaan. Bliksems! Wanneer gaan die 1000 agenten nu ingrijpen?

Het verkiezingsprogramma van de partij heet: “denkend aan Nederland”, en Kuzu vertelt er trots bij dat het een variatie is op de beroemde regel van Hendrik Marsman: Denkend aan Holland (zie ik brede rivieren / Traag door oneindig / laagland gaan).

Het publiek confronteert Kuzu met zijn aanwezigheid bij een pro-Erdogan demonstratie na de mislukte coupe. Maar Kuzu houdt vol dat het een pro-democratie demonstratie was.

Op een ander moment vraagt iemand aan Kuzu of Erdogan ook een dictator is. Kuzu antwoordt “weet ik niet”. Iemand roept door de zaal “Een ontwijkend antwoord”. Nou goed, dat was ik. Maar ik begrijp het ook wel. Als Kuzu zegt dat Erdogan een dictator is, dan mag ie zelf Turkije ook nooit weer in. Of hij komt er nooit weer uit. Dit ontwijkende antwoord voedt toch mijn wantrouwen. Dit is het gevolg van dubbele nationaliteit, dubbele loyaliteit.

Ander punt van wantrouwen. Het publiek wil artikel 23 afschaffen: dus dat de overheid geen christelijk of islamitisch onderwijs meer financiert. Dat verdeelt immers maar? Laat de gelovigen dat zelf betalen, zo redeneert men. Maar Kuzu wil niet artikel 23 afschaffen en houdt zo de verzuiling in stand. Maar natuurlijk: de Islamitische agenda gaat hier boven de inclusieve samenleving.

Het enige PvdA-lid hier aanwezig denkt in zijn alcoholroes dat iedereen hier van de PvdA is. Hij zegt: “U durft wel, hier in het rooie hol van de leeuw te komen”. Iemand anders zegt: “Het enige wat hier rood is, is de lampenkap. Ik stem VVD.”

Kuzu is erg lovend over Lutz Jacobi. De vervelio van de PvdA stelt een ellenlange vraag over iets met Jeugdzorg. Kuzu gaat in op de ruzie van DENK met de Friese GGZ over een logo, en dat er met publiek geld door de GGZ-advocaat over zoiets triviaals als een logootje gesteggeld werd. Iemand uit het publiek grijpt zijn kans en verwijt Kuzu: “maar toen was Lutz Jacobi directeur bij de GGZ!” Iemand anders roept: “Ee nee ju, Lutz wie fan de GGD!” Lachen! Klassiek gevalletje verwarren van GGD met GGZ.

Kuzu gaat uitgebreid in op zijn breuk met de PvdA. Iemand vraagt of de breuk nu beter te helen is, met de nieuwe lijsttrekker Lodewijk Asscher. “Met Asscher is het helemaal niet mogelijk”, zegt Kuzu.

Kuzu vindt zichzelf nog steeds een sociaal-democraat. “Ik ben niet weggegaan bij de PvdA. De PvdA is bij mij weggegaan”. Eigenlijk al sinds Kok, denk ik, is de PvdA een elitepartij.

Een deel van de discussie vindt voor het eten plaats, een deel na het eten, klaargemaakt door topkok Klaas Kasma. Ik blijk naast de perschef fan DENK te zitten, die me heeft zien schrijven. Hij interviewt me na het eten met een camera, waarbij ik openhartig van mijn wantrouwen tegen de Islam getuig. (Ik vergeet te zeggen dat liefde voor de democratie iets anders is dan liefde voor Erdogan.) Maar om de pil wat te verzachten zeg ik tevens dat het fijn is dat we met elkaar hebben kunnen discussiëren. En dat Kuzu een aardige vent is. Want die beide dingen meen ik óók.

Eric Pasja Hoekstra,
de Atatürk & Dede Korkut van Leeuwarden

DENK Tunahan Kuzu