Britt Hendriks, Jacques Monasch en Henk Deinum allemaal (PvdA) voor het mkb

Als ik Jacques Monasch (PvdA) moet geloven, dan wordt het een mooi mkb-jaar. De Sneker kandidaatlijsttrekker voor de PvdA heeft het midden- en kleinbedrijf (mkb) omarmd. Hij ziet deze tak als de onbetwiste motor van de Nederlandse economie. Naast de ouderen mogen nu ook de honderdduizenden mkb’ers zich in de politieke belangstelling van diverse partijen verheugen. Het is net alsof je een oranjetaartje met echt spijs krijgt geserveerd terwijl je niet eens jarig bent.

Monasch is een grappige kerel, zegt soms rake dingen. In Sneek organiseerde hij in café de Veemarkt Het Gesprek van Sneek. Ik mocht daar als bezoeker graag komen, vooral om de café-eigenaren van dit bijzondere etablissement. Ook de zondag was goed gekozen. Alleen de titel deugde niet. Het had eigenlijk Monoloog van Sneek moeten heten, want het was niet de bedoeling om er vragen te stellen.

In Leeuwarden wilde Monasch dit trucje herhalen. In poppodium Romein werd het kersverse raadslid en partijbabe Britt Hendriks als mede-initiator van Het Gesprek van Leeuwarden naar voren geschoven. Britt viel even later van het podium. Toen zij privé in allerlei onverkwikkelijke zaken waar de politie aan te pas moest komen belandde, vond de burgemeester van Leeuwarden het niet erg gepast dat Britt wilde deelnemen aan een werkbezoek aan het politiebureau. Stel dat we haar daar hadden moeten achterlaten, moet onze eerste burger hebben gedacht. Een landelijke omroep wilde Britt zelfs een hele raadsperiode volgen. De ongecontroleerde macht van een burgemeester reikt ver. De aftocht via de PvdA-afdeling was hierna in een ommezien geregeld. Ook met de Leeuwarder monologen in Romein liep het niet goed af. Wilden de mkb’ers niet meer? Te vaak teleurgesteld in de PvdA?

Maar ik dwaal af. Terug naar het poppodium, waarop de ene na de andere middenstander werd gehesen. Ik krijg meteen het beeld van groenteboer Martin van der Meulen uit de Oosterstraat op mijn netvlies. Wat hij daar op het podium heeft gezegd is me niet bijgebleven, maar de door hem zo gewenste twee parkeerplaatsen naast zijn winkel zijn nog altijd niet gerealiseerd.

Ook onze eigen wethouder Henk Deinum omringde zich in die tijd met middenstanders, dat waren de harde werkers van de Kleine Kerkstraat. Het PvdA-campagneteam had het reclamebureau van de partij geïnstrueerd om de wethouder met juichende middenstanders te omringen. Even later verscheen de foto van deze gebeurtenis in de politiek gewenste context. Stem op mij!, luidde de boodschap. Dat was even wat anders dan het snoepje van de week van de Gruyter. En schrikken voor die middenstanders die dachten dat de wethouder hen kwam feliciteren omdat ze wederom waren uitgeroepen als Beste Winkelstraat van het land.

Deinum is eigenlijk veel liever bezig met het grote bedrijfsleven en vindt dat het mkb zich maar moet zien te redden. Binnen twee weken presenteert hij zijn grote plan: het nieuwe Cambuurstadion. Het zou zo maar kunnen dat u en ik met de zwarte piet blijven zitten wanneer het verlieslijdende WTC-complex in de plannen wordt geschoven. U krijgt het als cadeau gepresenteerd. Het is tenslotte bijna Sinterklaas.

Ik denk dat Monasch en Deinum het allebei goed voor hebben met de middenstand. Maar wat die groep echt bezighoudt – en de velen die min of meer tegen hun zin zzp’er zijn geworden – vergt een stevige verdieping en een helder antwoord. Dat antwoord heb ik van hen nog niet gehoord.

Andries Veldman