Leeuwarden houdt niet van bomen (en van groen)

(tekst: Jurgen Straver – correspondent Zuiderburen)

Gemeente laat bos in Zuiderburen barsten

Kaalslag in het Bos van Pylkwier door de essensterfte

Tijdens de wijkconferentie in april van dit jaar meldde wijkpanelvoorzitter Hans Mooi  dat de Gemeente Leeuwarden een oplossing zou zoeken voor de massale sterfte van de essen in het Bos van Pylkwier. Uit een publicatie van de Gemeente in de Huis-aan-Huis van woensdag 29 juni blijkt iets heel anders. De Gemeente laat het bos barsten.

Het artikel ‘Bomen in slechte conditie’ in het weekblad sluit de Gemeente af met de woorden ‘Het ziekteonderzoek dat inmiddels is uitgevoerd, geeft de gemeente reden om zich t bezinnen op vervolgstappen’. Welk vervolgstappen dat zijn en wat de uitkomsten van het onderzoek zijn, vermeldt men niet. Wel is duidelijk dat men in eerste instantie de boel op zijn beloop wil laten. De werkgroep Fraxback voert op dit moment een onderzoek naar de massale sterfte van essen in Europa uit. Daaruit blijkt dat, wanneer een boom eenmaal besmet is met het schimmel, de boom ook ten dode is opgeschreven. Hoe de essenziekte zich verder gaat ontwikkelen is ook nog niet duidelijk. Het standpunt van de Gemeente Leeuwarden luidt: ‘De gemeente wacht zo lang mogelijk met ingrijpen, omdat het nog niet bekend is hoe de ziekte zich zal ontwikkelen.’ Alleen waar gevaar dreigt, zullen takken en bomen verwijderd worden.

Nu lijkt het bos nog vol. Maar hoe ziet het er straks uit?

Sinds 2010 bedreigt de schimmel Chalara essen in heel Europa. De schimmel tast eerst de bladeren en takken en vervolgens de kroon van de boom aan. De ziekte velt zowel jonge als oude essen. De ziekte verspreidt zich door sporen van de schimmel in de lucht. In de buitengebieden heeft de Gemeente Leeuwarden in het verleden veel bossen aangeplant. Daarbij plantte men veel essen, omdat deze boomsoort uitermate goed bestand is tegen wind en goed gedijt op kleigrond. Het zou dus een ideale boom voor de bossen in Zuiderburen moeten zijn.

Het Bos van Pylkwier is nu nog een beschutte uitvalsbasis voor reeën en zeldzame vogelsoorten, zoals de nootvink. Kinderen spelen er graag verstoppertje of bouwen hutten. Ook is het een populaire wandelroute voor de wijkbewoners en loopt er een ruiterpad door het bos. Nu de ziekte zich ruimschoots door het bos heeft verspreid en de Gemeente niets doet, is het nog maar de vraag of er binnenkort nog iets van het Bos van Pylkwier over is.

boom