Zij waren grote oplichters, maar wij zijn grote sukkels

De onderste steen boven. U kent dat begrip vast wel. Onlangs wilde een wethouder uit Rotterdam de onderste steen boven hebben nadat de stad zich voor miljoenen door de uitbater van een popcentrum had laten oplichten. Wethouder Ronald Schneider van Leefbaar Rotterdam was zich ‘kapot geschrokken’. De wethouder meldde: ‘Er zijn grove fouten gemaakt. Er hadden allerlei alarmbellen moeten afgaan, maar dat gebeurde niet’. In Leeuwarden heb ik het begrip de onderste steen al jaren niet meer gehoord. Wordt er hier eens van de onderste steen boven gesproken, dan is een historische club aan het graven geweest. Oftewel: het betreft archeologie.

In Leeuwarden kunnen studenten zonder dat de onderste steen boven komt in het nieuwe popcentrum Neushoorn flauw vallen omdat het gebouw niet aan de gebruikseisen voldoet. In het geval van sociale werkvoorziening Caparis kunnen twee controlerende wethouders gewoon blijvend niet opletten waardoor de onderste steen nooit boven zal komen. Om de haverklap is er malheur met de vervoersbedrijven die bewoners van Leeuwarden van de ene plaats naar de andere moeten brengen. Zonder dat de onderste steen boven komt. Soms staan ze een half uur in de gang met de jas aan. Bij Neushoorn en vervoersbedrijf Klomp ligt dit aan de te lage aanbesteding, omdat de gemeente Leeuwarden voor een dubbeltje op de eerste rang wil zitten. Dit gaat nu ten koste van Leeuwarder aannemersbedrijven die met onbetaalde rekeningen voor herstelwerk zitten die de dupe zijn geworden van het faillissement van de hoofdaannemer, studenten die flauw vallen, chauffeurs in de stress en Leeuwarders die met de jas in de gang staan te wachten op hun busje, een busje dat hen vaak via een omweg naar hun bestemming brengt. Maar een alarmbel heb ik nog steeds niet horen afgaan.

In Rotterdam was er sprake van onoplettendheid. Ten gevolge daarvan gaat de wethouder nu op zoek naar de onderste steen. In Leeuwarden is er sprake van sloomheid. In Leeuwarden zou je veel problemen kunnen oplossen door bij de kop te beginnen en niet bij de staart. Bijvoorbeeld bij de jaarlijkse begroting. In die begroting zit een flink lek waardoor er miljoenen euro’s per jaar wegvloeien. Ieder jaar opnieuw. Dit lek is vele malen groter dan het jaarlijkse ‘overschot’ dat steevast uit de losse pols wordt aangekondigd. Het college van burgemeester en wethouders schijnt het allemaal niet zo erg te vinden. In de Leeuwarder Courant werd deze week alweer een ‘overschot’ aangekondigd van maar liefst vier miljoen euro, terwijl hetzelfde bericht vermeldt dat de presentatie van de begroting met enkele weken is uitgesteld. Dat is knap. Als dit bericht klopt, dan hebben we te maken met een zich herhalende curiositeit in onze gemeente. De schaamte voorbij. Dan staat het vastgestelde ‘overschot’ al overeind, terwijl men de rest van de bedragen er nog bij moet fiksen om het geheel kloppend te krijgen. Hoe ondoorzichtig wil je het hebben? Dit is koffiedikkijken par excellence.

In de gemeenteraad van Leeuwarden is de belangstelling voor de begroting gering. Er zitten ook nog eens weinig raadsleden die de begroting kunnen doorzien. Wanneer het college een overschot aankondigt verdwijnt de interesse om de begroting goed te bekijken. En zij die hiervoor wel belangstelling tonen, en meer informatie verlangen, gaan te rade bij de opstellers van die begroting die er in feite ook maar een slag naar slaan.

In Rotterdam wordt gezegd: zij waren grote oplichters, maar wij zijn grote sukkels. Zolang we de onderste steen boven overlaten aan de leden van de historische clubs zijn we in Leeuwarden niet veel beter.

Andries Veldman

sukkel