Crone: Leeuwarden is toppie

(tekst: ingezonden)

Spreekpunten burgemeester Crone

Nieuwjaarsreceptie Gem Leeuwarden 4 JANUARI 2016
Gelukkig Nieuwjaar!
Wat een bijzonder dag

Animal Inside Out is gesloten. Wat een geweldige tentoonstelling, met 61.242 bezoekers uit alle delen van Nederland en velen zelfs uit het buitenland.

Een tentoonstelling die anders alleen maar in grote kernsteden plaatsvindt. Maar Gerk Koopmans dacht, ik bel ze gewoon, we zijn CH2018, en inderdaad… dat opende deuren die anders niet open gaan. Dan nemen ze de telefoon niet eens op.

En wat een breed succes, 50.000 vouchers voor lunchbonnen en zeer veel extra arrangementen in hotels. De economische uitstraling is enorm.
Dit is zo’n voorbeeld…je maakt eerst het museum prachtig, een mooi gebouw…. Maar dat zijn de stenen….dan begint het pas.

Mensen moeten het werk doen. Een beetje lef hebben, iets durven, reuring veroorzaken. Gerk en zijn team hebben het laten zien, dan werkt het!

Ik noem dit als voorbeeld wat me voor ogen staat bij Culturele hoofdstad. We wisten dat er de binnenstad een enorme face lift zou krijgen de afgelopen tien jaar. Van Fries Museum, tot Zaailand en Provinciehuis en Tweebaksmarkt, nieuw WTC en Oldehoofsterkerkhof, de Haak om Leeuwarden en Blokhuispoort. En nu drie prachtige gebouwen in 2015 die nu al iconisch zijn, Wetsus, de 11stedenhal en Neushoorn.

Maar stenen is niet genoeg, het gaat om initiatieven van mensen, en dat gaat gelukkig ook prima. In al die gebouwen zitten mensen die steeds weer dingen verzinnen. CH 2018 is de verbindende schakel die deuren opent en nieuwe energie vrijmaakt. Al vanaf dat we gekozen zijn in september 2013, neemt onze aantrekkingskracht toe. Ik zie de drukte in de stad en iedereen in de Randstad spreekt me er op aan.
2016 wordt een belangrijk jaar van voorbereiding voor CH. Er is al veel op gang gebracht, maar nu moeten definitieve beslissingen vallen. Welke projecten zijn goed genoeg om door te gaan, en dus ook –pijnlijk genoeg- welke gaan niet door. En veel sponsores en zakelijke partners staan in de rij en willen steun geven en een graantje meepikken. Maar dit is ook voor hen het jaar van de waarheid.

En de grootste operatie is in volle gang: de Sociale decentralisaties. Jeugdzorg, WMO en participatiewet.

Ik ben trots op de Raad, wethouders en vele ambtenaren en zorgpartners dat we het eerste jaar goed zijn doorgekomen. Weinig klachten en vaak een voorbeeld voor andere gemeenten met de wijkteams vóórop. Niet voor niks zijn meer dan 100 andere gemeenten hier komen kijken. Maar de vuurproef komt dit jaar, de bezuinigingen gaan nu harder tellen, en we moeten nu de slag naar meer preventie en echte samenwerking maken. Zodat de nieuwe solidariteit vorm krijgt, mensen en overheid en zorgaanbieders die samen werken!.. Maar met zo’n fundament als we nu hebben kunnen we dit hoopvol tegemoet zien.

Geldt dat ook voor het vluchtelingen vraagstuk? Want denk niet dat we daar nu vanaf zijn. Ja, daar ben ik toch hoopvol over. Want we hebben laten zien dat we als eerste van Nederland in Fryslân en Leeuwarden de vluchtelingen centraal hebben gesteld. En vluchtelingen niet om de 6 dagen naar een nieuwe crisisopvang te sturen. We hebben voor een sluitende aanpak gekozen, in Kollumerland mochten mensen langer blijven, met steun, ook financieel van de andere gemeenten, zodat ze naadloos konden overgaan naar het WTC. Ook daar zullen velen deze week naadloos over kunnen gaan naar Heliconstate. Het ging wel eens stroef, maar COA Noord Nederland is gelukkig net zo flexibel als wij. En dan trekken we ons niet teveel aan van de Haagse COA-regeltjes.
En in Grou draag men nu ook al maanden zijn steentje bij.

En de vrijwilligers, het Rode Kruis, en vele burgers, zetten zich enorm in voor ondersteuning, van taallessen, tot de stadverkenningen, sport en Eat en Meet, en kinderopvang.
Maar ook hier komt de vuurproef bij de verdere integratie. De komende maanden zal het onderwijs op alle niveaus, en de huisvesting en de arbeidsparticipatie hoger op de agenda komen.
Maar in welk sociaal en politiek klimaat gaan we dit doen? Ik hoop zeer dat we de fase van tegenstellingen en schelden in 2015 achter ons hebben gelaten. Meer dan ooit moeten we hier tegenstellingen overbruggen en mensen verbinden.
Ik heb alle respect voor mensen die moeite hebben met wat ons te wachten staat, die hun eigen belangen soms in gevaar zien komen. Dat was ook het goede op de bijeenkomst met 600 mensen in WTC in oktober. Maar hier laten we wel iedereen uitpraten en erkennen we samen de dilemma’s. Ook ik zou liever geen mensen hoeven op vangen, maar ik wil ook geen sneeuw en ijzel als ik naar buiten moet. Maar ik kan de realiteit ook niet ontkennen dat het nu dondert en bliksemt in de rest van de wereld.
Laten we dan maar midden in die realiteit gaan staan, en iedereen er bij betrekken. Want in Nederland en Fryslân is nog veel capaciteit nodig voor, volgens het kabinet 24000 noodopvang en AZC’s. We zijn ook al maanden in Fryslân en Leeuwarden met COA In gesprek om dat via de genoemde sluitende aanpak te doen. Binnen enkele weken zullen we meer weten voor Leeuwarden en andere Friese gemeenten.

En als die discussie weer op ons afkomt, laten we ons dan niet verschansen in ons eigen gelijk en in onze eigen kring. Want niemand heeft altijd gelijk of kan zijn mening aan een ander opleggen. Respecteer meningsverschillen, laat argumenten mee wegen en zelfs als de meerderheid het anders wil, dan is dat maar zo. Want is dat niet het wezenskenmerk van onze democratie? Die juist niet aanwezig is in de oorlogs en vluchtgebieden. Daar heerst het recht en geweld van de sterkste. Daar ben je je leven –letterlijk- niet zeker.

Daarmee wil ik eindigen, we staan op eenzame hoogte in Nederland, in alle wereldlijstjes van rijkdom en geluk, van gezondheid en plek waar kinderen het het beste hebben.

We zijn eigenlijk een blij volkje, we zijn tevreden over ons eigen leven en onze omgeving, en ook over de nieuwe Nederlanders die we zelf kennen in onze eigen omgeving. Maar we zijn ook bang voor wie we niet kennen en voor wat er komen gaat. De grootste vrees is de vrees voor het onbekende wat kan komen. Achteraf valt het altijd mee,
Heel mooi gaf Thomas Erdbrink dit weer in de Volkskrant van zaterdag, hij was met 20 buitenlandse vrienden in Nederland, vanuit Iran en andere delen van de wereld. Na een paar dagen zei er een die in Teheran en Los Angeles heeft gewoond:

“Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Iedereen kijkt je recht aan en bijna iedereen glimlacht als je met ze praat. Mijn God, het is alsof men geen verschil maakt tussen Nederlanders en toeristen. En iedereen spreekt Engels”
En toeval bestaat niet; vanmorgen kreeg ik een Chinees koeje met zo’n spreuk er in, met de tekst “Je bent knapper als je lacht”.
Waar je ook vandaan komt, welke taal je ook spreekt. Laten we het zo doen, de problemen zijn er, maar het heeft geen zin er tegen in te gaan. Ga er midden in staat en samen lossen we het op, met een lachen soms een traan.
En uiteindelijk altijd met een glimlach

Crone