Eric Bos over zijn V&D (2002)

(tekst: Eric Bos is nu bedrijfsleider van V&D in Groningen en was dit in 2002 in Leeuwarden. In het Stadsblad Liwwadders vertelde hij over zijn warenhuis)
Eric Bos, bedrijfsleider V&D

‘Onderwerp de winkels aan een kwaliteitsonderzoek’

Het is een gezellige puinhoop op het bureau van Eric Bos, sinds vijf jaar bedrijfsleider van warenhuis Vroom en Dreesmann in Leeuwarden. Tussen indrukwekkend dikke mappen liggen verbogen paperclips. Zijn gezin lacht hem vanuit meerdere fotolijstjes vrolijk toe. “Het is hier inderdaad een beetje een rommeltje”, lacht Bos. Maar dat gaat veranderen, want Bos heeft plannen voor een grote schoonmaak in ‘zijn’ warenhuis. “Ik wil mijn toko begin april van top tot teen clean hebben. Daarna krijgt het hele warenhuis een facelift zodat het allemaal wat spannender en meer dynamisch wordt.”

“Iedere maandagochtend houd ik in de kantine een praatje voor het personeel”, zegt Bos. “Goede en open communicatie is voor mij namelijk erg belangrijk. De 250 medewerkers van V&D vormen een afspiegeling van de samenleving. Als er buiten troep wordt gemaakt of wordt gejat, dan gebeurt dat binnen ook. Door te praten maak ik dingen bespreekbaar. Doe je dat als ondernemer niet, dan verandert er niets ten goede.”

Bos werkt nu vijftien jaar bij V&D. Eerst als afdelingsmanager en de laatste vijf jaar als bedrijfsleider. Daarvoor was had hij in Groningen een groothandel in schildersmaterialen. “Die zaak was door mijn vader opgebouwd, maar langzamerhand gingen fabrikanten direct aan winkels leveren. Dat zag ik aankomen en dus ben ik gelukkig op tijd gestopt met dat bedrijf, hoe moeilijk dat ook was.”

Op de revers van Bos zit een blauw metalen leeuwtje, het symbool van de gemeente Leeuwarden. “Die heb ik gekregen van de meneer Steijvers, de directeur van de dienst stadsontwikkeling”, zegt Bos. “Ik heb hem beloofd deze ‘onderscheiding’ naar eer en geweten te dragen.” Bos gooit een verbogen paperclip op zijn bureau en werpt een blik op een monitor. “Zo kan ik via 15 camera’s de zaak een beetje in de gaten houden.” Eén van de camera’s hangt in de gang voor zijn eigen kantoordeur. “Soms zie ik iemand aankomen en dan roep ik heel hard, net voordat op de deur wordt geklopt: Nu even niet! Dan zie ik ze kapot schrikken. En da’s lachen”, grinnikt Bos.

Landelijk heeft V&D 70 filialen met 17.000 werknemers. Vorig jaar draaide het Leeuwarder warenhuis boven verwachting. “Iedereen zei: nu de Mediamarkt en Toys’r’Us er bij zijn gekomen, kan het wel eens een moeilijk jaar worden. Ik dacht bij mijzelf: dat zullen we nog wel eens zien. Meteen heb ik wat extra krenten in de pap gegooid door onze elektronica-afdeling gewoon te vergroten in plaats van te verkleinen. Vorig jaar behaalde V&D Leeuwarden 2% meer winst dan de gemiddelde V&D. En dat ondanks het feit dat wij in één van de oudste panden zitten, wat bepaald geen voordeel is.”

Bos wil zijn warenhuis de komende jaren flink gaan aanpakken. “Onlangs ben ik nog gevraagd om leiding te geven aan een filiaal in het Westen van het land, maar voor die eer heb ik bedankt. Hier is namelijk nog een hoop te doen.” Op dit moment wordt V&D grondig gekuist. Later dit jaar wordt het restaurant ingrijpend vernieuwd volgens het concept van La Place du Monde. Ook het warenhuis krijgt een flinke face-lift. Zo worden de paskamers vergroot, kassa-units worden omgebouwd tot servicebalies en komt er een grote catwalk in de winkel met paspoppen. Het interieur krijgt meer kleur en binnenhuisarchitect Jan des Bouvries is gevraagd om gezellige zithoekjes te ontwerpen.

Eric Bos stapt ’s morgens vroeg in zijn woonplaats Roden in de auto om vervolgens zeker niet voor half acht ’s avonds weer thuis te komen. “Als ik wil, dan kan ik iedere avond wel doorbrengen in een werkgroep of vergadering. Maar daar maak ik mijn vrouw natuurlijk niet blij mee. Die heeft liever dat we samen iets cultureels bezoeken. Dat vind ik zelf trouwens ook heel interessant. Ik denk dat wij bijna alle musea van Nederland inmiddels wel zo’n beetje hebben gezien.

Samen winkelen doen wij niet zo vaak. Dan let ik namelijk alleen maar op dingen die met mijn werk te maken hebben en dat is niet gezond.” Bos wil in zijn vrije tijd dus niet op ‘inspectie’ bij collega’s. Wel is hij binnen het V&D-concern betrokken bij de afdeling kwaliteitsmanagement. Hij voelt er vanuit die achtergrond wel voor om de winkels in de Leeuwarder binnenstad regelmatig aan een kwaliteitsonderzoek te onderwerpen. Iets dat in Groningen bijvoorbeeld al gebeurt door een onafhankelijk controleur. “V&D doet dat zelf eigenlijk al. Vaste klanten met een V&D-winkelpas beoordelen de service in ons filiaal. Centraal staat dan de vraag: hoe beleven klanten ons filiaal. En dan komen er soms hele rake antwoorden naar voren. Daarom lijkt een consumentenpanel voor alle winkels in de binnenstad mij wel wat. Niet om af te kraken, maar om positief aan te sporen. Je kan als winkelier namelijk de hele dag serieus met je vak bezig zijn en toch dingen over het hoofd zien. En juist die blinde vlekken zijn killing voor ondernemers in de detailhandel.”

Enno de Graaff

——————
“Winkeliers moeten meer gezamenlijk optrekken”

Eric Bos, bedrijfsleider van V&D, wil dat de Leeuwarder binnenstad levendiger wordt. “De gemeente is van goede wil, maar moet nog op het juiste spoor worden gezet. En daar heb ik wel ideeën voor ook”, zegt Bos. “Organiseer bijvoorbeeld regelmatig een multiculturele markt rond De Waag en laat allochtone ondernemers op die manier weten dat zij een verrijking zijn van de middenstand. Dat zij erbij horen. Ook zou de gemeente onder voorwaarden meer ambulante handel moeten toestaan. De herinrichting van de binnenstad is op zich wel geslaagd, maar er moet meer groen op straat. Bloembakken bijvoorbeeld. En laat schoolbands optreden op straat, of laat padvinders regelmatig een recordpoging, van wat dan ook, organiseren op het Zaailand. Verder moeten bestaande activiteiten beter worden gepromoot. Daarvoor is het noodzakelijk dat alles wat er te beleven is op één kalender komt te staan. Die bestaat nu niet.”

Dit jaar heeft Leeuwarden acht koopzondagen, vier minder dan vorig jaar. “Dat is op zich geen probleem”, vindt Bos. “Maar van die acht dagen moet je wel echt wat maken. ‘Een dagje Leeuwarden doen’ moet weer een begrip worden. Dus meer muziek op straat, openluchttheater, recordpogingen op het Zaailand, dat soort dingen. V&D wil dit soort evenementen trouwens best financieel ondersteunen.”
……………………………………………….
‘’We verkopen Leeuwarden niet goed’’

“Ik ben afgehaakt”, zegt Nienke Jager van kledingzaak Rebelle aan de Wirdumerdijk. “Dit jaar doe ik niet meer mee aan die koopzondagen. Steeds meer ondernemers haken trouwens af. Volgens mij heeft dat twee oorzaken. Ten eerste is er te weinig publiciteit. We hebben in Leeuwarden van alles te bieden, maar we verkopen het niet goed. Verder is het zo dat de neuzen van de winkeliers nooit dezelfde kant op staan. Ik ben lid geweest van winkeliersvereniging Zaailand en dat was een drama. Iedereen kijkt en wijst naar elkaar, maar er gebeurt niets.” “Er is geen enkele saamhorigheid”, vindt ook Bos van V&D. “Iedereen gaat voor eigen succes terwijl we juist meer gezamenlijk zouden moeten optrekken.” V&D trok laatst op een koopzondag maar liefst 15.000 betalende klanten. “De zondagen kunnen dus best rendabel zijn”, reageert Hendrina Otter van schoenenwinkel Amigo aan de Wirdumerdijk. “In Groningen is het ook een succes, maar hier in Leeuwarden wordt er gewoon te weinig publiciteit aan gegeven. Laat ondernemers posters op de ramen plakken dat ze open zijn. En advertenties zetten. Dat werkt in Groningen heel goed. Verder moeten er meer gekke dingen gebeuren in het centrum, evenementen die mensen trekken.”

V&D