‘Europaplein moet over acht jaar weer op de schop’

(tekst: ingezonden brief aan raadscommissie)

Inspreken Commissie Stadsontwikkeling d.d. 23 juni 2014 inzake Herinrichting Europaplein

Beste leden van de Commissie Stadsontwikkeling,

Als het goed is, vindt vandaag, na ruim 3 jaar praten en vele meters papier, de opmaat naar de finale besluitvorming van 30 juni a.s. in de raad plaats. Het onafhankelijke onderzoek van Bureau de Groot Volker en Jan Brouwer Architect dat de “collegevariant” en de “VME-variant” heeft vergeleken vormt daarbij een belangrijke informatiebron naast alle overige stukken.

In de aanbiedingsbrief van de gemeente wordt gezegd dat dit rapport in essentie geen nieuwe inzichten biedt en een beperkte toegevoegde waarde heeft (p.6 bovenaan). De vraag is of dat wel zo is, want dit rapport geeft op een aantal punten eye openers die bij ons weten nog niet eerder zo helder en duidelijk beschreven zijn.

Zonder een voorkeur uit te spreken voor één van beide varianten, willen wij twee punten aan u voorleggen om nog eens in uw afweging te betrekken:

1. Beleid wordt ontwikkeld en oplossingen worden gekozen om een probleem op te lossen, structureel, duurzaam en daarmee voor de lange termijn. Uit het onafhankelijke onderzoek blijkt dat geen van de beide varianten een toekomstvaste oplossing bieden. In 2025, dus slechts 8 jaar na de oplevering, moet het plein alweer op de schop omdat de problemen die we nu hebben opnieuw ontstaan. De nu voorliggende oplossingen zijn dus slechts voor de korte termijn en daarmee symptoombestrijding. Moet een middel dat zijn doel voorbij schiet tegen hoge financiële en maatschappelijke kosten dan wel worden uitgevoerd? En dat brengt ons bij het tweede punt.

2. Bij dit soort grote projecten is het gebruikelijk om uit te gaan van de levencycluskostenbenadering ofwel Total cost of ownership waarbij alle kosten gedurende de levensduur worden meegenomen. Dus niet alleen de kosten voor de voorbereiding en realisatie van de herinrichting van het plein, maar ook de onderhoudskosten van kunstwerken en vervangingskosten. Het onafhankelijke rapport dat ook van deze benadering uitgaat, geeft aan dat bij de “collegevariant” de investeringskosten al bijna € 17 miljoen bedragen, dat zowel de onderhoudskosten als de kosten voor het ombouwen van de kunstwerken zeer hoog zijn en dat grote kapitaalvernietiging plaats vindt als het plein opnieuw moet worden aangepast. Wat de werkelijke financiële kosten van deze variant zijn, wordt dus niet duidelijk. Wel wordt duidelijk dat de totale kosten zoals door de gemeente begroot fors overschreden zullen gaan worden zonder dat daar een plafond aan zit. Is deze investering dan wel economisch verantwoord en wat betekent dit voor de lastendruk van de inwoners en bedrijven in deze stad?

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de maatschappelijke kosten, de letterlijke verkeers- en geluidsoverlast voor de bewoners aan het plein en in de wijken, en alle overige weggebruikers. Hoe proportioneel is de last van 1,5 tot 2 jaar ellende afgezet tegen de 8 jaar dat het plein meegaat en alles weer opnieuw gaat beginnen?

Deze twee punten, die niet eerder zo nadrukkelijk zijn benoemd, zouden wat ons betreft moeten leiden tot een nieuwe afweging. En wel een nieuwe afweging die leidt tot het toetsen van de variant “(tijdelijk) niets doen”, zodat de effecten van De Haak en Het Noordwesttangent op de verkeersdrukte meegewogen kunnen worden. Actuele gegevens en voorspellingen leveren volgens het “memo vraagbeantwoording raad van 4 juni 2014” betere simulaties op en daarmee een potentieel duurzamere oplossing.

Wij wensen u veel wijsheid toe!

Rolf en Klasien Gerssen

Herma Dijkgraaf