Brandbrief architect Sijtsma: er is een zichzelf met subsidiegeld in standhoudende klasse ontstaan

(tekst: ingezonden door architect Johan Sijtsma)

Gepubliceerd op 08 februari 2013,   Categorie: Actueel,   22 reacties

Hoe moeten wij, hoe moet ik, Fryslân duidelijk maken dat Bouwend MKB de bietenbult op gaat als de onbegrijpelijke aanbestedingen van nu niet stoppen?

Ik zie alleen maar rariteiten om me heen als het gaat om aanbestedingen van overheden, semi-overheden en corporaties. Aannemers durven hun mond niet open te doen en moorden elkaar uit voor het verkrijgen van dat kleine beetje werk om hun mensen maar aan het werk te houden. Ver onder de prijs wordt ingeschreven. Wie heeft de langste adem, wie houdt het vol zijn mensen aan het werk te houden? De boef die vriendjes is met de aanbesteder komt weg met opdrachten, de uitgeslotenen blijven over met niets. En er worden er steeds meer uitgesloten. Fryslân heeft geen aannemer meer die groot genoeg is voor een multifunctioneel centrum in een fries dorp. Een schande is het. Veel van de middelgrote aannemers waar ik regelmatig mee werkte zijn al verdwenen. Voor de groten om me heen in Fryslân ben ik ongerust. Ben ik de laatste der Mohikanen die niet mee doet aan de gekte van oneerlijke aanbestedingen, of nog erger, oneerlijke indieningen? Mijn normopvatting over hoe we in deze wereld netjes en goed met elkaar om gaan stroken niet met de wijze waarop van belastinggeld functionerende instituten hun aanbestedingen en indieningen organiseren. Er wordt, zonder vergoedingen, zonder scrupules, ongegeneerd een enorme hoeveelheden werk van indieners gevraagd voor het doen van een aanbieding. Een aannemer vertelde mij vandaag dat ze een vuistendik document bij een relatief kleine woningbouwvereniging in Fryslân moesten indienen voor klein onderhoudswerkje. De hoeveelheid werk die gratis werd gevraagd was zo enorm, bij de aannemer waren 3 mensen 3 weken bezig geweest met de indiening. En, oh ja, of ze ook nog maar even 25 jaar garantie en onderhoud in hun aanbieding op wilden nemen… De aannemer had het maar gedaan, want niet aanbieden zou hem waarschijnlijk voor altijd als bouwer uitgesloten hebben bij deze woningbouwvereniging.

Een tijd geleden waren aanbestedingen ten minste nog zo eerlijk georganiseerd dat de aannemer tijdens de aanbesteding op kantoor bij de uitschrijver de indieningsprijzen van elke aannemer keurig hoorde voorlezen. Ja, dat lijkt lang geleden, in een tijd dat aanbesteders hun indieners nog recht in de ogen durfden te kijken. Het zijn tegenwoordig indieningen waar op grote schaal na de indiening mee gemanipuleerd kan worden. De werkelijke uitslagen worden niet gecommuniceerd. Het onrechtvaardigheidsgevoel bij de meeste aannemers is groot, heel groot. Maar aannemers staan machteloos tegenover de aanbestedingsbureaus die in opdracht van genoemde instellingen voor te veel geld dergelijke inschrijvingen organiseren. Oh ja, ik neem het nu op voor de aannemers, maar de architecten zijn net zo hard slachtoffer, maar daar neem ik het nu maar niet voor op omdat ik niet voor eigen parochie wil preken.

Onbegrijpelijk zijn ook de enorme kapitalen aan overheidssubsidie die in allerlei door de overheid goedbedoelde maar niet werkende experimenten wordt gepompt. Er komt geen nuttige cent van bij de bouwers en architecten terecht. Er is een nieuwe, zichzelf met subsidiegeld in standhoudende, klasse ontstaan die met dit geld allerlei projecten beginnen waar zijzelf in eerste instantie beter van worden. Het doel van de overheid, veelal het beperken van de energievraag, wordt er niet mee gediend. Massa’s belastinggeld worden opgesoupeerd met vreemde “pitches” en andere vormen van hippe inschrijfmethoden. Eén gek kan meer vragen dan 1000 wijzen kunnen beantwoorden. Dat is een beetje de situatie waarin we terecht gekomen zijn.

Het moet echt anders, het aantal faillissementen dat nog volgt zal dramatische gevolgen hebben voor veel goede vakkundige mensen die hun bestaansrecht ontlenen aan de mooie en nuttige bouwsector.   Ik doe er niet aan mee, aan die manipulatieve inschrijvingen. Aannemingsbedrijven bestaan ook gewoon uit hardwerkende mensen toch? Mensen van vlees en bloed en gevoelens. Mensen die recht hebben op eerlijke kansen en heldere voorwaarden.   Als uitschrijvers van aanbestedingen en indieningen niet meer in staat zijn zelfstandig, zonder onheil prekende aanbestedingsbureaus, eerlijke aanbestedingen te organiseren met eerlijke voorwaarden, kunnen ze beter stoppen met aanbesteden. De bureaus die van de “aanbestederij” leven moet een halt toegeroepen worden. De eisen worden steeds gekker en de immoraliteit steeds groter.  Ik schreef er net al over: 25 jaar garantie vragen! Het is de nieuwste hippe eis die de aanbesteders hanteren. Idioot, andere woorden zijn er niet voor.

Mogen we de moraliteit terug! Mogen we de architect terug die oprechte en eerlijke inschrijvingen organiseert en via een faire vraag een concurrerende prijs voor zijn opdrachtgever bedingt? Eerlijkheid en transparantie is wat weer nodig is. Gelukkig is er in deze tijd nog normaal te werken voor het MKB, de particuliere sector en de oprechte instellingen die er gelukkig ook nog volop zijn. Er is gelukkig nog een sector die wel zelf na kan denken en zich niet bedient van de rare aanbestedingspraktijken waar ik hierboven over schrijf. Gewoon eerlijk rechttoe rechtaan aanbesteden. Zoals het hoort: eerlijk en zonder fratsen.

Lieve beste uitschrijvers, stop met uw rare aanbestedingspraktijken, u weet niet half wat u aanricht. Als we straks geen eerlijke aanbestedingsvaardige architectenbureaus en goede aannemers meer hebben, wat doet u dan? Als het MKB om zeep geholpen is, gaan de aanbestedingsbureaus dan de bouwtekeningen maken en de stenen stapelen?

Dit is een open uitnodiging voor een debat waarin we met elkaar om tafel gaan en deze materie publiekelijk bespreken, met het doel oplossingen te bereiken. Ik wil later niet tegen mijn kinderen hoeven zeggen dat ik het zag gebeuren maar niets heb geprobeerd. In het belang van de vele gezinnen die van de bouw afhankelijk zijn zeg ik: stop met de onzinnige aanbestedingen en laat u niet door misbruikers van de regels zand in de ogen strooien. Sla een andere weg in laat niet de complete bouwsector de bietenbult opgaan. Laten we stoppen met de beschamende eisen aan de ene kant en vreselijke vriendjespolitiek aan de andere kant.

Wie helpt mij het debat te openen en met elkaar een poging te doen wijsheid en verandering tot stand te brengen?   Leeuwarden, 7 februari 2013.   Johan Sijtsma  Architect AVB BNA

Reactie geplaatst op 08 februari 2013  Oane Hoekstra

Johan,   Uit mijn hart gegrepen. Lees binnenkort in de LC dat je niet de enige bent die vindt  dat het een grote schande is wat voor selectie- en aanbestedingsfratsen vooral overheden en corporaties momenteel uit halen. Het is voor ons aan ons personeel ook niet meer uit te leggen waarom wij door zo’n selectiebureau niet is staat worden geacht om in Joure een school(tje) te kunnen bouwen en dat dit nu door een bouwbedrijf uit Tilburg gedaan gaat worden. Gemeentes roepen om het hardst hoe hoog ze de lokale en regionale werkgelegenheid in het vaandel hebben maar ondertussen draaien ze door ridicule selectieprocedures de hele Friese bouwsector mede de nek om. Ronduit schandalig!

Reactie geplaatst op 08 februari 2013  Johan Sijtsma Architect AVB BNA

Dank je Oane, ik wil me er voor inzetten dat manipulatie en aan corruptie grenzende praktijken nu stoppen. Het heeft al veel te lang geduurd. Onze generatie moet nu maar eens aangeven dat ze het zat zijn om pispaal van onzalige aanbesteders te zijn.

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Pierre

Trieste situatie, zie keer op keer bij vele projecten van overheid en semi overheid in de regio Friesland steeds diezelfde aannemer voorbij komen….hoe kan dit toch?  Ik zie het overigens momenteel zeer somber in voor bouwend Nederland,als er niet structureels veranderd.

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Bats

Aannemers en architecten speelden elkaar ook jaren werk toe, bleven in hun eigen kringetje en daar betaalde de opdrachtgever dan ook te veel voor. Nu valt de aannemer weg en zijn bevriende architect dus ook. Blijkt hij/zij dus niet zo bekwaam?

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Richard van Breukelen

Goed stuk. Wie in de politiek pikt dit op?

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Johan Sijtsma Architect AVB BNA

Als Bats niets begrijpt van de ernst van de zaak en wat dit betekent voor heel veel gezinnen kan Bats zich beter stil houden. Laten we deze ernstige situatie die ik serieus aankaart wel serieus houden. Laten we proberen iets te bereiken en de integriteit van mensen nu even niet in discrediet brengen.

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Bats

De situatie is even ernstig als in de (gesubsidieerde) scheepsbouw, auto-industrie en vrachtwagenchauffeurs waar het personeel ook van buiten wordt gehaald.

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Dirk Tuithof raadslid GBH

GemeenteBelangen Heerenveen ziet het als haar taak om de lokale  werkgelegenheid te bevorderen en wil daarom optimale kansen voor lokale  en regionale bedrijven http://www.gemeentebelangenheerenveen.nl

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Bats

Sijtsma ziet alleen het gevolg en niet de oorzaak. Een architect dient zich te onderscheiden, zich onafhankelijk op te stellen en de kwaliteit te bewaken voor de opdrachtgever. Kennelijk wil de overheid situaties als de Betuwelijn, Noord-Zuidlijn, parkeergarage Damsterdiep, etc. met de vele overschrijdingen voorkomen.

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Johan Sijtsma Architect AVB BNA

Verdiep u in mijn werk en u zult ontdekken waar ik al 25 jaar voor werk. Onafhankelijk vakwerk leveren zonder overschrijdingen. Zonder gemanipuleer en zonder vriendjespolitiek. Rechtvaardig en helder. Maar het gaat nu niet over mij. Lees mijn artikel en probeer te begrijpen wat ik bedoel en waar ik aandacht voor vraag. Eerlijk aanbesteden, transparantie, openheid, geen gesloten indieningen maar publieke aanbestedingen die niet in achterkamers plaatsvinden. Aanbesteders vertalen Europese regels veel te streng en te veel in hun eigen belang. Angst wordt als raadgever gebruikt. Enorme bedragen gaan verloren aan nodeloos ingewikkelde procedures. Vaak blijft er door de te dure pocedures te weinig geld over voor het project zelf. Ik ben voor eerlijke kansen en tegen protectionisme. Protectionisme leidt te vaak tot vriendjespolitiek. Aanbesteden is prima, mits het open en eerlijk gebeurd.  Deze setting is minder geschikt voor uitgebreid overleg en uiteenzetting. Ik hoop op een openbaar debat.

Reactie geplaatst op 09 februari 2013  Bats

Met AVB en BNA zit je dan in een vreemde spagaat.  Aanbesteding WAS altijd al een onderling geritsel, prijsafspraken en dan delen in de optie. Nu weer met het opknippen in deelprojecten tot onder het miljoen zodat de plaatselijke aannemer wat jeugd in het dorp uit de WW houdt = protectionisme. Nederlanders bouwen toch ook (al jaren) in Berlijn, grensoverschrijdend met hun kwaliteiten. Juist de onbetrouwbaarheid om onder bouwregels uit te komen schept die enorme administratie.

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Gert-Jaap van Ulzen

Aanbesteden gebeurt met een reden. Dat gaat over transparantie en het voor de aanbestedende partij verkrijgen van kwalitatief het beste product of dienst tegen een eerlijke prijs. Diverse zaken bepalen wie de winnende partij wordt, niet alleen en uitsluitend de prijs. Ook kwaliteit, duurzaamheid, continuïteit etc. spelen een rol. Uiteindelijk gaat het wel over het besteden van publiek geld – de belastingcentjes van u en van mij.   Het is daarbij opvallend hoe vaak de aanbestedende partijen tegenwoordig een zogenaamd aanbestedingsvoordeel behalen. De prijs is beduidend lager dan vooraf ingeschat en niet te weinig ook – miljoenen komen er voorbij. Dat zegt uiteraard een hoop over de staat van de huidige economie, maar dat zegt evenzeer een hoop over de gebezigde prijsstelling in het verleden.   Aanbestedingen protectionistisch laten landen bij het lokale (MKB) bedrijfsleven is niet alleen illegitiem, maar ook ongewenst. Het gaat om de prestatie en niet om wie de aanbestedende partij kent. Dat soort praktijken doen ze elders maar, de Friezen moeten hun naam daarvoor vooral niet lenen. We doen wat we beloven en beloven niet wat we niet kunnen, een USP.   De vermeende absurditeit van 25 jaar garantie waar naar verwezen wordt is beduidend minder absurd dan verweten wordt. De vragende partij wil op die manier afdwingen dat de prestatie welke gevraagd wordt ook 25 jaar meegaat. De bouwer draagt daarvoor mede verantwoordelijkheid en mag ook de kosten daarvan – als onderdeel van de aanbesteding – inzichtelijk maken.   Het neerzetten van een ‘state of the art’ schoolgebouw voor weinig, maar vervolgens in de vorm van meerwerk en onderhoud alsnog de hoofdprijs – in lengte van jaren – afwentelen op de belastingbetaler is een gepasseerd station. Het wordt hoog tijd dat de bouwers zich conformeren aan de vraag van de klant en dus een partner van die klant worden. Daarvoor is samenwerking binnen de keten onontbeerlijk.   Een klant wil geen ketel kopen, maar warmte, geen stenen kopen maar droog zitten, geen lampen kopen, maar licht. Het gaat om de functie, niet om het middel. Dat vereist continue innovatie van middelen en proces. De nieuwe tijd, wen er aan.   Het zijn juist deze vormen van aanbesteding – mits correct gecommuniceerd en uitgevoerd – welke de Friese samenleving een hoop werk, werkgelegenheid en inkomen kunnen opleveren. De wereld is groter dan alleen Friesland of Nederland.   Aanbesteden – en het meedoen daaraan – is een professie. Wanneer daar onvoldoende kennis van in huis is, moet je die inkopen. Het getuigt niet van professionaliteit om bij een verloren traject de aanbestedende partij daarvan de schuld te geven. Omgekeerd faciliteert In ieder geval de stad Leeuwarden het inkopen van die aanbestedingskennis middels zogenaamde aanbestedingsvouchers. Een inkopende partij die zich mede (financieel) verantwoordelijk voelt voor het proces! Maak daar gebruik van …   Tot slot: Ook aanbestedende partijen maken fouten, sommigen zijn zelfs roomser dan de Paus door de aanbestedingsgrenzen onnodig neerwaarts bij te stellen. Ook de vraag naar meerdere referenties, waaruit blijkt dat u meerdere vliegvelden in Noord-Nederland van een baanverlenging hebt voorzien is logischerwijze het parallel universum voorbij.   Als lokaal politicus (& ondernemer) heb ik er een dagtaak aan om onzinnige voorwaarden uit de aanbestedingen te halen. Ik zal dat ook blijven doen. De nieuwe aanbestedingswet is er niet voor niets gekomen (hoewel nog steeds op onderdelen rigide … toveren is nog steeds niet mijn USP).   Omgekeerd zal ik mij blijven verzetten tegen vriendjespolitiek en een teneur waarbij Friese werken bijvoorkeur lokaal moeten landen. Wanneer u uit mijn liberale mond mag horen – ‘bouwketens aller Friezen, verenigt u’ – zegt dat – me dunkt – genoeg.   De scribent welke het aanbestedingsgebeuren wil doen verminderen, strijdt een verloren strijd. En terecht. Juist het gebrek aan schaalgrootte van Friesland biedt uitgelezen kansen om bouwketens te laten samenwerken. Pak die kans! Aan mij zal het niet liggen …   Klachten – maar bovenal opbouwende kritiek – graag, ik houd mij van harte aanbevolen.   Gert-Jaap van Ulzen  VVD Raadsfractie Leeuwarden  gjvanulzen@raadleeuwarden.nl

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Hans Achterbosch

Johan,  Mooi betoog, nu hopen dat het “begrepen” wordt!  Gr  Hans

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Francesco Veenstra

Beste Johan,   Het ligt volgens mij allemaal wat genuanceerder dan hierboven wordt weergegeven. De economie, ook de huidige/nieuwe, gaat uit van vraag&aanbod.  De vraag is blijkbaar nu weer aan de beurt.   1 maand voor de officiële start van de crisis in 2008 besteedden wij een project aan met 5 aannemers als gegadigden. Uiteindelijk ontvingen we maar 1 inschrijving (niemand zag de crisis blijkbaar aankomen); en dat bleek de hoofdprijs. 15% boven een goed geraamde directiebegroting. Mijn opdrachtgever heeft hierdoor een gat moeten dichten van miljoenen.   Deze tijd zal ooit weer aanbreken als de geschiedenis zich zal herhalen. En de geschiedenis heeft bewezen dat zij zich herhaalt. Dus moeten we als architecten wachten en vooral niet stilzitten.

Groet, Francesco Veenstra / Rotterdam

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Ben Vloon

Beste Johan,   Naar aanleiding van dit artikel en onze korte uitwisseling van standpunten plaats ik hier ook graag mijn reactie door zoals ik die gaf in de LC. Het lijkt het me een mooi idee om een gesprek aan te gaan met de mensen die hier gereageerd hebben + de mensen die in de LC aan het woord kwamen (of dat een debat is of een andere vorm laat ik graag in het midden). Mijn stelling zou zijn ‘waarom wil je als consument wel een ‘one stop shop’, maximale service en winkel je bij de Albert Heijn zodat je niet naar de groenteboer, de bakker en de slager hoeft, maar vind je het raar als je klanten aan jou hetzelfde vragen?’   Groet, Ben   ……. Inzending website LC …….   ‘Lokale bouwer buitenspel bij school Joure’   Helaas dekt de titel niet de lading. De titel had wat mij betreft mogen zijn ‘lokale bouwer zet zichzelf buitenspel in Joure’.

Allereerst wil ik Facilicom feliciteren met het winnen van het contract voor de bouw van de school inclusief alle dienstverlening daarbij voor de komende periode.

Daarnaast heb ik een advies aan iedereen die in een soortgelijke situatie zit. De afgelopen vier jaar heb ik veel ondernemers gesproken en gevraagd wat zij hebben gedaan om hun business-model aan te passen aan een nieuwe werkelijkheid.

Een werkelijkheid waar klanten niet vragen om een boormachine maar om een gat in de muur, een businessmodel waarbij de klant zijn spijkerbroek niet meer koopt maar huurt (http://www.mudjeans.nl/), een businessmodel waarbij de bouwer van vliegtuigmotoren de motoren niet meer verkoopt maar per uur verhuurt aan de kopers van het vliegtuig (http://www.rolls-royce.com/civil/services/corporatecare/) en geloof me ik heb nog wel honderd andere voorbeelden.   De antwoorden die ik kreeg waren ronduit teleurstellend. ‘Wij wachten tot de crisis overgaat’ of ‘Wij hopen op betere tijden’. Hoop? Hoop is uitgestelde teleurstelling en dat is wat hier heel erg duidelijk wordt.   Alhoewel ik er zelf niet bij betrokken was betrof het de aanbesteding volgens een nieuw model.

Een model waarbij niet zozeer het object de doelstelling was maar de dienstverlening. In andere woorden: ‘het fysieke product is slechts een service-avatar’ – in normaal Nederlands: het product is slechts de fysieke eenheid, de dienstverlening is de werkelijke toegevoegde waarde die gevraagd en geleverd wordt. Net zoals de vliegtuigmotor, net zoals de spijkerbroek.   Op de reactie van ‘van Wijnen’ na (‘we moeten er iets van leren’) kunnen alle betrokkenen in het verhaal vooral zichzelf veel verwijten. Elke willekeurige visionaire partij in Friesland heeft vier jaar de tijd gehad om zijn dienstverlening, businessmodel en organisatie klaar te maken om de vraag in de aanbestending winnend te beantwoorden. Als je dat niet doet komt concurrentie vaak uit onverwachte hoek.

Spreek ik uit ervaring? Jazeker. Ik heb in dit geval niet zozeer medelijden met de ondernemer. Ik heb medelijden met de werknemers van de ondernemers. Zij zullen de klappen opvangen voor het gebrek aan visie. Deze beweging is dus niet nieuw, je moet er alleen voor openstaan. Het durven aangaan. Samenwerking zoeken met mensen uit ketens die je niet kent.

Het succes van gisteren is niet het succes van morgen. Als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg of zelfs nog minder.

Een oproep aan alle ondernemers: Laat je inspireren, kijk bij de buren en praat met de mensen waarvan jij denkt dat ze je concurrent zijn. Je zult zien dat het gigantisch veel materiaal oplevert om nieuwe businessmodellen te genereren en heel veel lol oplevert.

En bel me gerust als ik je daarbij kan helpen.   Ben Vloon – Crowd+Co

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  crowdendokter

Waar kun je je inschrijven voor de Beste Johan?

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Theo van der Werf

Geachte heer Vloon,   Momenteel worden er de voorbereidingen getroffen voor de nieuwbouw van de schaatshal in Leeuwarden (13 mln) en de verbouw (of nieuwbouw) van Thialf (50-100 mln).   De gestelde “europese” eisen van de selectieprocudure van de Brede School en het Sportief Knooppunt in Joure, waren onder andere de referentie van de realisatie van soortgelijke projecten in de afgelopen 5 jaar.  Dus het ontwerp, het realiseren, het financieren, en het beheer/ onderhoud van een school voor de duur van 25 jaar na oplevering.   Indien dergelijke “europese” eisen bij de aanbesteding van een school (8 mln) meer dan redelijk zijn, dan zal bij de nieuwbouw of verbouw van de schaatshallen in Leeuwarden en Heerenveen minimaal aan gelijke criteria dienen te worden voldaan.   Op regionaal niveau is er geen bouwer/ aannemer die aan de criteria zal voldoen, maar ook op nationaal niveau zal er geen kandiaat zijn.   Uw titel zal dan na de aanbesteding waarschijnlijk zijn “Nederlandse bouwers zetten zich buitenspel, Duitse aannemer bouwt Thialf”.   De plannen van de beide schaatshallen zijn al reeds enkele jaren bekend in de media, dus heeft, volgens u, elke visionaire partij in Nederland reeds enkele jaren de tijd gehad om de aanbesteding van de schaatshallen te winnen.  Er is echter geen parij die de vereiste ervaring/ referentie in de afgelopen 5 jaar heeft opgedaan, en dit is een belangrijk aspect wat ontbreekt in uw betoog.

Of zal het toch zo zijn dat bij voornoemde projecten de referentie criteria zo wordt bijgesteld dat er “gekozen” kan worden voor een nederlandse aannemer/ bouwer/ consortia, welke “geacht” wordt het werk te kunnen uitvoeren. Om zodoende de provinciaal beschikbaar gestelde middelen binnen de nationale grenzen te behouden.   Mvrgr,   Theo van der Werf

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Bats

Klopt, Ben, vroeger had de aannemer feeling met z’n werk, een loods met opslag materieel, werkplaats met machines, personeel met opleiding van leerling tot meestertimmerman. Tegenwoordig een privéjet, goede babbel, stropdas, laptop, hotelkamer, uitzendburo en huurt verder alles wat nodig is, binnen dat opgericht bv’tje.

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Oane Hoekstra

Dansende beren in India… door sommige selecterende en aanbestedende partijen worden architecten en aannemers op dezelfde onwaardige manier misbruikt. Straks moeten we om door de voorselectie te komen op ons mooist in een jurkje door een brandende hoepel springen. Of gaat SBS de voorselectie doen met programma’s als Schansspringen met aannemers…..  Het gaat er niet om dat er geen voorselectie zou mogen zijn maar dat moet wel gebeuren op basis van eerlijke, transparante, redelijke, haalbare en vooral ook relevante criteria.

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Elske Riemersma

Ik heb een soort gelijke ervaring met de aanbesteding van “Community projecten” in de stad Leeuwarden. Het indienen van een project kost veel tijd. Tot nu toe werden er projecten uitgekozen van kunstenaars die afkomstig waren uit het Westen. De buurtbewoners die mee konden stemmen over de projecten kregen 3 door een commissie geselecteerde projecten voorgeschoteld. Wie zitten er in zo’n commissie, worden de mensen er voor betaald, wat zijn de selectie criteria voor aanbesteding en waarom worden er bij die selectie criteria geen rekening gehouden met de werkgelegenheid in de stad en de provincie? Het zijn allemaal vragen welke ik heb gesteld heb aan een ambtenaar van de betreffende afdeling van de gemeente Leeuwarden. Het ‘gesprek’ heeft geen enkele zin gehad. Er werd niets begrepen van mijn onvrede.  Waarom niet investeren en kiezen voor uit Leeuwarden of Friesland afkomstige kunstenaars. Er wordt door de gemeente Leeuwarden zwaar bezuinigd op kunst en cultuur, kunstenaars worden door het gemeentelijke beleid rechtstreeks naar het UWV geloodst. De stad wil Culturele hoofdstad worden en wie gaan er met name aan verdienen? De commissies waarschijnlijk, waaronder met name de commissies van Culturele Hoofdstad? Hoeveel bijeenkomsten zijn er al niet geweest, hoeveel adviseurs zijn er al niet geweest en hoeveel gaan er nog komen?

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Ben Vloon

Beste Theo,   Ik weet niet of iedere aanbesteding op dezelfde manier zal verlopen. Sterker nog, ik weet niet eens hoe een aanbesteding in de bouw werkt (wel in de telecomsector en in de defensieindustrie en daar zitten heel veel overeenkomsten in). Ik heb het artikel puur gelezen vanuit het perspectief van de klantvraag (wij willen graag een oplossing) en ik heb me verbaasd over de reacties uit de bouwwereld. In het stuk gaat het vooral over wat er ‘fout’ gaat en hoe de lokale ondernemers zich kunnen beschermen tegen concurrentie terwijl ik het bekijk vanuit het perspectief hoe je er wijzer van kan worden. Als deze manier van aanbesteden inderdaad door de markt wordt gevraagd dan is het aan de ondernemers om zich aan te passen, te vernieuwen en continue te verbeteren. Dat is volgens mij ook de kern van ondernemen. Mijn titel zal dan ook niet zijn “Nederlandse bouwers zetten zich buitenspel, Duitse aannemer bouwt Thialf” maar “Nederlandse bouwers zetten zich buitenspel, de beste aannemer bouwt Thialf”. Ik ben het overigens met Oane eens dat dingen als filmpjes en allerlei andere onzin niet thuishoren in een aanbesteding. De concurrentie komt vanuit nieuwe hoeken en de vraag is hoe je je daaraan kunt en gaat aanpassen om een toekomst te hebben (en Friesland werkgelegenheid). Volgens mij is dit een mooi moment om Johan zijn idee om bij elkaar te gaan zitten te gaan regelen. Als we daar los van alle emotie over het verlies kunnen praten over de kansen dan lever ik daar graag een bijdrage aan! Groet, Ben

Reactie geplaatst op 10 februari 2013  Oane Hoekstra

Beste Ben,   Ik ben het helemaal met je eens dat je als ondernemer voortdurend moet bijsturen om aan de vraag van de klant te kunnen blijven voldoen. De klant is Koning. Maar je moet ook de kans krijgen om je aan te passen aan de wensen van de klant. En van de klant mag ook verwacht worden dat ze realistiche eisen heeft. Als het door de klant (lees in dit geval de gemeente Skarsterlân) ingeschakelde selectiebureau als onder andere als voorwaarde stelt dat je 25 jaar garantie moet geven op het onderhoud van het gebouw en je daar ook nog eens ervaring mee moet hebben, dan is dat niet realistisch. Geen enkel Fries bedrijf heeft die ervaring ook maar kunnen opbouwen. Maar je wordt hierdoor wel buitenspel gezet en krijgt daardoor ook niet de kans om ervaring op te doen met dit soort van veranderende klantwensen. Daar wringt de schoen. De regionale bedrijven willen zich wel aanpassen maar krijgen onvoldoende de kans om dit te laten zien.

cultuur middenstanders zakelijk