Inkomen 100 rijksten genoeg om 4x de armoede te stoppen

(tekst: Oxfam Novib)

Inkomen rijkste 100 mensen genoeg om armoede 4 keer te beëindigen

Oxfam Novib: Ongelijkheid is schadelijk voor economie en samenleving

De explosie van rijkdom vergroot de ongelijkheid in de wereld en vormt een groeiend obstakel om de armoede te beëindigen. Dit zegt Oxfam Novib vandaag in een rapport voorafgaand aan het Economisch Wereldforum in Davos, dat dinsdag begint.

Het gezamenlijke netto jaarinkomen van de rijkste 100 mensen in de wereld bedraagt 240 miljard dollar. In het rapport ”The cost of inequality: how wealth and income extremes hurt us all’ stelt Oxfam dat dit maar liefst vier keer het bedrag is dat nodig is om de armoede in de wereld te beëindigen.

Het inkomen van de rijkste 1 procent van de bevolking is in de afgelopen 20 jaar met 60% gegroeid. De financiële crisis heeft de ongelijkheid eerder verder aangewakkerd dan afgeremd. Oxfam Novib stelt dat dit niet alleen onethisch is, maar ook inefficiënt vanuit economisch oogpunt, het polariseert de politieke verhoudingen, werkt sociaal verdelend en is destructief voor het milieu.

“Het sprookje dat rijkdom vanzelf leidt tot meer welvaart voor iedereen is definitief doorgeprikt”, zegt Tom van der Lee, directeur Campagnes van Oxfam Novib. “Het tegendeel is waar. Deze concentratie van extreme welvaart smoort nieuwe economische activiteit en ondermijnt de bestaanszekerheid van steeds meer mensen.”

“Met de groeiende schaarste van grondstoffen en zelfs land en water, kunnen we het ons niet veroorloven dat een handvol rijken buitenproportioneel veel in handen heeft, terwijl de rest van de wereld moet strijden om wat overblijft.”

De rijkste 1 procent van de bevolking produceert bijvoorbeeld naar schatting tienduizend keer meer CO2 dan de gemiddelde Amerikaanse burger.

Het recente voorbeeld van Brazilië laat echter zien dat snelle economische groei gecombineerd kan worden met een politieke die de ongelijkheid verkleint. Maar ook in het Amerika van 1930 werd onder Roosevelt via de New Deal de ongelijkheid teruggebracht en werden doorgeslagen machtsconcentraties doorbroken. Beroemd is zijn waarschuwing: “De politieke gelijkheid die we ooit hebben verworven is betekenisloos tegenover economische ongelijkheid.”

Van der Lee: “Veel te veel samenlevingen ontsporen door de extreme groei in ongelijkheid. De wereld heeft een nieuwe Deal nodig om deze dwaling te stoppen. De wereldleiders kunnen in Davos hun verantwoordelijkheid tonen en als eerste stap afspreken de ongelijkheid terug te dringen naar het niveau van 1990.”

“Het economische systeem richt zich te veel op de belangen van een kleine elite, die profiteert van belastingparadijzen – zoals Nederland in een aantal opzichten zelf is – terwijl te veel mensen werkloos aan de kant zijn gezet. Onze leiders moeten dat omdraaien en zorgen dat het systeem werkt voor de hele mensheid.”

In belastingparadijzen wordt naar schatting 32 biljoen dollar, ofwel een derde van het wereldwijde vermogen geconcentreerd. Door deze routes voor belastingontwijking af te breken zou 189 miljard aan extra belastinginkomsten kunnen worden gegenereerd.

cultuur middenstanders zakelijk