Ekhart op de kansel over apostel Mattheüs en hervormingen bij sociale dienst

De apostel Mattheüs zou schrikken wanneer hij zich bij het UWV aan de Tesselschadestraat zou vervoegen met de vraag om een werknemer. Welke soort had u gehad willen hebben?, zou de wedervraag luiden. Dit moet nodig op de schop, zo hield de Leeuwarder PvdA-wethouder Andries Ekhart zijn gehoor vanmiddag in de Doopsgezinde kerk aan de Wirdumerdijk voor. Ekhart stond op de kansel als de eerste lekenprediker in de serie de Pommerant als predikant. De komende weken volgen nog drie pommeranten die hun preek zullen uitstorten over de gelovigen. De serie is overgewaaid vanuit de Randstad. Ekhart’s collega Lodewijk Asscher stond vorige week in de Singelkerk in Amsterdam op de kansel in een soorgelijke serie.

Ekhart ziet niet alleen het UWV hervormd worden, maar wil ook de bezem halen door alle regelingen van de gemeentelijke sociale dienst. Hiermee sluit hij zich naadloos aan bij de opvattingen in het nieuwe kabinet. Het minimabeleid moeten we kritisch gaan bekijken, aldus oreerde Ekhart van de kansel. Tegenspraak was op dat moment niet mogelijk. De Leeuwarder wethouder kon voluit op het orgel. Ekhart en zijn gehoor bevonden zich in een – verrassing – normale kerkdienst. Met hierbij gezang en zelfs twee collectes. Aan een gebed waagde de rode wethouder zich niet. Sommige aanwezigen waren niet geheel doordrongen van de gebruiken en rituelen tijdens een kerkdienst en applaudiseerden daar waar dit niet gebruikelijk was. Het mocht de pret overigens niet drukken.

Andries Ekhart hield een praktische preek, zonder filosofische beschouwingen. Hij werd bijgestaan door een orkestje dat bestond uit drie leden van de popacademie. Zijn gehoor – er zaten dik 100 belangstellenden in de kerk – werd geconfronteerd met de sociale bewogenheid van de bestuurder. Zo vond Ekhart dat ook allerlei charitatieve organisaties de koppen bijelkaar moeten steken. De kerken zouden hier een rol bij kunnen spelen. Ook hier zou gesnoeid moeten worden om kracht te formeren. Als positief voorbeeld noemde hij de Stichting Urgente Noden die zonder al te veel administratie tot heilzame effecten komt. Ekhart hekelde de Friese gemeenten die nog twijfelen aan steunverlening aan de Urgente Noden of de stichting zelfs de deur wezen.

De Leeuwarder wethouder, tot voorkort in dezelfde bestuursfunctie in Sneek, vertelde dat hij zelden de kansel van een kerk beklom. De laatste keer was onder aanvoering van de carnavalsvereniging de Oeletoeters uit Sneek. Hier werd de stichtelijkheid opzij geschoven voor jolijt op een ander niveau. ‘De laatste keer dat ik op de kansel stond was in de Martinikerk in Sneek. Daar ging het al snel over de poes van tante Loes die had een kater’, aldus de Leeuwarder pommerant.

cultuur middenstanders