Gemma Frisius-lezingen: mooi, maar waarom weten we dat niet?

(tekst: oud-raadslid en ict-ondernemer Wietse Elzinga op zijn weblog)

Gemma Frisius-lezingen de start van een nieuwe traditie

Gemma Frisius werd op 8 december 1508 geboren in Dokkum. So what, hebben wij daar iets aan of kunnen wij er iets mee? Gemma Frisius is de naamgever van hopelijk een nieuwe traditie: de afsluiting van het academische jaar met een reeks lezingen. Gemma Frisius studeerde aan de universiteit van Leuven – die van Franeker bestond toen nog niet – en had een bekende leerling met de naam Mercator. Mercator is bekend geworden vanwege de projectie die naar hem genoemd is, ofwel hoe projecteer je een bolvormige aarde op een plat vlak zodat je er een kaart van kunt maken.

Zomaar een van de wetenswaardigheden die te beluisteren vielen tijdens de lezing over Gemma Frisius onlangs bij de Fryske Akademy. Menig inwoner van deze provincie droomt nog steeds van een universiteit in Friesland, ook al zijn de kansen daarop nihil. En een universiteit zijn wij ook helemaal niet nodig, er zijn andere mogelijkheden. Zo lanceerde de rector magnificus Fokkinga van de Technische Universiteit Delft het idee van een Master College. Voor wie de ontwikkelingen in hogeronderwijsland niet volgt het volgende: in Nederland kennen wij sinds een paar jaar het duale stelsel zoals elders in de wereld gebruikelijk is van bachelors en masters. Voor het aanbieden van masteropleidingen ben je geen traditionele universiteit meer nodig. Dus het gejammer over het ontbreken van een eigen universiteit kan stoppen: er zijn andere mogelijkheden.

U had er zelf kennis van kunnen nemen, �ls u had geweten dat die lezingen werden gegeven. Ik kwam er bij toeval achter, en dat is veelzeggend. Er was – zoals zo vaak in Leeuwarden gebeurt – nauwelijks of geen ruchtbaarheid aangegeven. Er worden hele leuke lezingen gegeven en bijna niemand die het weet. De pr van afzonderlijke organisaties en de gemeente Leeuwarden is waardeloos. Terecht trots zijn op de opening van de Johannes de Doperkerk – tegenwoordig een plek voor startende bedrijven in de watersector – en dat niet met verve naar buiten uitdragen. Een aldaar gevestigd bedrijfje vertelde mij het als een gemis te ervaren dat zij in het buitenland niet kunnen pronken met de deelname van de gemeente Leeuwarden aan de Europese waterhub. Leeuwarden hangt dat te weinig aan de grote klok, voor bedrijven die in het buitenland zaken doen met staatsondernemingen kan dat het verschil maken tussen wel of geen order.

Een andere klacht van enkele academische instellingen is dat veel informatie betreffende de stad niet in het Engels beschikbaar is. De Gemma Frisius-lezingen werden – by the way – in het Engels gehouden juist vanwege de aanwezigheid van buitenlandse studenten. Er gebeuren prachtige dingen in deze stad, maar het mag niet zo zijn dat je daar bij toeval achter moeten komen. Leeuwarden is nog altijd meer hbo-stad dan universiteitsstad ook al gebeuren er op academisch gebied hele leuke dingen. Op het gebied van publiciteit is Leeuwarden helaas nog steeds pr-provinciaals te noemen.