Die cursus boekverkopen stel ik maar even uit

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 17 mei

Zal ik een cursus boekverkopen gaan doen, vraag ik me af als ik deze ochtend mijn derde kopje koffie drink bij mijn tweede croissantje. Ik zit al anderhalf uur zonder iets te verkopen achter een leeg vel papier waar normaliter rond deze tijd al een aantal boektitels van verkochte boeken op staan. Er is zelfs nog niemand de winkel binnengekomen. Nou ja, één jongen is me zonder groeten gepasseerd, maar die was waarschijnlijk op weg naar de koffieshop in de Hoogstraat.

Maar dan komt er een stoet mannen, vrouwen en veel kinderen inclusief kinderwagens binnen. Ze kijken rond, roepen naar elkaar dat je hier ook kunt schaken en letten niet op de kinderen die heen en weer hollen. Maar dan geschiedt het wonder: de achterste vrouw met kinderwagen ontdekt de stapel legpuzzels van Jan van Haasteren. Andere kinderwagens maken een draai van honderdtachtig graden en vijf minuten later kan ik dan eindelijk op mijn blanco papier schrijven dat ik een puzzel heb verkocht.

Een half uur later duw ik de helft van de omzet in het bakje van de draaiorgelman die het orgel De Fruitschalen liedjes van Frans Bauer laat spelen. De verkoop komt vooralsnog niet van de grond. Er lopen ondertussen wel wat mensen in de Passage rond. Een man die een poosje voor de kast met de filosofie staat te kijken begint een gesprek met me. Of, hij vertelt mij hoe een tweedehands boekenzaak werkt. Als beginnend boekverkoper stel ik me afwachtend op. Heeft u zelf een antiquariaat, vraag ik. Nee dat niet, maar hij komt regelmatig in antiquariaten maar koopt er nooit iets. Ik koop alleen nieuwe boeken, zegt hij, daar verdienen de schrijvers aan. Ik geef hem gelijk want ik ben eigenlijk wel klaar met dit gesprek. Maar hij blijft maar doorgaan. Weet u, zeg ik. Ik zit hier om mensen blij te maken. Met een boek waar ze allang naar op zoek zijn en hier vinden voor een klein prijsje. En met de opbrengst maak ik mensen blij die door deze opbrengst gezellig uurtjes kunnen schaken. De man kijkt me even aan en zegt dan, fijne dag nog. Dan loopt hij de winkel uit.

Maar daarna komt er een mevrouw die uit de kookboekenkast het boekje ‘Alle markten in de Provence’ heeft gepakt. Ze gaat op vakantie naar Frankrijk vertelt ze. Het boekje is uit 2002 en komt oorspronkelijk uit mijn eigen kookboekenkast thuis. Ik hoop dat die markten nog bestaan als u er komt, zeg ik als ze betaald heeft. Ze kijkt wat verschrikt, maar ik stel haar gerust met de opmerking dat er in Frankrijk nooit wat veranderd.

‘Voor de troon wordt men niet ongestraft geboren’ verkoop ik aan een vaste klant die van geschiedenis houdt. Ik heb nooit begrepen dat een land als het onze vroeger weer een koningshuis opgetuigd heeft. En volgens mij valt met die straf best te leven. Ik ben wel nieuwsgierig naar dit boek, zegt mijn klant. Beatrix schijnt niet zo gecharmeerd van dit boek over haar voorvaderen te zijn geweest. Dan moet het wel een goed boek zijn, antwoord ik. Er schijnt veel roddel en achterklap in te staan, dat is altijd leuk natuurlijk.

Aan het einde van deze zaterdag verkoop ik toch nog wat literatuur. Van W.F. Hermans ‘De liefde tussen mens en kat’. Hermans, die in een zelfinterview schreef dat hij op zijn graf een bronzen beeldje van een opgerolde kat wilde met de woorden Zlaap zacht baaz, dat doe ik ook. Katten kunnen de letter S niet zeggen volgens Hermans. Daarna koopt iemand nog ‘Siegfried’ van Harry Mulisch. En het allerlaatste boek dat ik op mijn inmiddels redelijk beschreven vel papier mag schrijven is ‘Doelloze dagen in Patagonië’. Een reisverhaal van William Henry Hudson. In een ver verleden heb ik het boek eens gelezen.

Vandaag is ook als een doelloze dag begonnen, denk ik als ik naar huis loop. Achteraf is het toch meegevallen. Die cursus boekverkopen stel ik maar even uit.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.