Ik hou van mensen die in de vakantie op reis gaan en dan zelf vinden dat ze geen toeristen zijn

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 27 juli

Is er een verband tussen het dragen van rugzakjes en het niet kopen van boeken, zit ik me af te vragen. Nu is een rugzakje wat mij betreft een voorwerp dat afbreuk doet aan het menszijn. Een man met een rugzakje ziet er sowieso infantiel uit en het maakt van de meest sexy vrouw een zeurend sloofje. En eigenlijk niemand die zo’n aanhangsel draagt koopt een boek. Terwijl ze beide handen vrij hebben om ze uit de kast of van tafel te pakken en er in te kunnen bladeren. Veel rugzakjesdragers durven ook geen oogcontact te maken. Ze lopen schichtig aan mijn tafel voorbij en bekijken de boeken op een zo groot mogelijke afstand. Als ik dan goedemorgen of goedemiddag brul, al naar gelang het tijdstip, krijg ik een flauwe glimlach en lopen ze de winkel uit. Zonder iets te kopen, wat ik al verwacht, want ze dragen een rugzakje.

Vandaag lopen er veel rugzakjedragers door De Rode Loper. Het blad waarop ik de verkochte boeken noteer blijft lang maagdelijk wit. Tot er een man komt, ook met een rugzakje, die me groet en vraagt of hij 25 euro mag pinnen omdat de kapster van twee deuren verderop een pinstoring heeft. Ik antwoord niet dadelijk, maar hij zegt dat hij eerst nog even gaat kijken of we leuke boeken over het IJsselmeer hebben. Die hebben we en tien minuten later komt hij twee fotoboeken afrekenen.

Daarna gaat een jongen heel blij de deur uit met het boek ‘Japanese Graphic Art’ van Lubor Hajek. Ik heb het voor hem in een tasje gestopt want hij had geen rugzakje.

Er wordt me gevraagd om een boek voor iemand die vaak met een camper op reis is om als cadeautje te geven. Hoe aardig vindt je degene die je het wilt geven, vraag ik. Er worden schouders opgehaald. Dan heb ik hier wel een leuk boek voor je zeg ik en pak het boek van Anneke van Renssen: ‘We hebben het niet zo op toeristische trekpleisters’. Ik hou van mensen die in de vakantie op reis gaan en dan zelf vinden dat ze geen toeristen zijn, zeg ik. Ik vertel niet dat ik het boek na de eerste twee hoofdstukken weer heb weggelegd.

Dit is mooi, zeg ik tegen een mevrouw die ‘Diepte’ van Hennig Mankell koopt. Het is een roman en geen thriller zoals de Wallander reeks. Maar dat had ze al gezien.

Daarna heb ik weer een poosje tijd om de bijlage van de Volkskrant te lezen, terwijl er een stoet rugzakjes, afgewisseld met af en toe een kinderwandelwagentje aan me voorbij trekt. Ik word opgeschrikt door een vrouwenstem die vraagt of ze bij mij moet zijn om te betalen. ‘Ik moet je iets vertellen’, van Marion Pauw. Kent u het boek, vraagt ze. Ik vertel haar dat ik bijna nooit thrillers lees en ook geen vrouwelijke auteurs. Dat laatste moet ik even uitleggen. Ik heb daar geen tijd voor, zeg ik. Ik heb aan de mannelijke schrijvers meer dan genoeg. Ze gelooft me maar half.

Laat ik ook weer eens een thriller lezen, denk ik als ik de winkel ga sluiten. Er is nog een man die het boek ’Overal en Nergens’, van Bill Bryson wil kopen. Schitterende reisverhalen, zeg ik. Je moet vooral het stuk over Amsterdam even lezen. Hij belooft het en betaalt. Als ik achter hem aan loop om de voordeur achter hem op slot te doen, zie ik een boek van Sietse de Vries liggen. ‘De boargemaster’. Een thriller, ook nog in het Fries. Ik stop het in mijn tas. Toch blijft het raar, denk ik als ik naar huis loop, mensen met tassen kopen wel boeken en mensen met rugzakjes niet. Waarom?

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.