Ik zag op Facebook dat u vindt dat Vestdijk herlezen moet worden, zegt een man tegen me

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 29 juni

Er brand hier iets bij deze lamp, zegt mijn eerste klant van vandaag. Inderdaad kringelt er wat rook boven de lamp en stinkt het als gek. Snel trek ik de stekker uit het stopcontact. Achteraf blijkt het een ongelukkige bromvlieg te zijn die zich wat te dicht bij de lamp gewaagd heeft en nu gecremeerd is. Ik herdenk hem met een espressootje.

Maar meteen heb ik het ook druk met twee dames die oude kinderboekjes zoeken. ‘A is een Aapje’, zegt ze. Nu is de kast met kinderboeken ongeveer de enige kast waar ik nooit in kijk. Dat staat er wel tussen, bluf ik, als het tenminste gisteren niet verkocht is. Toen was ik er zelf niet. Maar na vijf minuten komen de dames met het boekje bij me om af te rekenen.

De ‘Zwarte Schuur’ is ook een prachtig boek, zeg ik tegen een mevrouw die ‘Cirkels in het gras’ van Oek de Jong koopt. Maar dat heeft ze al gelezen. Nou ja, zeg ik, ik probeer u nog een boek van dezelfde schrijver te verkopen. Ik ben beginnend boekverkoper en mijn leraar boekverkopen heeft me geleerd dat mensen wel snel geneigd zijn nog een boek te kopen als dat door de verkoper wordt aangeprezen. Ik heb alle andere boeken van Oek de Jong al gelezen, zegt ze. Jammer, zeg ik, ik ben nog niet zover met de cursus dat ik hier ook een oplossing voor heb.

Meer is er niet, nu weet je alles, zeg ik tegen een jongen die met twee grote semiwetenschappelijke boeken bij mijn tafel komt. ‘Aarde en heelal’ en ‘Onder de zeespiegel’. Ik geloof dat hij het met me eens is, maar zeker weten doe ik het niet.

Wie hij echt was, staat ook niet in dit boek, zeg ik tegen de man die het boek ‘Traven’ koopt. We hebben even een praatje over deze schrijver van onder anderen ‘De katoenplukkers’ en ‘De schat van de Sierra Madre’. Er wordt gezegd dat het een Duitse anarchist was, maar zeker weten doet niemand, zegt de man. Ik weet het. Ik heb dit boek, over de zoektocht naar wie B. Traven echt was ook gelezen.

Bij de volgende klant probeer ik mijn verkooppraatje weer. Er staat daar ook nog een geweldige biografie van Stalin, zeg ik tegen een man die ‘Lew Trotski, grote ontmoetingen, historische monografieën van Louis Comby koopt. Dat waren geen vrienden zegt de man. In een boekenkast kunnen ze best naast elkaar staan, zeg ik. Maar alleen Trotski verlaat de Rode Loper.

De volgende klant koopt drie detectives van Jef Geeraarts. Hij is een liefhebber van Geeraarts. Ik heb thuis nog een fantastisch reisboek van hem staan, zeg ik. Maar dat is niet te koop. Ik beloof dat als het ooit nog eens in de winkel komt, ik het voor hem achter houd.

Een jong stel staat al een kwartier bij de tafel met fotoboeken en komt dan met een schitterend fotoboek over Parijs van Ed van der Elsken aanzetten.

Kosten de thrillers echt maar twee euro vijftig per stuk, vraagt een mevrouw die met een boek van Harlan Coben bij mijn tafel komt. Jazeker zeg ik. Maar u mag ook de hele kast vol voor tweehonderd euro meenemen. De boeken dan, want de kast wil ik zelf houden. Ze denkt dat ik een grapje maak en pint twee euro vijftig. Ik moet toch mijn verkooptechniek wat verbeteren, denk ik.

Ik zag op Facebook dat u vindt dat Vestdijk herlezen moet worden, zegt een man tegen me. Natuurlijk, zeg ik. Even later komt hij met Vestdijks ‘Een Alpenroman’ en ‘De kellner en de levenden’ bij mijn tafel.

Het laatste boek dat ik vandaag verkoop is van de journaliste Anne-Mieke Schutten ‘Geef mij maar een slappe whisky’, een biografische schets over Freddie Heineken. Ik sluit de winkel en loop naar huis met een fles rode Toscaanse wijn onder mijn arm. Die heb ik vandaag gekregen van een paar fans van de beginnend boekverkoper. Dit is beter dan een slappe whisky, denk ik.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.