Waarom moet iedereen die met een zeilboot de oceaan opgaat daar zo nodig een boek over schrijven?

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 20 april

Nog maar net heb ik alle lichten aangedaan en de deuren geopend of een groepje van zeven dames van middelbare leeftijd komt luid kwetterend binnen om te schuilen voor een regenbui. Nu zijn zeven middelbare dames niet mijn favoriete begin van de dag, vroeger had ik al moeite met eentje, maar gelukkig zijn ze ook geïnteresseerd in boeken. Zelfs als ik vertel dat onze collectie streekromans te verwaarlozen is. Maar een van de dames komt al meteen bij me om een groot boek over oorlogsschepen te kopen. Ze komt uit Den Helder, vertelt ze. Vandaar een boek over oorlogsschepen. Ja, dat is niet best natuurlijk zeg ik, als ik haar het pinapparaat toeschuif.

Een andere mevrouw van het groepje komt met het boek ‘Modern essentials’, van Christine Atkins over het maken van etherische oliën. Dit stond tussen de kookboeken, zegt ze. Ja, we hebben niet een aparte kast voor dit onderwerp, zeg ik.

Als de dames na een half uurtje weer vertrokken zijn heb ik eindelijk tijd voor mijn eerste espresso van deze dag. Een jongen koopt het boek ‘Ritme van de oceaan’, van Olav Cox die met zijn vrouw en hun dochtertje van drie maanden de wereld rond zeilt. Ik heb dit boek een poosje terug even doorgebladerd. En meteen vroeg ik me toen weer af waarom iedereen die met een zeilboot de oceaan opgaat daar zo nodig een boek over wil schrijven. Maar als een verstandige beginnend boekverkoper zeg ik dat natuurlijk niet. Er staan nog wel veertig van zulke boeken op de plank.

Ik heb hier ook nog een mooi boek van hem over de geschiedenis van de Noordzee, zeg ik tegen een echtpaar dat het boek ‘Moet kunnen, op zoek naar een Nederlandse identiteit’, van de hoogleraar Herman Pley. Maar één boek van Pley vinden ze wel genoeg, zegt de mevrouw van het echtpaar. Maar hoe leuk zou het zijn als u vanavond na het laatste journaal in bed elk nog even een stukje in een ander boek van Herman Pley leest, houd ik vol. Maar zonder succes.

‘Steek je familie in de kleren’, van David Sedaris schijnt een heel grappig boek te zijn. Davis Sedaris wordt zelfs door sommigen de grappigste schrijver ter wereld genoemd, zeg ik tegen de jongen die dit boek wil kopen. Is het ook grappig, vraagt hij mij. Ik weet het het niet, zeg ik. Ik ben tot bladzijde vijftig gekomen en toen had ik nog niet gelachen. Maar dat kan ook aan mij liggen natuurlijk. Desondanks koopt de jongen het boek toch maar.

Wel even schrijven dat ik boekenrestaurateur in Mitselwier ben, zegt een man die een paar boeken koopt, onder anderen een boek over Jaques Presser. Ik heb hem en zijn vrouw net verteld dat ik iedere zondagochtend mijn belevenissen over mijn worsteling op zaterdag als beginnend boekverkoper schrijf.

Dit kan ik u niet verkopen, zeg ik tegen een mevrouw die het boek ‘Het dikke afvalboek’ wil kopen. Ze kijkt me wat verbaasd aan. In ieder geval niet als het voor u zelf is, zeg ik. U heeft dit boek niet nodig. Dat is lief, zegt ze en ik ontwaar een klein blosje. Toch wil ze het boek per se kopen. Je overtuigingskracht op vrouwen gaat er niet op vooruit Klaas, denk ik als ze de winkel uitloopt.

Een mevrouw zegt dat ze haar man even gaat bellen dat hij naar de Rode Loper moet komen. Even meen ik dat ze wil dat hij haar met de auto op komt halen, maar ze legt me uit dat hij bij de collega in de winkel staat. Het stel komt uit Den Haag en is ook voor het weekend in Leeuwarden. Ze kopen een boek dat ik net zelf gelezen heb: ‘Lezen in Frankrijk’ van de NRC journaliste Marjon Dijkgraaf. De man vertelt dat hij muziekhistoricus is en zijn collectie van enkele duizenden boeken van de hand wil doen. Even ben ik bang dat hij zal zeggen dat hij de collectie aan De Boekenpassage wil doneren. Maar gelukkig, het valt mee. Toch koopt hij nog een boek. ‘Een avond in het paleis van de rede’, van James R. Gaines. Over Bach en Frederik de Grote in het tijdperk van de verlichting. Helemaal blij lopen ze naar hun hotel.

Zelf loop ik even later met het boek ‘Harnas van Hansaplast’, van Charlotte Mutsaers in mijn tas naar huis. Vanavond weer eens met een schrijfster op de bank. Dat gebeurt me niet zo vaak.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.