Verlichting is goed, maar niet zonder koffie

Foto: Liwwadders

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 24 februari

Vind je één oorlog niet genoeg, vraag ik aan een jongen die een minuut of twintig in de kast met boeken over de Tweede Wereldoorlog heeft rondgeneusd. Hij heeft een boek uit de serie Bibliotheek van de Tweede Wereldoorlog gevonden. ‘Von Rundstedt, de oude heer’ van John Keegan, een Britse historicus en journalist. En zijn vraag aan mij is of we ook boeken over de Eerste Wereldoorlog hebben. Die zullen daar vast tussen staan, zeg ik, maar als pacifist is dit niet mijn favoriete kast. Hij gaat toch nog even kijken.

Even later komt iemand bij mijn tafel met het boek ‘Verlichting voor luie mensen’ van de filosoof en cabaretier Paul Smit. Een interessant boek, zegt hij. ik heb alleen de achterflap gelezen, zeg ik. Voor het hele boek was ik te lui. Maar het stond me wel aan. Je hoeft volgens hem niets te doen om de staat van verlichting te bereiken. Niet te mediteren, niet op je ademhaling te letten, geen reis naar India te maken, niets. Het zijn de momenten van innerlijke rust waardoor je tot verlichting komt. Nou ja, mijn momenten van verlichting beleef ik hier, tussen de boeken van elf tot vijf. Behalve natuurlijk als er weer eens iemand me stoort omdat die een boek wil kopen. Als de man weg is zweef ik even naar het espressoapparaat. Verlichting is goed, maar niet zonder koffie.

Ik denk dat de mensen die in deze kloosters woonden er veel meer voor moesten doen, zeg ik tegen de man die het gesprek heeft aangehoord en het boek ‘Kloosterleven in de Middeleeuwen’ van Hugh Lawrence wil kopen.

Daarna legt een oudere man een vuistdikboek over houtbewerking op mijn tafel om af te rekenen. Een complete handleiding voor het maken van kozijnen, kastjes en zwaluwstaartverbindingen. Ik word al moe als ik naar dit boek kijk, zeg ik tegen de koper. Het is voor mijn zwager, zegt de man. Gelukkig maar, antwoord ik. En in iedere familie heb je wel een zwart schaap. Maar ik ben blij dat u niet zelf met dit boek aan de slag wilt. Dan had ik het u misschien niet willen verkopen.

Daarna is het even wat rustiger in De Rode Loper en heb ik tijd om de grote stapel kookboeken die binnengekomen is door te kijken. Het werd ook tijd voor nieuwe aanvoer. Niet dat de kookboekenkast leeg is, maar de meeste krenten zijn wel uit de pap. Maar gelukkig hebben we nu weer pareltjes te over.

Het is nog steeds vakantie en de hoeveelheid jonge ouders met kinderen en wandelwagens die langs mijn tafel lopen is oneindig. Toch wordt er ineens een wagentje met kind mijn kant uitgeschoven. En er wordt een heel dik boek met dertien verhalen van Toon Tellegen op mijn tafel gelegd. Je gaat het eerst zelf lezen zeker, zeg ik tegen de eigenaresse van het kind. Dat doet iedereen die een boek van Toon Tellegen koopt en zegt dat het voor zijn kind is. Maar dat kan prima hoor. Hij kan zelf nog niet lezen, zegt de moeder. Maak je daarover maar geen zorgen, zeg ik. Hij heeft nog en heel leven voor zich om het ooit eens te leren.

Dan koopt iemand het boek van de beroemde wetenschapper Stephen Hawkings: ‘de Antwoorden op de grote Vragen’. Dan weet je straks eindelijk wat er in een zwart gat zit, zeg ik. Ik hoop het, zegt de man.

Het laatste boek dat ik vandaag verkoop is ‘Het zelf en de anderen’, van Ronald Laing. De schrijver is een vooraanstaand vertegenwoordiger van de antipsychiatrie lees ik op de achterflap. Daarna is zelfs de flaptekst al ingewikkeld en als de koper betaald heeft wens ik hem een aantal genoeglijke uurtjes met het boek.

Ik ga straks lekker op de bank liggen met een boek en een glas wijn en proberen ook daar nog een paar momenten van innerlijke rust en verlichting te beleven, denk ik als ik naar huis loop. Maar dan realiseer ik me dat ik een boek over het bakken van speciale broden in mijn tas heb gestopt. En bij broodbakken is de verlichting soms ver te zoeken. Althans bij mij.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.