Hoe de ICT-onnozelen bij de neus worden genomen: deel 4

(tekst: ICT-ondernemer Gert Jaap van Ulzen op zijn weblog)

The Story continues – part 4

Het gebruik van Open Source software krijgt in Nederland amper een voet aan de grond. Waarom niet? Voor een belangrijk deel is dat te wijten aan de macht van Microsoft, anderzijds zijn we er nog steeds w�l zelf bij. Hierbij deel vier van (en deel van) de verklaring in een serie van 7 of 8 oid.

Voor de grootverbruikers bestaat er een diversiteit aan Microsoft contractvormen. Op hoofdlijnen in de smaken (d)huur, (d)huurkoop en koop. Wederom betaalt onze grootverbruiker circa �200,- voor het gebruik van de software � alleen nu jaarlijks en ook nog eens per werkplek! Voor het gebruik van centrale services (bijvoorbeeld centrale e-mail, Exchange) wordt het helemaal bezopen. Niet alleen wordt er een rekening ontvangen voor de eenmalige aanschaf van de software, maar vervolgens ook nog ��ntje per gebruiker om er �berhaupt gebruik van te kunnen maken. Niet dat men dan ook eigenaar van de software wordt, men betaalt uitsluitend voor een niet overdraagbaar gebruiksrecht!

Strikt genomen investeert een ondernemer daarmee dus niet in software, hij kan immers die software niet (terug)verkopen. Dat impliceert dat er ook niet op kan worden afgeschreven, maar dat de kosten in ��n keer ten laste van het resultaat gebracht zouden moeten worden. Ik ken geen organisatie (profit- of non-prifit) die zich dat realiseert of die zich de consequenties daarvan realiseren. Dat beperkt zich niet alleen tot fiscale consequenties, maar aangeschaft gebruiksrecht kan bijvoorbeeld ter financiering daarvan ook niet worden verpand aan een bank � de ondernemer heeft immers niets en als er iets snel waardeloos wordt zijn het wel MS licenties . Gelukkig weet de bank dat ook niet, dat scheelt dan weer.

Wel heeft de afnemer dan recht op support van Microsoft en het volgen van de onvermijdelijke web-cursus over hoe of het werkt (soms). Verder is dan het thuisgebruik door de medewerkers van de organisatie toegestaan. Wie ooit antwoord gehad heeft van Microsoft, gelieve u te melden. Wie de web-cursus gevolgd heeft, svp handjes de lucht in en waarom Microsoft zich met een pet op (getooid met de letters FNV) bemoeit met de secundaire arbeidsvoorwaarden � ik ga het vast ooit nog horen.

Om te beginnen heeft die thuisgebruiker die software allang � legaal of illegaal � gewenst of zelfs ongewenst. Het motto van de leverancier is daarbij simpel, maar marketing technisch weer eens geniaal. Wanneer de collega thuis al met Microsoft software werkt, zal de werkgever eerder geneigd zijn om die software voor zakelijk gebruik aan te schaffen. Zie hier de exit van het breed gebruikte Word-Perfect en Lotus-123 in de tachtiger jaren. Bij de introductie van Windows 95 lagen er zelfs senioren �s nachts voor de pui van de winkel om vooral maar niets te missen. Zij hadden niet eens een computer �. WP en Lotus123 viel daar niet uit te faseren. Anderzijds briljant � van de marketing afdeling dan wel te verstaan.

Dezelfde truc wordt gebruikt voor de educatieve sector. Voor scholen zijn de Microsoft licenties zo goed als gratis, met als gedachte dat de toekomstige werknemers dan geen last zullen hebben van een zogenaamde leer-curve.

Toen de toenmalige minister van onderwijs Loek Hermans, besloot geld vrij te maken om IT binnen het onderwijs in de vaart der volkeren omhoog te duwen, werden de educatieve licenties door Microsoft per ommegaande in prijs verhoogd. Binnen een paar maanden werd er keurig circa een miljard gulden via de onderwijssector afgeroomd. Waarom het gebruik van die software binnen het onderwijs niet met onmiddellijke ingang door het ministerie van OC&W verboden werd � is voor mij nog steeds een raadsel.

Morgen verder, dan hoe de rijksoverheid (dat zijn d�n wel u en ik!) haar rol speelt.