Als je in Leeuwarden PvdA stemt, krijg je er automatisch het CDA bij

Schitterende bestuurders en schitterende organisaties

(Van een correspondent)

Het rumoer rond het Europaplein verstomt gelukkig nog niet. De noodzaak van de aanpak van het plein blijft sterk omstreden. Voornaamste reden om de plannen door te laten gaan, lijkt in de Leeuwarder raad het gegeven, dat andere overheden er geld in steken. Dat geld is al toegezegd. Afblazen van het project zou betekenen, dat het geld voor de stad “verloren” zou gaan. Onder bestuurders is het zo langzamerhand de grootste verdienste, dat je veel geld van anderen binnen haalt. De wenselijkheid van de projecten zelf wordt daaraan ondergeschikt. Een schoolvoorbeeld is ook het streven naar de uitverkiezing tot Culturele Hoofdstad, dat nu in de aanloop alleen al zo’n 4 miljoen kost. En dat voorbereidingsgeld zit voor het overgrote deel in personeelskosten, zoals  het aantrekken van zakelijke en artistieke leiders.

Extern geld

Ook een project als het Europaplein moet geforceerd worden doorgezet. De argumenten zijn voorspelbaar: naast het bovengenoemde “binnenslepen van extern geld” is ook het verwijzen naar al gemaakte voorbereidingskosten populair. We kunnen niet meer terug.

Koster en de verkeerstellingen

Relatief nieuw in het theater rond het Europaplein is het gedonder over de verkeerstellingen, prognoses, en hoe betrouwbaar die zijn. De LC (Willem Bosma) kwam onlangs met een opzienbarend artikel over de manier, waarop de provinciale overheid cijfers verzamelt. Onthullend, van schaamte zou een bestuurders dan huilend naar huis moeten vluchten. Maar in Fryslân zijn we deze schaamte  voorbij.

Betrouwbaarheid

Vorig jaar kwam de betrouwbaarheid van de cijfers in de raadscommissie van de gemeente expliciet aan de orde. Een partij als D66, die twijfels had, werd terstond gekapitteld. Zowel door de wethouder Koster – zij vond het een affront, dat  de cijfers, aangeleverd door haar ambtelijk apparaat, niet zonder meer door raadsleden werden geloofd. Ook Klaas Zwart, woordvoerder  van de PvdA, sprak zijn ongenoegen over de opstelling van de sceptici uit. Inmiddels heeft de PvdA zelf een toelichting gevraagd, na wat er allemaal bekend is geworden. Maar het project zelf blijft voor de PvdA heilig. Altijd benauwd om fouten te erkennen. Je zou ook eens op een besluit terug moeten komen.

Voorspoedige loopbaan

Op de website van de universiteit Groningen vonden we een stukje over Thea Koster (afstudeerjaar 2003). Zij gaat daar tevreden in op haar carrière tot op dat moment. Afgestudeerd in Groningen op de Europese Integratie, ging ze aan de slag bij Hanja Maij-Weggen in Eindhoven. Vervolgens – “mijn eerste sollicitaties waren meteen raak” – naar de gemeente het Bildt. “Rechtstreeks onder de wethouder”, zo wordt uiteraard vermeld. Maar ja, “na drie jaar was het wel genoeg”. Koster wilde hogerop, want “het was maar een kleine gemeente”. Ze kwam snel aan de slag als “organisatieadviseur” bij de provincie Fryslân. “Een grote overheidsorganisatie waar bijna 1000 mensen werken, en waar ze “het managementteam en de directie rechtstreeks mag adviseren.” Alweer rechtstreeks, zo  mooi, want “rechtstreeks“ in de buurt van de leiding en de macht, dat is het doel waarnaar de Kosters streven. “Ik ben verantwoordelijk voor het uitvoeren van een bezuinigingstaakstelling van 10 miljoen.  ….  “. Ze bedenkt “beleid op het gebied van arbeidsmobiliteit, managementondersteuning, etc.”. Ze combineert dat moeiteloos met het CDA-fractievoorzitterschap in de gemeenteraad van Leeuwarden. Werken bij de provincie, en besturen in de gemeente Leeuwarden. Het laatste samen met een collega bij de provincie als Klaas Zwart. Of met Marco Florijn, toevallig ook al afkomstig uit de provinciale ambtenarij. Het voordeel van de korte lijntjes. Florijn en Koster schreven vlak voor de laatste raadsverkiezingen nog een gezamenlijk stuk, waarin de kiezer kon lezen, dat ze het samen zo goed konden vinden. Het kwam uit: ze werden ook gezamenlijk wethouder. Als je in Leeuwarden PvdA stemt, krijg je er automatisch het CDA bij.

Secretaris Wibier en ambtenaar Koster samen aan de slag

Uw correspondent heeft enig onderzoek gedaan. Koster was destijds inderdaad in dienst bij de provincie. Zij had wel iets te maken met die bezuiniging van 10 miljoen, maar zelf de verantwoordelijkheid er voor? Onze informant dacht te weten van niet. Bovendien, zoals veel later ook aan provinciale staten werd gemeld, is die bezuinigingsoperatie buitengewoon moeizaam verlopen. Eigenlijk viel op het moment dat er werd gerapporteerd aan provinciale staten nauwelijks nog na te gaan wat er was gerealiseerd. Er ging in die tijd wel meer mis bij de provincie. De toenmalige secretaris Jan Wibier pronkte naar buiten toe met zijn concept van “de schitterende organisatie” – waaraan Koster als managementadviseur in die periode ongetwijfeld bepaalde herinneringen zal hebben. Bij de zitting van de staten, waarin het oordeel over secretaris Wibier werd geveld, in verband met de perikelen rond de oude en nieuw huisvesting van de provincie, bevond – aldus onze informant – Koster zich in het “rechtstreekse” gevolg (hofhouding) van de secretaris, die op een tribune de debatten, omringd door getrouwen, volgde.

Biezen

Deze Wibier moest uiteindelijk zijn biezen pakken, toen onmiskenbaar kwam vast te staan, dat de provinciale organisatie in het ongerede was geraakt. Gedeputeerde staten kwamen terug van een weekend op een eiland, en deelden mee (vooral Galema, gedeputeerde De Vries, die personeel in haar portefeuille had, hield zich wat buiten beeld) dat ze de greep op de organisatie kwijt waren geraakt, en dat er ingegrepen moest worden. De provincie worstelt tot op heden met de gevolgen van het tijdperk Jan – schitterende organisatie – Wibier.

Wethouder Koster heeft er haar eigen rolletje in gespeeld. En veel geleerd, zoals onder meer blijkt uit haar optreden in de affaire Europaplein.

cultuur middenstanders zakelijk