Zijn jullie daar niet veel te jong voor, vraag ik, om van die oude Ierse mannetjes te verleiden?

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 12 maart

Alles begint verkeerd vandaag. Tot twee keer toe valt de deur van de boekenpassage aan de kant van de Grote Hoogstraat in het slot terwijl ik buiten zonder sleutel sta. En die deur moet open om van de Boekenpassage daadwerkelijk een passage te maken. Als ik uiteindelijk foeterend wil gaan zitten om koffie te drinken komt er al iemand een boek en een exemplaar van het Historisch Tijdschrift Fryslân afrekenen. Dat tijdschrift had ik voor mezelf klaar gelegd om te lezen. Verdomme, denk ik en zeg tegen de man dat ik het eigenlijk zelf eerst wil lezen. De man lijkt er geen boodschap aan te hebben. En handel is handel, ook voor een beginnend boekverkoper. Uit nijdigheid vergeet ik te noteren welk boek de man koopt. Het zal me wel weer te binnen schieten, denk ik.

Een echtpaar staat een tijdlang voor de kast Friesland en komt met 4 boekjes van de MAF aanzetten. Ter verduidelijking, MAF staat voor Moderne Architectuur Friesland. Dat moderne is al even geleden, want een van de boekjes gaat over de Jacobijner kerk en een andere over de verbouwing van het Beursgebouw tot bibliotheek. Het echtpaar doet een dagje Leeuwarden. Leuk dat jullie dit soort boeken hebben, zegt de man, maar wel duur. Even overweeg ik hem een paar euro korting te geven, maar als hij daarna begint over de, volgens hem mislukte, verbouwing van het Princessehof en een bonnetje met btw van me wil omdat hij vakliteratuur koopt, laat ik hem gewoon de volle mep betalen. Moet je maar niet zeuren.

Een kennis laat me een boek zien. Het zijn ingebonden uitgaven van het Provinciaal Blad van de provincie Friesland uit 1907. Moet je kijken, zegt hij en laat me een stickertje zien dat in het boek geplakt is. Boekbinderij H G de Groot Leeuwarden staat er. Deze man, vertelt mijn kennis, kreeg al het werk van provinciale overheden door bemoeienissen van het koninklijk huis. Het was namelijk een bastaardzoon van Prins Hendrik. En die mocht niet arm zijn. Ja die prinsen van het koninklijk huis zorgen altijd heel goed voor hun bastaardkinderen, zeg ik. Ondertussen verkoop ik Jan Wolkers’ Brandende Liefde aan een meisje. Ik krijg door mijn gesprek over overspelige prinsen geen kans om een opmerking over het boek tegen het meisje te maken.

Ondertussen ben ik nog steeds mijn hersenen aan het pijnigen welk boek ik vanochtend als eerste verkocht heb. Maar het komt niet bovendrijven. Een mevrouw koopt het boek de Lege Stad van Simone van der Vlugt over Rotterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Een jongen komt met het boek Boomen in het Nederlandsche Landschap van M. Barendrecht-Hoen uit 1942 aanzetten. Ben je hovenier, vraag ik. Maar dat is niet het geval. Later zoek ik de naam van de auteur op google op. Zo’n dubbele naam kan op een vrouw duiden of iemand van adel. Ik kom uit op de site van het Teyler’s museum in Haarlem waar ik ook niet wijzer van word.

Twee dames lopen vrolijk de Rode Loper binnen. We zijn blij verrast, zeggen ze tegen me. Ja dat zijn er meer als ze mij hier zien zitten, antwoord ik. Maar ze bedoelen de ruimte van de passage, de boeken en de kunst. Een beetje Amsterdams, vinden ze. Mochten ze willen daar in Amsterdam, zeg ik. Even later krijg ik te horen dat ze een reisje naar Ierland gaan maken om fossielen te zoeken. Zijn jullie daar niet veel te jong voor, vraag ik, om van die oude Ierse mannetjes te verleiden? Maar ze bedoelen echte fossielen. Ik reken de Geïllustreerde Fossielenencyclopedie met hun af. Op de omslag inderdaad geen afbeelding van oude Ierse mannetjes maar een foto van versteende zeeslakken. Gezellige zoektocht in Ierland, wens ik ze als ze naar buiten lopen.

Als ik naar huis loop weet ik nog steeds niet welk boek ik deze ochtend als eerste verkocht heb. Eigenlijk kan het me ook niks meer schelen.

Klaas Kasma, kok en beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat (open: woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag van 11 tot 17 uur)