‘We hebben jarenlang de boeren de stad uitgejaagd’

Ido Siderius van restaurant De Yserman

‘We hebben jarenlang de boeren de stad uitgejaagd’

Horecaman Ido Siderius van restaurant De Yserman in de Grote Hoogstraat laat regelmatig op Liwwadders.nl zijn licht schijnen over het wel en wee in zijn vakgebied. Vandaag is hij positief gestemd, alhoewel…

Postief

‘Laat ik nu eens positief beginnen. Het is nu zondag en ik zie weer reuring in de stad. De Bigband hoorde ik spelen, er is muziek in het Oranje Bierhuis en ook bij het Fries Museum was er wat te doen. De mensen van buiten trekken weer naar de stad. Dat is lange tijd wel ander geweest. Ze zagen de hoofdstad niet meer zitten. Misschien komt dat door Culturele Hoofdstad dat ze denken: eens even kijken wat daar aan de hand is.’

Boeren

‘We hebben jarenlang de boeren de stad uitgejaagd. Eerst erin en later er weer uit. Die boeren zijn ook niet gek. Als je ze onheus bejegent, dan komen ze niet meer. We zijn met het sluiten van de disco’s Noa en Fire 4000 man kwijtgeraakt. Dat is niet niks. Maar we hebben het aan onszelf te danken. We behandelden onze gasten niet als gasten. We behandelden ze als oud vuil. We zetten agressieve portiers bij de deur, schonken bier in plastic bekers en we deden niet vriendelijk. Dat keert zich op een gegeven moment tegen je. We hebben de gasten gezien als melkkoe. Hup, weer een eurootje bij de toegangsprijs op of bij de garderobe. Als je dat allemaal opstapelt dan zegt die klant: gegroet, ik kom niet weer.’

Orde

‘De stad moet op orde. Om te beginnen in de historische Grote Hoogstaat. Hier komt iedere dag een veegwagen door de straat,  maar je kunt vegen tot je een ons weegt, de lelijkheid veeg je er niet mee weg. Kijk eens naar dat kantoorpand hier aan de overkant. Wat een aanfluiting! Zo’n eigenaar hoort zijn pand op te knappen maar doet dit niet. Gelukkig is pizzeria Sardegna aan het schilderen geslagen. Prima pizzeria, waar niet geknoeid wordt met het eten. En dat al dertig jaar lang. Ook De Lachende Koe ziet er fris uit, maar kijk eens verder dan je neus lang is? De helft van de panden in deze straat staat leeg of wordt bevolkt door ondernemers die het nauwelijks kunnen bolwerken. ’s Avonds shoarma eten is helemaal uit. Hebben ze ook aan zichzelf te wijten. Vroeger kreeg je lamsvlees voorgeschoteld in King David op het Klokplein of je ging naar een prima zaak aan het Groot Schavernek. Nu is het vet varkensvlees wat ze in hun broodjes stoppen. Alleen Turquoise op het Ruiterskwartier is goed. Daaraan zie je van buiten dat het er binnen oké is.’

Raadsel

‘Hoe de meeste horecazaken in mijn straat hun brood verdienen is mij een raadsel. Iemand op het stadhuis moet met behulp van de wet Bibop (registratie van documenten) direct kunnen zien of hun verhaal klopt. Nou, dat klopt niet. Dat zie ik als ik voor het pand sta. Er zijn horecawetten die een goede horecaondernemer kent. In een zaakje dat kleiner is dan 35 vierkante meter kun je geen boterham verdienen. Dat lukt never nooit niet. Als je als ondernemer niet kun rekenen, kun je geen zaak beginnen. Ik durf zelfs te beweren dat het vrije ondernemerschap niks oplevert. We moeten een strenger beleid hebben. De helft van de horeca rendeert niet en zit de andere helft in de weg. De ene helft verdient dus het geld met andere zaken. Ik dacht dat de wet Bibob daarop zou toezien. Ik vind ook dat de gemeente de plicht heeft om die wet beter uit te leggen. Er zijn nog steeds ondernemers die gewoon starten en geen weet hebben van hun verplichtingen. Daarin heeft de gemeente een taak.’

Zeuren

‘Ben ik toch weer aan het zeuren geslagen, maar het houdt me iedere dag bezig. Kijk, het is weer vijf uur, daar staan de eerste gasten op de stoep. ‘Kom maar binnen mevrouw’. Ik werk hard, heb er zin in en wil ook graag iets doen voor de buurt. ‘Gaat u lekker zitten, ik breng u de kaart.’ De boel moet kloppen. Ja, hier gaat ook wel eens iets mis. Ik heb een stevige leerschool gehad. Ups en downs, vertel mij wat. Maar het gaat hier iedere dag van: de kop ervoor en niet verzaken.’