Waterkwaliteit in landbouwgebieden moet nog beter

(tekst: Unie van Waterschappen_

Waterkwaliteit in landbouwgebieden moet nog beter

In de helft van de Nederlandse landbouwgebieden is de waterkwaliteit in sloten en beken onvoldoende. Het mestbeleid heeft vanaf 1986 wel voor verbetering gezorgd, maar verdere maatregelen zijn nodig. Deze conclusies trekt de Unie van Waterschappen na onderzoek dat kennisinstituut Deltares heeft gepubliceerd.

Samen met de waterschappen heeft Deltares gegevens verzameld van 167 meetlocaties. De gekozen locaties liggen in waterlopen waar naast landbouw geen andere menselijke bronnen van meststoffen invloed hebben op de waterkwaliteit. De waterschappen zijn verantwoordelijk voor de waterkwaliteit en hebben bepaald hoe hoog de concentraties maximaal mogen zijn. Voor zowel stikstof als fosfor blijkt dat de gemeten concentraties op ongeveer de helft van de locaties te hoog zijn. In een ongunstig weerjaar voldoet slechts een kwart van de sloten en be-ken aan de milieu-eisen.

Het overschot aan stikstof en fosfor in het oppervlaktewater leidt tot giftige algenbloei, vissterfte en een afnemende biodiversiteit. In het landelijk gebied is de bemesting van landbouwgrond met grote hoeveelheden dierlijke mest en kunstmest de belangrijkste bron. Sinds 1950 heeft de bemesting voor steeds meer waterkwaliteitsproblemen gezorgd. Om erger te voorkomen heeft de Nederlandse overheid vanaf 1986 het mestgebruik aan banden gelegd. Het effect van deze mestwetgeving komt volgens de onderzoekers duidelijk naar voren uit de geanalyseerde metingen. Van de geselecteerde meetlocaties hebben er 87 een lange meetreeks en deze laten een langzame algemene verbetering van de waterkwaliteit zien. Het gevoerde mestbeleid heeft effect maar de waterkwaliteit moet verder verbeterd worden.

De waterschappen willen samen met de landbouwsector en de rijksoverheid aan de slag om de waterkwaliteit verder te verbeteren. De Unie van Waterschappen vindt dat er extra maatregelen nodig zijn om de problemen op te lossen. Ondertussen wordt het Nederlandse beleid nauwlet-tend gevolgd door de Europese Commissie. Als de waterkwaliteit niet verder verbeterd, haalt Nederland de waterkwaliteitsdoelen van de Kaderrichtlijn Water niet en kan de Europese Com-missie sancties opleggen.