Noordelijke bestuurders en beleidsmakers bakken er niks van als het gaat om economisch beleid. Onlangs in een week tijd drie verschillende berichtjes over problematische projecten die ooit bedoeld waren om meer welvaart en werkgelegenheid in de regio te genereren. Lifelines in het kader van gezond ouder worden komt geld tekort. Het project IJkdijk (sensortechnologie) is na tien jaar klaar voor de markt. Grasraffinage Grassa! (gras is kassa!, maar niet heus) heeft een oorsprong in de zogeheten biobased economy. Het project loopt al meer dan vijftien jaar en heeft nog altijd zo goed als niets opgeleverd. In diezelfde week ook berichtjes over trendwatchers en roeptoeters als oud-bewindspersoon Willem Vermeend over de veronderstelde passiviteit van ondernemers aangaande high tech kwesties als Big Data, VR en AR, 3D-printers, Internet of Things en ga zo maar door. Kers op de taart qua nieuws: gedeputeerde van economie is met een delegatie Friese bedrijven op bezoek in Silicon Valley alwaar een instelling voor Cradle-to-Cradle wordt bezocht. Let op: het nieuwste speeltje van onze bobo’s heet circulaire economie. De projecten Lifelines en IJkdijk zitten vakinhoudelijk goed in elkaar, helaas zijn er tot op heden voor bedrijven geen werkende verdienmodellen te vinden. De verstrekte subsidies zijn geen weggegooide centen, wanneer door het gecontroleerd laten bezwijken van dijken er in de toekomst betere dijken ontworpen kunnen worden dan is dat pure winst. Lifelines is wetenschappelijk een succes, als economisch speerpunt niet. Grasraffinage is zelfs inhoudelijk niet echt een succes, men weet nog steeds niet de waardevolle stofjes uit het grassap te halen en derhalve zijn er geen verdienmodellen.
In het verleden zijn er vaker delegaties vanuit Friesland naar de USA afgereisd, tot een concreet vervolg heeft het nooit geleid. Silicon Valley is uniek en elders niet te reproduceren, het succes hangt deels samen met de aanwezigheid van topuniversiteiten als University of California at Berkeley en Stanford. Wie aan de eerste universiteit een studie elektrotechniek of informatica doet moet het vak signalen en systemen volgen. Hoogegeleerde heren Edward Ashford Lee en Pravin Varaiya verbonden aan die universiteit stellen het gebruikte studiemateriaal vrijelijk beschikbaar op hun website http://LeeVaraiya.org . Niet-techneuten kunnen zich moeilijk voorstellen dat technische boeken mooi zijn, helaas was dit boek niet beschikbaar in de tijd dat ik in de schoolbankjes zat. Je zou verwachten dat met de beschikbaarheid van dit materiaal hedendaagse studenten veel meer weten en kunnen dan in het verleden, het tegenovergestelde is eerder het geval. NHL Hogeschool is ten prooi gevallen aan cross-sectoraal geneuzel waarbij studenten van alles niks leren en dan kunnen ze natuurlijk ook niks. Economisch speerpunt sensortechnologie is geen succes geworden omdat het de mkb-ers ontbeerde aan kennis van signalen en systemen. Sensoren registreren volgens een natuur-, scheikundig en / of (micro-)biologisch principe iets in de fysieke werkelijkheid en vertalen dat in een elektrisch signaal. Volg de genoemde link en leer hoe je signalen verwerkt. Hoe moeilijk kan het zijn?
Was ik bobo in Friesland dan ging ik de NHL Hogeschool geweldig achter de broek zitten om gekwalificeerde techneuten af te leveren, alle door roeptoeter Willem Vermeend genoemde onderwerpen betreffen een vorm van signaalverwerking. Ruim een jaar geleden zag de topman van NHL Hogeschool een belangrijke rol weggelegd voor die hogeschool in het kader van een Fries / noordelijk Silicon Valley, maar dat was voordat de slechte rapportcijfers uit de Keuzegids Hoger Onderwijs bekend werden. Pluk het genoemde boek in pdf bestandsformaat van het Internet en doe er iets mee. De effectiviteit van regionaal overheidsbeleid mag gerust groter.
