Veel koeien en veel mest – Ik zie te veel beleid op wankele basis

(tekst: ict-ondernemer Wietse Elzinga op zijn weblog)

17 augustus 2011

Blikverbreding en bewustzijnvergroting

Politici hebben doorgaans het beste met de mensen voor. Weliswaar worden we zelden gevraagd wat goed voor ons is, maar toch. In de wereld van politici draait alles om beleid. Beleid is bedoeld om het verschil te overbruggen tussen een huidige, problematisch geachte situatie en een gewenste toestand in de toekomst. Je zou derhalve verwachten dat politici heel veel van beleid weten, in ieder geval hoe beleid tot stand komt. Dat valt vaak tegen.

Een niet zo mooi recent voorbeeld is waarbij de Commissaris van de Koningin van Friesland in een advertentie in het kader van de pr-campagne ‘Fan Frysl�n’ roept dat Friezen op biogas van koeiemest gaan rijden. De achterliggende redenatie was kennelijk: veel koeien, veel mest, stop het in een mestvergister en je krijgt veel biogas. Even ‘vergeten’ dat er co-vergistingsmateriaal toegevoegd moet worden dat door vraag en aanbod te duur is geworden. Elk beleid berust op bepaalde aannames die door politici op realiteitszin getoetst zouden moeten worden. Dat gebeurt veel te weinig in dit land, veel lokale en regionale politici weten niet eens dat het tot hun takenpakket hoort.

In de marktsector doen ze niet aan beleid maar wordt er soms een strategie uitgevoerd. Bij het opstellen van een strategie kun je net als bij beleid aardig de mist in gaan wanneer je de verborgen aannames niet toetst. Zo staat in het juninummer van Harvard Business Review een mooi artikel getiteld ‘A Guide to Making Great Strategic Decisions’ om besluitnemers te behoeden tegen al te grote blunders. Je zou willen dat er iets vergelijkbaars was voor politici. Zo zijn in deze contreien besluitnemers zeer in hun nopjes met de komst van een Dairy Campus (zuivelcampus) waarbij melkveehouders worden geholpen meer melk te produceren. Meer melk betekent lagere prijzen zodat de melkveehouders met de hoogste kapitaallasten als eerste het loodje leggen. Vangst- en productiequota zijn door de Europese Unie ooit ingevoerd om de agrarische ondernemers tegen zichzelf te beschermen, door ze op te heffen zorgen ondernemers er zelf voor dat er (over)productiecapaciteit verdwijnt. Verborgen beleidsaannames, weet u nog?

Regeren is vooruitzien, dus wat gaan we doen wanneer er weiland beschikbaar komt? Hennep planten, wat overigens op bescheiden schaal al in Noord-Nederland gebeurt. In het augustusnummer van het populair-wetenschappelijke tijdschrift Scientific American staat een stuk met de titel ‘The False Promise of Biofuels’ dat helaas voor niet-abonnees niet online te raadplegen is, maar een van de wel leesbare reacties wil ik u niet onthouden:’Here are the solutions for global energy, climate change, the alleviation of poverty and hunger, and achievement of economic equity, all rolled into one answer.

http://www.daggaparty.co.za/download/CBEE.PDF

The Cannabis Biomass Energy Equation : Part 2 of ‘THE REPORT. Cannabis: The Facts, Human Rights and the Law’ by D’Oudney, K. and D’Oudney, J. SRC Publishing. ISBN 978-1-902848-20-4′

Neem kennis van het document achter het linkje, een mooie gelegenheid om uw blikveld te verbreden en uw bewustzijn te vergroten. Er wordt mij iets te veel beleid geproduceerd op wankele basis.