Stadskweker en rentmeester Berend de Haan van Marienburg overleden

Stadskweker Berend de Haan is gistermiddag overleden. De Haan gaf jarenlang kleur aan een van de oudste kwekerijen van de stad langs de Potmarge. Dit voorjaar kreeg hij te horen dat hij longkanker had. Voor de zomer be�indigde hij zijn werkzaamheden. De Haan is 57 jaar oud geworden.

+++
(gepubliceerd in het Stadsblad Liwwadders)

Berend de Haan van bloemkwekerij Mari�nburg

�Als ik sta te schoffelen is alles in evenwicht�

Terwijl het in de rest van de stad stinkt naar uitlaatgassen, verkeerde after-shaves en patatkramen, overheerst op bloemkwekerij Mari�nburg de zoete geur van chrysanten. Eigenaar Berend de Haan voelt zich dan ook een bevoorrecht mens. �Deze oase van rust is echt een uniek stukje Leeuwarden.� Tijdens zijn werkzaamheden dwalen De Haan�s gedachten regelmatig af. �Dan ervaar ik de seizoenen en denk ik aan niets�, zegt hij. �Maar dat duurt nooit lang. Over het algemeen kun je wel stellen dat ik acht dagen per week zorgen heb. Dat heb je nou eenmaal als je met levende handel werkt.�

�Om kleine zelfstandige te zijn is eigenlijk a-sociaal werk. Je doet het thuisfront en jezelf namelijk altijd tekort. Het werk komt immers altijd eerst�, zegt De Haan. �Die wijsheid heb ik van Cor van der Ploeg, de vorige eigenaar van Mari�nburg. Bij hem ben ik dertig jaar geleden begonnen als vakantiekracht. Nadat ik de Middelbare Tuinbouwschool in Frederiksoord had afgerond ben ik full-time bij hem in dienst gekomen. Toen Cor er een jaar of vier geleden een punt achter zette, heb ik de kwekerij van hem overgenomen.� Tijdens het praten oogst De Haan in rap tempo een rij witte chrysanten. �Volgende week vieren de katholieken Allerheiligen. Dan is er altijd veel vraag naar witte bloemen. Deze chrysanten gaan zodadelijk bijvoorbeeld naar Frankrijk om daar de kerken op te fleuren.�

De Haan is zelf ook kerkelijk en ziet zijn werk op de kwekerij daarom als rentmeesterschap. �Ik ben aangesloten bij de artikel 31 gemeente in Leeuwarden. Het groeien en bloeien van bloemen ervaar ik als Gods werk. Het plantgoed stop ik dan wel zelf in de grond, maar zonder zegeningen van boven komt er niets van terecht�, zegt hij vol overtuiging. �In het voorjaar kweek ik violen, daarna leeuwebekken, in de zomer zonnebloemen en in het najaar chrysanten. �s Winters ben ik wat aan het opruimen, pleeg wat onderhoud en rust ik uit. Da�s heel belangrijk, want de rest van het jaar werk ik meestal van vier uur �s morgens tot een uur of tien �s avonds. Ik heb geen hekel aan werk, maar soms ben ik wel eens jaloers op die mannen die hier op hun snipperdag langs de Potmarge fietsen. Maar ach, denk ik dan, zij zitten de rest van de week ergens op kantoor.�

De bloemkwekerij in de Groene Long van Leeuwarden is 1,7 hectare groot, 1600 vierkante meter staat onder glas. �Groter hoeft van mij ook niet. Stel dat ik tien of twintig hectare zou hebben, dan moest ik personeel in dienst nemen en zou ik een soort manager worden.� De Haan kijkt erbij alsof hij iets vies in de mond heeft. �De grond pacht ik van het Comenius College en dat zal voorlopig ook wel zo blijven, denk ik. De gemeente heeft in dit gebied wel bouwplannen, maar voormalig wethouder Bearn Bilker heeft mij beloofd dat de kwekerij kan blijven bestaan. Nu is niets zo wispelturig als de politiek, dus die toezegging stelt mij niet helemaal gerust. Wat zal die Bilker trouwens blij zijn dat ie net op tijd weg is gegaan, denk je niet? De dans rond burgemeester Van Maaren is hij zo mooi ontsprongen en van al die andere toestanden, zoals de stedelijke vernieuwing, is hij nu ook mooi af.�

De stapels chrysanten groeien gestaag. �Dit zijn niet echt modieuze bloemen, maar chrysanten zijn nog steeds wel heel belangrijk als boeketvulling. Een klein deel van de oogst wordt hier op de kwekerij verkocht aan particulieren. Voorheen was het hier soms net een buurthuis, zoveel aanloop hadden wij hier. Maar dat is minder aan het worden. De oude garde is zo langzamerhand aan het verdwijnen. In de wijk Achter de Hoven wonen tegenwoordig bijvoorbeeld vooral studenten en drugsdealers. Die kopen geen bloemen en komen ook niet langs voor een praatje.�