Reclameman Paul van der Monde (53) onverwacht overleden

Reclameman Paul van der Monde (53) is woensdag onverwacht overleden. Van der Monde was een van de Leeuwarder smaakmakers die de laatste tijd werkte bij IT-ontwikkelaar Deo Volente Research. Daarvoor werkte hij als culinair journalist voor Welkom in Leeuwarden, had zijn eigen bedrijf met de Fryslân Burger (hamburgers van turfgerookt Fries rundvlees met homemade beerenburgketchup) en was mede-directeur van reclamebureau Dag8.

Van der Monde werkte ook enthousiast mee aan het Netwerk Coltrane, het ongebonden netwerk waar men niet hield van vergaderen maar van aanpakken. Hij ontwierp onder meer het logo en kwam met inspirerende plannen om de stad te laten bruisen. In een artikel in het Stadsblad Liwwadders vertelde hij dat de stad uitdagender zou mogen zijn. Opnieuw lanceerde hij hierin plannen om de stad meer tot leven te brengen. Hij was niet bang om namen en rugnummers te noemen. Van der Monde was de geestelijke vader van de slogan ‘Kijk, dat is het mooie van Leeuwarden.’ Ook de naam Omrin, het Friese afvalverwerkingsbedrijf, vloeide uit zijn pen. Van der Monde studeerde aan de academie Minerva in Groningen. Hij had een zoon.

====

Paul van der Monde, oud-reclameman en nu actief met de Fryslân Burger – stuk dateert uit 2004 uit Stadsblad Liwwadders (maar is op veel punten nog steeds actueel)

‘’Er is niet zoveel mis met Leeuwarden, maar het is er wel erg behoudend. Conservatief. Ik mis de leuke zijstraatjes. Ik mis de kleine vluchtroutes. Ze zijn er natuurlijk wel, maar ik durf er bijna niet in te lopen. Ze zijn niet uitnodigend. Je hebt hier de Nieuwestad, Voorstreek en Wirdumerdijk, dat ligt geconcentreerd, en dan heb je het zo ongeveer wel gehad. Loop je de Sint Jacobsstraat in, dan moet je aan het eind weer terug. Ik heb wel eens een plan gemaakt voor De Blauwe Stoep, het leegstaande gebouw waar eerst de Kunstuitleen in zat. Deel dat grote gebouw op in allemaal kleine toko’s. Zet de allochtone Leeuwarders hierin. Die ondernemen tenminste nog wat. Als Leeuwarden niet oppast wordt het zoiets als Drachten. Op de een of andere manier vind ik Leeuwarden knullig. Ik mis het stedelijke dat een hoofdstad van een provincie in mijn optiek zou moeten hebben. Als je van je stad een interessante stad maakt dan zullen anderen zich hier ook willen vestigen. Ik mis ook de grandeur in het uitgaansleven. Het zijn vaak allemaal huiskamerkroegjes waar je bijna naar buiten gekeken wordt als je er binnenstapt. Ik zou mooie grote, hoge vierkante kroegen willen hebben waar een dj eigentijdse muziek draait. Kroegen waar je na je werk nog even naar binnenstapt. Als ik kijk naar het Haersma Huys of Wouters dan denk ik: pomp er eens wat energie in. Maak het wat lichter. Zorg voor een frisse wind. Zet een dj achter de bar met een vette installatie. De Dikke van Dale is de enige kroeg die dit goed heeft opgepakt. Dat is een café zoals een café moet zijn. Restaurants? Waar je feul krijgt voor weinig is het altijd druk. Het is te veel middle of the road, een enkele uitzondering daargelaten.Vele zaken zijn net iets beter dan een gaarkeuken.

Groei

Ik zie geen groei in de binnenstad. We zitten hier te veel op elkaar te wachten. Neem een nieuwe winkel als Books &Wine in de Kleine Kerkstraat. Daar word ik niet naar binnengezogen. Als zo’n gespecialiseerde winkel het kookboek van Jamie Oliver in de etalage legt dan denk ik: het zal wel. Dat boek ligt overal. En dan die etalage, met zaagsel en gouden snippers. Etalages? Daar zijn ondernemers niet meer mee bezig. Ik zie te vaak hoe het niet moet. Zo’n winkel als Books & Wine moet een wijnproeverij organiseren, aanbiedingen lanceren en demonstraties geven. Ze moeten store traffic genereren. Dat doe je niet door met je hand op je kin op de kassa te leunen. Je kunt niet meer de deur van je winkel open doen en wachten tot je klanten komen. Dat kunnen alleen zaken als McDonalds met een beproefd concept. De Broodtrommel op de Nieuwestad heeft het wel begrepen. Daar zie je wat je met een nieuwe gevel kunt doen. Dat was voorheen niks maar daar word je nu naar binnen gezogen. We zitten in Leeuwarden stil. Het Vliet is zo’n kenmerkende straat voor Leeuwarden. Gooi er allemaal tweedehands winkels in, en antiekzaken. Daar is die straat uitermate geschikt voor. Nu is het er veel te shabby met die autohandelaren.

Poolse huisvrouwen

Er is hier weinig wat er echt uitspringt. Vroeger had je Johan Scheepsma met platenzaak Disk en later met een eigenwijze modezaak. Groningen is veel vooruitstrevender. Daar wordt ook meer geëxperimenteerd. Het Theater Romein heb ik laatst een mail gestuurd: hoogdrempelig, een onaantrekkelijk programma. Met Poolse huisvrouwen die daar gaan zingen trek je geen volle zalen. Romein heeft de potentie van Paradiso, maar het wordt verkankerd. Op die mail kreeg ik geen reactie. Het Groninger Museum krijgt van mij een dikke voldoende voor vooruitstrevendheid, het Fries Museum een dikke voldoende voor behoudendheid. Ze presenteren geen opzienbarende tentoonstellingen.

55-plussers

Expeditie Leeuwarden wordt volgens mij helemaal niks. Ik zou niet weten wat je daar nou mee kunt. Dat heeft een bureautje uit Den Haag bedacht, een bureautje waar drie 55-plussers werkzaam zijn. Hoe komt de gemeente toch bij dat bureau? Het is mij een raadsel. In deze stad zitten bij HSCG of Weda grote marketeers. Hier zit genoeg denkkracht. Hoe kunnen drie 55-plussers uit Den Haag Leeuwarden nu op de kaart zetten? Je moet een warm gevoel krijgen bij een projectnaam. Bij Expeditie Leeuwarden denk ik aan overleven en een onderontwikkeld gebied. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn?’’

Paul van der Monde, reclamebureau Dag 8. Werkte in 2004 o.a. voor Pokon, Chrysal, Van Hallinstituut.

Andries Veldman