Pommeranten Pries voor actieve stadgenote Sietske Inberg

(tekst: persbericht Aed Levwert)

Aed Levwerd Pommeranten Pries 2009 voor Sietske Inberg

Op de jaarvergadering van de historische vereniging Aed Levwerd, die gisteren in grand-caf�-restaurant De Koperen Tuin werd gehouden, is stadgenote Sietske Inberg-Mulder onderscheiden als �Pommerant� . Zij is de eerste vrouw, die in het zevenjarige bestaan van de Aed Levwerd Pommeranten Pries deze eer te beurt valt.
Sietske Inberg-Mulder (1952, Oudemirdum) heeft zich gedurende een lange reeks van jaren op verschillende fronten geweerd, achtereenvolgens als actievoerster, .als gemeenteraadslid en als enthousiast en betrokken aanjager en begeleider van activiteiten in Bilgaard, de wijk met het grootste aantal Leeuwarders van verschillende nationaliteiten.

Inberg was in de jaren zeventig en tachtig actief in de milieubeweging, richtte in Leeuwarden een afdeling van Milieudefensie op en co�rdineerde de actie tegen de bouw van een kweekreactor in Kalkar. Omdat zij zich herkende in de milieuparagraaf van D66, die zich ook onvoorwaardelijk tegen kernernergie keerde, sloot zij zich bij deze partij aan en kwam zij in 1994 in de Leeuwarder gemeenteraad, waar zij zich naast milieu bezighield met ruimtelijke ordening en welzijn.
Toen D66 begin 2003 overstag ging door de kerncentrale in Borssele nog ten minste tien jaar te gedogen, zegde zij haar lidmaatschap op en vond ze het ook consequent haar raadszetel ter beschikking te stellen. Zij ging overheidsmanagement studeren aan de Thorbecke Academie en werd actief in haar wijk Bilgaard. Mede op haar initiatief verrijst daar nu de Speelkoepel, een project dat van onderop, in nauwe samenwerking met de bewoners, inclusief de kinderen, gestalte krijgt.
De Pommeranten Pries bestaat uit een gouden speld en een oorkonde. De jury bestaat uit Gryt van Duinen, Pieter de Groot en Tom Sandijck.

* Eerdere Pommeranten Priezen gingen naar de familie Rauwerda (2003), dr. W. Walther Boer (2004), Han Janssen (2005), Pieter de Groot (2006), Jentsje Popma (2007) en George Schweigmann (2008).

———————————
(artikel zoals vorig jaar verschenen in stadsblad Liwwadders nummer 100)

Sietske Inberg, oud-raadslid D66

�Afkicken was het, de lange avonden thuis�

�Het is gemakkelijker om mijn nederlagen in de gemeentepolitiek op te sommen, dan mijn successen�, zegt Sietske Inberg, oud-raadslid voor D66. �Ik denk dat mijn hoogtepunt het behoud van het fietspaadje van de Noorderbrug, langs de Ee, naar de Prinsentuin was�, vervolgt ze enigszins cynisch. In 2002 stapte Inberg om principi�le redenen uit de raad en stortte zij zich op het wijkwerk in Bilgaard, waar ze met anderen in enkele jaren dingen van de grond kreeg waar de gemeente decennialang ploeterde.

�De activistische milieuhoek, daar begon het allemaal mee�, vertelt Inberg (55). �Vanuit het bewustzijn dat we anders, bewuster moeten omgaan met de wereld om ons heen, werd ik ��n van de medeoprichters van Milieudefensie Leeuwarden. Dat is al jaren geleden en inmiddels ben ik ondanks de hedendaagse aandacht voor het thema somber over de toekomst van het milieu. Wat niet wegneemt dat we nog alles moeten doen wat we kunnen. E�n van de oplossingen zou het remmen van groei kunnen zijn, bijvoorbeeld van de groei van de bevolking. In Frankrijk krijgen ouders een premie voor een kind en ook onze kinderbijslag is eigenlijk een aanjaagpremie. We moeten ons echter afvragen of groei wel zo gunstig is.� Na een paar administratieve banen werd Inberg van beroep milieuvoorlichter, onder meer in de gemeente Skasterl�n en later was ze actief bij de gemeente Leeuwarden. Haar politieke voorkeur voor de oorspronkelijke lijn van D66 is nooit gewijzigd. �Qua milieu ben ik eigenlijk meer iemand voor GroenLinks, maar ik ben ook erg liberaal ingesteld met een gezonde ondernemersgeest en daarnaast steun ik het streven dat je je als individu moet verbeteren in het leven. Waar socialisten bijvoorbeeld huurwoningen propageren, verkies ik koopwoningen.�

Om de wereld, milieu en klimaat beter te maken, besloot ze politiek actief te worden en werd gekozen in de gemeenteraad. �Zonder raad is er chaos of dictatuur. Raadsleden moeten daarom de democratie waarborgen en burgers beschermen tegen malversaties. Desondanks komen die wel voor. Een voorbeeld vind ik de bouw van een nieuwe provinciehuis. Er wordt grof gesmeten met gemeenschapsgeld, terwijl er in het geheel geen noodzaak voor is. Over dat soort zaken kan ik me enorm opwinden.� Behalve politici hebben ambtenaren macht, vindt Inberg. �Het zijn natuurlijk ook mensen met idee�n en achtergronden waarmee ze processen kunnen be�nvloeden. In Leeuwarden is bijvoorbeeld Bouwe de Boer zo�n ambtenaar met een duidelijke inbreng. Hij duwt en trekt de kar van duurzaamheid en milieu, iets dat hij heel goed doet.�

�Ik moest bij Loekie van Maaren op de thee komen omdat ik zitting had in het wijkbestuur�

Belangenverstrengelingen willen in de politiek ook wel eens voorkomen. Inberg werd daar ook min of meer van beticht en wel door oud-burgemeester Loekie van Maaren. �Ik moest bij haar op de thee komen omdat ik ook zitting had in het wijkbestuur. Dat zou bij keuzes verstrengeling in de hand kunnen werken. Onzinnig was het natuurlijk en buitenproportioneel. Dan zijn er wel andere zaken aan de hand.� In 2002 stapte Inberg plotseling uit de politiek. Zodoende maakte ze Geert Dales, de opvolger van Van Maaren, niet meer mee. �Misschien maar goed ook, want we hadden vast veel aanvaringen gehad. In mijn optiek toonde hij geen daden, maar veroorzaakte enkel irritatie. Crone spreekt mij veel meer aan. Als Tweede Kamerlid was hij namelijk erg gedegen, met een passie voor het milieu. Crone wil wat bereiken met politiek.� Waarom stapte Inberg er zo plotseling uit? �Dat was een voor mij totaal onacceptabele draai die D66 landelijk nam in het vraagstuk rond kernenergie. De partij was ineens voor het openhouden van de kerncentrale in Borsele en daar was ik zo boos over dat ik uit de partij ben gestapt en sindsdien politiek verweesd ben.�

�Afkicken was het, de lange avonden thuis. Geen debatten, werkbezoeken of vergaderingen meer.� Inberg vulde het gat met een studie. �Mijn zoon had de Thorbecke Academie afgrond en zijn boeken slingerden nog rond in het huis. Ik besloot daarom ook een hbo-studie bestuurskunde op te pakken en deed die in deeltijd.� Inberg, de oudste student van de klas, studeerde af op een casestudie rond bestuur en wijkwerk in Bilgaard. �Heel kort samengevat was de conclusie dat ad-hocinitiatieven de continu�teit kunnen ondermijnen en soms zelfs een gevaar kunnen zijn voor wijkwerk. Zo was het gemeentelijk project Noordrand Aan Zet niet bevorderlijk voor de betrokkenheid van vrijwilligers. Integendeel. Professionals namen hen ineens werk uit handen, waardoor de vrijwilligers op afstand kwamen te staan. Nadat het project was opgehouden werd het moeilijk om weer gestalte te geven aan beleid voor de langere termijn. Belangrijk voor het slagen van wijkwerk is in ieder geval dat bij bewoners steeds dezelfde gezichten in beeld zijn, iets dat niet altijd het geval is. Zo hebben we in Bilgaard in relatief korte tijd onze vijfde jongerenwerker mogen verwelkomen. Hij doet zijn werk geweldig, maar in feite is de snelle omloop een manco in het beleid.�

Een mooi succes is de komende realisatie van speelplaats �de Speelkoepel� in de wijk met 6500 inwoners. De wijkvereniging kreeg het in vier jaar voor elkaar. �En dat is natuurlijk nog erg lang voor de kinderen die er met smart op zitten te wachten, maar over vier weken kan hopelijk de eerst paal de grond in�, zegt Inberg, die sinds januari als activiteitenco�rdinator een halve betaalde baan heeft bij de wijkvereniging. Met de aanleg van de speelplaats is een miljoen euro gemoeid. �Maar we krijgen dan ook wel heel wat meer dan een wipkip. Het wordt een ontmoetingspunt, een hart in de wijk voor jong en oud en alle 100 nationaliteiten die in Bilgaard wonen. Er komen speeleilandjes, bedacht door de kinderen van Bilgaard, een koepel voor concerten, een waterspeelplaats, een amfitheater, veel bamboebeplanting en zelfs een prachtige verrijdbare barbecue in de vorm van een stoomtrein, gemaakt onder regie van wijkvoorzitter Gerard Dijkstra. De wens is ook een voetbalkooi te plaatsen. Het geheel, ontworpen door architectenbureau Alberts en Van Huut, komt onder toezicht van een beheerder en wordt afsluitbaar. De financiering is bijna rond en komt van gemeente, CHF, NWF, wijkpanel, Adelaarskerk, Arcadis, fondsen en vooral de provincie.� Voor Inberg is De Speelkoepel een duidelijk voorbeeld van succes: �De wereld is maakbaar en individuen kunnen door te knokken het verschil maken. Makkelijk was het niet, maar er staat tegenover dat het wijkgebouw straks een heel mooie, speelse en zeker niet alledaagse speeltuin met gebruiksfuncties voor alle wijkbewoners krijgt. Echt iets om als wijk heel trots op te zijn.�