Of ik een boekje wil ruilen tegen een gedicht

Foto: Simon van der Woude

DE RODE LOPER 3 juni

Of ik een boekje wil ruilen tegen een gedicht. Natuurlijk, deze sympathieke, dichtende, fluit spelende en mandala’s inkleurende stadsnomade kan ik moeilijk wat weigeren. Hij heeft nog een tweede boekje uit de 1 euro bak in zijn handen en wil dat per sé betalen. Ook dat mag, zodat ik om 5 over 11 al een euro en een gedicht omzet heb. Koffie drinkend lees ik zijn hersenspinsels die ik geruild heb voor een Engelse pocket en kijk naar de mensen die zonder aandacht voor de boeken van de Grote Hoogstraat naar de Sint Jacobsstraat door de passage lopen.

Een mevrouw pakt een exemplaar van een stapel boekjes over een fietstocht naar Santiago de Compostela. Ze is een kenner blijkt, want ze had zelf 400 kilometer van de route gefietst. Wanneer gaat u de rest fietsen? Want vanuit Nederland is het toch snel een eindje van rond de 2500 kilometer. Maar daar blijft ze vaag over. Ik heb er ook wel eens over gedacht om die pelgrimsroute te gaan lopen, zeg ik. Zeker toen ik het boek Een late pelgrim op de melkweg van Hans Annink gelezen had die in 1977 van Enschede naar het pelgrimsoord liep en weer terug. Maar als ik ooit nog eens in Santiago de Compostela kom ga ik onze lieve heer danken dat ik toen al heel snel van gedachten veranderde en er nooit aan begonnen ben. De mevrouw is niet erg geïnteresseerd in mijn verhaal en ze koopt ook geen boekje van de stapel.

Een jong stel staat met het boek Pop in Friesland, 40 jaar herrie, bij mijn tafel. Een koopje, zeg ik als ze 5 euro pinnen. Ze kijken me vragend aan. Nou ja dat is maar 1 euro 25 per 10 jaar. Als ze weglopen zie ik ze samen smoezen. Meteen daarna stuift er een dame van middelbare leeftijd in een goudglanzend broekpak naar binnen die er na 15 seconden weer uitloopt met de mededeling dat ze een speciaal boek zoekt en dat het er niet tussen staat. Even houdt ze stil als ik haar vraag hoe ze dat doet, in 15 seconden weten dat dat ene boek niet tussen de duizenden boeken van de Rode Loper staat. Haar antwoord hoor ik niet meer want ze is ook al weer bij de uitgang. Misschien moet ik het artikel over verkooppraatjes op de site van Intermediair weer eens nalezen denk ik, want ergens doe ik iets niet goed

Wat is het tweede gebod vraag ik aan een mijnheer die het boek Joodse Kunstenaars, bevrijd van het tweede gebod, van Ruth le Fèbre wil afrekenen. Mijn periode op de zondagsschool ligt al een mooie poos achter me. Maar hij weet het ook niet. Als ik het op mijn telefoon even opzoek zie ik dat het een verbod is om afbeeldingen van God en andere hemelse dingen te maken. Maar goed dat deze kunstenaars daarvan bevrijd zijn, zeg ik als de mijnheer het boek in zijn tas stopt. Anders was dit boek er ook niet gekomen.

De laatste klant van deze dag koopt het boek Wees altijd dronken, van de in 2018 overleden dichter Menno Wigman. Hij deed ooit de uitspraken ‘dichters zijn heus niet zulke rare mensen, alleen, ze leven in een wereld die niet op ons zit te wachten, en ‘ik word nooit volwassen, ik word alleen maar ouder’. Misschien heb ik daar ook last van, denk ik vrolijk als ik naar huis loop.

Klaas Kasma, kok en boekverkoper in Leeuwarden