Neushoorn weet waar Abraham de mosterd haalt

De Neushoorn : jaarverslag 2017 te laat

(Van een medewerker)

Het Friesch Dagblad kwam met verontrustende berichten over financiële zorgen van het Leeuwarder cultuurcentrum de Neushoorn. Bij bepaalde onderwerpen kan de geïnteresseerde burger beter terecht bij het Friesch Dagblad dan bij de Leeuwarder Courant (LC). Het gaat in dit geval om een Leeuwarder prestige-project, gecentreerd rond de pop-cultuur. En dan is bij de Leeuwarder Courant Jacob Haagsma de baas. En Jacob ziet alles met een positieve bril. Dat gaat ten koste van belangrijke informatie.

De behandeling van de jaarrekening 2017 door de gemeente – de grote subsidieverstrekker – blijkt vertraagd. Vincent de Waal van de Neushoorn deelt vanmorgen opgewekt mee dat de gemeente akkoord is gegaan met uitstel. Mogelijk moet er weer bijgepast worden.

Daarom nog maar eens een blik op het jaarverslag 2016. Het jaar van het vertrek van directeur Brands. We lazen nooit in de LC of dat vertrek ook iets te maken had met de zakelijke kant van de Neushoorn.

Toch staat in het jaarverslag 2016 netjes:

“Medio 2016 heeft het bestuur (voorzitter en penningmeester Arend Schenkel c.s.) moeten constateren dat het voeren van de directie een te zware wissel trok op zowel de beheersmatig/financiële als inhoudelijk/creatieve kwaliteiten en inzet van de directie. Om de continuïteit van beide entiteiten te waarborgen, heeft het bestuur haar (sic) verantwoordelijkheid genomen en heeft zij de leiding van de BV in handen gegeven van een interim-manager..….”

Fraai geformuleerd, vooral de ‘continuïteit van beide entiteiten’ klinkt goed, dan zie je weer even dat het bestuur er voor doorgeleerd heeft.

Er staan in dat verslag meer mooie dingen:

Zoals: “Het negatieve resultaat wordt onder meer veroorzaakt door de hogere structurele kosten van de vaste formatie”. Dan moet de Neushoorn daarop bezuinigen, denk je als leek. Nee hoor: “Het bestuur heeft met de gemeente afgesproken dat hiervoor een additionele subsidie wordt verstrekt. Dit is in de jaarrekening opgenomen als een niet uit de balans blijkend recht”.

Kijk, ook hieruit blijkt dat de Neushoorn weet waar Abraham de mosterd haalt. Bij de gemeente. Die werkte zelf al eens met een omgekeerde balanssanering. Raadsleden slikken het wel.

Ook uitstekend onder woorden gebracht: “Verder waren er eenmalige extra kosten vanwege een betaalde transitievergoeding bij gedwongen vertrek van een medewerker en vanwege de feestelijke opening”. Zo iets maakt nieuwsgierig. Die opening was natuurlijk een immens succes – vraag maar aan Haagsma – met minister Jet Bussemaker. We hadden nooit gedacht dat de zuinig ogende Bussemaker in Leeuwarden financieel de boel op stelten zette. Ook los van een minister die bloemetjes buiten zet is het geenszins eenvoudig: “De verhouding tussen recettes en gages heeft veel ongunstiger uitgepakt dan begroot. De voorlopige conclusie moet zijn dat met de gekozen prijsstelling er geen marge te behalen is t.o.v. de gages van de optredende artiesten”. Leg het ons uit, o Haagsma, want jij hebt er zo veel verstand van.

Het bestuur meldt dat het in het verslagjaar periodiek overleg had met de wethouder Cultuur, de heer Sjoerd Feitsma. Feitsma doet er naast Cultuur financiën bij. Dus is het makkelijker om additionele subsidies aan bevriende clubs toe te kennen. “Ondanks het feit dat er soms verschillen in opvattingen waren heeft het bestuur de gesprekken ervaren als verhelderend, transparant en constructief”. Constructief, dat wil je wel geloven, met die additionele subsidies. Heel jammer dat Schenkel de verschillen in opvattingen niet nader toelicht (of wordt het dan wat te transparant, heer Schenkel?). Is dat additionele subsidiebedrag ooit gemeld aan de gemeenteraad? Laat Arend Schenkel maar schuiven in zijn contacten met de gemeente. We herinneren ons een hilarisch optreden in de raad, toen hij – in antwoord op enkele vragen van raadsleden, zoals de heer Rijpma (raadslid ChristenUnie), over de tekorten van de Neushoorn – openlijk de gek had met zijn gehoor. De raadsleden wisten toch zelf alles van tegenvallers – zoals in het sociaal domein – en ze gingen er toch altijd weer mee akkoord, dus wat wilden die raadsleden eigenlijk? Ze waren de ervaringsdeskundigen bij uitstek.

Gelijk had de heer Schenkel, die regelt zijn zaakjes wel met de heer Sjoerd Feitsma.